patogeneza trądziku

Patogeneza trądziku to wieloczynnikowy proces prowadzący do rozwoju trądziku pospolitego (acne vulgaris). U podłoża schorzenia leży hiperkeratynizacja ujść mieszków włosowo-łojowych, nadmierne wydzielanie sebum, kolonizacja bakteriami Cutibacterium acnes (dawniej Propionibacterium acnes) oraz rozwój reakcji zapalnej.

Kluczową rolę w inicjacji zmian trądzikowych odgrywa nadprodukcja łoju pod wpływem androgenów. Zwiększone wydzielanie sebum sprzyja nadmiernemu rogowaceniu komórek nabłonka wyściełającego ujścia mieszków włosowych, co prowadzi do ich zaczopowania i powstania mikrozaskórników. Te warunki sprzyjają namnażaniu C. acnes, które metabolizują trójglicerydy sebum do wolnych kwasów tłuszczowych.

Bakterie C. acnes stymulują proces zapalny poprzez aktywację receptorów toll-podobnych (TLR), co prowadzi do produkcji cytokin prozapalnych, w tym interleukiny-1, interleukiny-8 i czynnika martwicy nowotworów alfa (TNF-α). Dodatkowo, bakterie wydzielają enzymy lipolityczne i proteolityczne, które nasilają stan zapalny i uszkadzają otaczające tkanki.

W patogenezie trądziku istotną rolę odgrywają również czynniki genetyczne, hormonalne (głównie androgeny), dieta bogata w produkty o wysokim indeksie glikemicznym oraz stres, który może nasilać produkcję hormonów nadnerczowych i pośrednio wpływać na wydzielanie sebum. Zrozumienie złożonej patogenezy trądziku umożliwia wielokierunkowe podejście terapeutyczne w leczeniu tego schorzenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl