antygen powierzchniowy wirusa grypy

Antygen powierzchniowy wirusa grypy to białko znajdujące się na zewnętrznej powierzchni wirionu, które odgrywa kluczową rolę w procesie zakażenia komórek gospodarza oraz stanowi główny cel dla układu odpornościowego. Wirus grypy posiada dwa główne antygeny powierzchniowe: hemaglutyninę (HA) i neuraminidazę (NA).

Hemaglutynina (HA) odpowiada za przyłączenie wirusa do receptorów zawierających kwas sialowy na powierzchni komórek nabłonka dróg oddechowych oraz za fuzję osłonki wirusa z błoną komórkową, umożliwiając wprowadzenie materiału genetycznego wirusa do komórki. Neuraminidaza (NA) natomiast umożliwia uwalnianie nowo powstałych cząstek wirusa z zainfekowanych komórek poprzez rozkład kwasu sialowego.

Zmienność antygenowa tych białek powierzchniowych jest odpowiedzialna za sezonowe epidemie grypy (przesunięcie antygenowe, tzw. drift) oraz pandemie (skok antygenowy, tzw. shift). Ze względu na tę zmienność, szczepionki przeciw grypie muszą być regularnie aktualizowane, aby zapewnić ochronę przed krążącymi aktualnie szczepami wirusa. Antygeny powierzchniowe są również głównym celem przeciwciał neutralizujących oraz leków przeciwwirusowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl