leczenie miejscowe trądziku

Leczenie miejscowe trądziku to podstawowa forma terapii w przypadkach o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Polega na aplikacji preparatów bezpośrednio na skórę twarzy, pleców czy klatki piersiowej, gdzie występują zmiany trądzikowe.

W leczeniu miejscowym trądziku stosuje się przede wszystkim retinoidy (adapalen, tretynoina, tazaroten), nadtlenek benzoilu, antybiotyki miejscowe (klindamycyna, erytromycyna), kwas azelainowy, a także kwas salicylowy. Substancje te działają komedolitycznie, przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie oraz keratolitycznie, co pozwala na kompleksowe oddziaływanie na patogenezę trądziku.

Skuteczność leczenia miejscowego zależy od regularności stosowania, przestrzegania zaleceń dotyczących aplikacji oraz doboru odpowiednich preparatów w zależności od rodzaju zmian skórnych. Terapia miejscowa może być prowadzona jako monoterapia lub w połączeniu z leczeniem ogólnym w cięższych przypadkach.

Najczęstsze działania niepożądane leczenia miejscowego trądziku to przesuszenie skóry, zaczerwienienie, złuszczanie oraz podrażnienie. Większość z nich ma charakter przejściowy i ustępuje wraz z kontynuacją leczenia. W przypadku preparatów z retinoidami należy pamiętać o konieczności stosowania fotoprotekcji.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl