infekcje skórne
Infekcje skórne stanowią szeroki zakres schorzeń wywoływanych przez różne patogeny, w tym bakterie, wirusy, grzyby oraz pasożyty. Mogą one manifestować się poprzez różnorodne objawy kliniczne, takie jak rumień, obrzęk, wysypka, pęcherze, owrzodzenia, świąd czy ból.
Do najczęstszych bakteryjnych infekcji skóry należą liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, czyraki, róża oraz cellulitis. Wśród wirusowych infekcji skórnych wyróżniamy głównie zakażenia wywołane wirusem opryszczki pospolitej (HSV), wirusem ospy wietrznej i półpaśca (VZV) oraz wirusami brodawczaka ludzkiego (HPV). Infekcje grzybicze obejmują dermatofitie, kandydozy oraz zakażenia drożdżakowe.
Diagnostyka infekcji skórnych opiera się na dokładnym wywiadzie, badaniu klinicznym oraz badaniach dodatkowych, takich jak wymaz z powierzchni zmiany, badanie mikrobiologiczne, badania serologiczne czy biopsja skóry. Leczenie zależy od czynnika etiologicznego i może obejmować antybiotykoterapię miejscową lub ogólnoustrojową, leki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze oraz kortykosteroidy.
Szczególną uwagę należy zwrócić na infekcje skórne u pacjentów z obniżoną odpornością, cukrzycą, przewlekłymi chorobami skóry oraz u osób starszych, gdzie przebieg zakażeń może być cięższy, a odpowiedź na leczenie słabsza. Istotna jest również profilaktyka, obejmująca odpowiednią higienę skóry, unikanie czynników ryzyka oraz wczesne rozpoznanie i leczenie infekcji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Nadmierna potliwość (hiperhidroza) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Hiperhidroza, dotykająca 1-3% populacji, to patologiczne nadmierne wydzielanie potu przekraczające fizjologiczne potrzeby termoregulacji. Wyróżnia się hiperhidrozę pierwotną (idiopatyczną) oraz wtórną, związaną z chorobami takimi jak nadczynność tarczycy, choroba Parkinsona czy menopauza. Lokalizacja najczęściej obejmuje dłonie, stopy, pachy, twarz i pachwiny. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym, testach potu (np. jodowo-skrobiowy, termoregulacyjny, przewodność skóry) oraz ocenie nasilenia za pomocą skal HDSS, DLQI lub HidroQoL. Hiperhidroza znacząco obniża jakość życia, powodując dyskomfort fizyczny, psychospołeczny oraz zwiększone ryzyko infekcji skórnych. Podstawą opieki jest odpowiednia higiena, unikanie czynników wyzwalających oraz wsparcie psychologiczne, w tym terapia poznawczo-behawioralna.
atopowe zapalenie skóry, bromhidroza, chlorek glinu, choroba Parkinsona, glikopironium, grzybica paznokci, grzybica stóp, hiperhidroza, hiperhidroza dłoniowa, hiperhidroza ogniskowa, hiperhidroza pachowa, hiperhidroza pierwotna, hiperhidroza stóp, hiperhidroza uogólniona, hiperhidroza wtórna, infekcje skórne, jonoforeza, leki antycholinergiczne, łuszczyca, maceracja skóry, nadczynność tarczycy, oksybutynina, terapia mikrofalowa, test jodowo-skrobiowy, toksyna botulinowa, trądzik różowaty