błonicze zapalenie krtani
Błonicze zapalenie krtani to groźne powikłanie błonicy, choroby zakaźnej wywoływanej przez bakterie Corynebacterium diphtheriae. Charakteryzuje się wytwarzaniem w okolicy krtani błon rzekomobłoniczych (tzw. błon włóknikowych), które mogą prowadzić do zwężenia dróg oddechowych i niewydolności oddechowej.
Pacjenci z błoniczym zapaleniem krtani prezentują typowe objawy takie jak narastająca duszność, stridor wdechowy, „szczekający” kaszel, chrypka oraz ogólne objawy toksyczne związane z działaniem toksyny błoniczej. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej ze względu na ryzyko całkowitej niedrożności dróg oddechowych.
Leczenie błoniczego zapalenia krtani obejmuje podanie antytoksyny błoniczej, antybiotykoterapię (najczęściej penicyliną lub erytromycyną), a w przypadku narastającej niewydolności oddechowej – intubację lub tracheotomię. Profilaktyka opiera się na szczepieniach przeciwbłoniczych, które znacząco ograniczyły występowanie tej choroby w krajach rozwiniętych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie krtani – Etiologia i przyczyny
Zapalenie krtani (laryngitis) to stan zapalny obejmujący struny głosowe, prowadzący do ich obrzęku i zaburzeń fonacyjnych. Ostre zapalenie krtani, trwające poniżej 3 tygodni, jest najczęściej wywołane infekcjami wirusowymi (około 90% przypadków), z dominującymi patogenami takimi jak rhinowirusy, wirusy paragrypy (szczególnie paragrypa-1 u dzieci), wirusy grypy, RSV, koronawirusy (w tym SARS-CoV-2) oraz adenowirusy. U pacjentów powyżej 5. roku życia infekcje paragrypy stanowią 21%, rhinowirusem 15%, wirusem grypy 3%, a adenowirusem 3% przypadków. Infekcje bakteryjne, choć rzadsze, mogą być pierwotne lub wtórne, z udziałem patogenów takich jak Staphylococcus aureus (MSSA i MRSA), Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis, Streptococcus pyogenes oraz Bordetella pertussis. U pacjentów immunosupresyjnych należy rozważyć także infekcje grzybicze (Candida albicans, Coccidioides immitis, Cryptococcus neoformans) oraz inne wirusy (np. HSV, HIV). Czynniki nieinfekcyjne ostrego zapalenia krtani obejmują nadmierne obciążenie głosu, które prowadzi do mikrourazów i stanu zapalnego strun głosowych.
adenowirus, amyloidoza, błonica, błonicze zapalenie krtani, Bordetella pertussis, Candida albicans, Corynebacterium diphtheriae, Cryptococcus neoformans, gruźlica krtani, Haemophilus influenzae, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, infekcja wirusowa, krup, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium tuberculosis, nowotwór krtani, ostre zapalenie krtani, porażenie strun głosowych, postnasal drip, przewlekłe zapalenie krtani, przewlekłe zapalenie zatok, refluks krtaniowo-gardłowy, refluks żołądkowo-przełykowy, respiratory syncytial virus, reumatoidalne zapalenie stawów, rhinowirus, sarkoidoza, SARS-CoV-2, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, struny głosowe, toczeń rumieniowaty układowy, wirus grypy, wirus paragrypy, zapalenie krtani, zapalenie nagłośni, ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń