zaburzenia koagulologiczne

Zaburzenia koagulologiczne to grupa schorzeń związanych z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu hemostazy, odpowiedzialnego za procesy krzepnięcia krwi. Obejmują one zarówno zaburzenia prowadzące do nadmiernego krzepnięcia (stany nadkrzepliwości, trombofilia), jak i do krwawień (skazy krwotoczne). Zaburzenia te mogą być wrodzone lub nabyte.

Wśród wrodzonych zaburzeń koagulologicznych najczęściej występują hemofilia A (niedobór czynnika VIII), hemofilia B (niedobór czynnika IX) oraz choroba von Willebranda. Nabyte zaburzenia mogą wynikać z chorób wątroby, niedoborów witaminy K, stosowania leków przeciwkrzepliwych, zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC) czy chorób autoimmunologicznych.

Diagnostyka zaburzeń koagulologicznych obejmuje badania przesiewowe (czas protrombinowy, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas trombinowy, fibrynogen), oznaczanie aktywności poszczególnych czynników krzepnięcia oraz testy funkcji płytek krwi. W przypadku podejrzenia trombofilii wykonuje się również oznaczenia stężenia naturalnych antykoagulantów oraz badania genetyczne.

Leczenie zaburzeń koagulologicznych zależy od ich przyczyny i charakteru. W przypadku skaz krwotocznych stosuje się koncentraty czynników krzepnięcia, leki hemostatyczne (np. kwas traneksamowy), a w stanach nadkrzepliwości – leki przeciwkrzepliwe (heparyny, antagoniści witaminy K, bezpośrednie inhibitory trombiny i czynnika Xa). Kluczowa jest również profilaktyka powikłań zakrzepowych lub krwotocznych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl