zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego
Zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego odnoszą się do nieprawidłowości w zdolności miokardium do kurczenia się i rozluźniania podczas cyklu pracy serca. Mogą one obejmować lokalne (odcinkowe) lub globalne (uogólnione) zaburzenia, które przekładają się na zmniejszoną efektywność pracy serca jako pompy.
Odcinkowe zaburzenia kurczliwości najczęściej wynikają z niedokrwienia mięśnia sercowego (np. w przebiegu choroby wieńcowej) lub przebytego zawału. Mogą manifestować się jako hipokineza (zmniejszona ruchomość), akineza (brak ruchomości) lub dyskineza (paradoksalny ruch ściany serca). Globalne zaburzenia kurczliwości występują w kardiomiopatiach, zapaleniu mięśnia sercowego, toksycznym uszkodzeniu serca lub jako rezultat długotrwałego przeciążenia hemodynamicznego.
Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, z których najważniejsze to echokardiografia (pozwalająca na ocenę frakcji wyrzutowej lewej komory oraz regionalnej kurczliwości), rezonans magnetyczny serca oraz techniki medycyny nuklearnej. W nowoczesnej ocenie zaburzeń kurczliwości wykorzystuje się również zaawansowane metody, takie jak strain i strain rate, umożliwiające wczesne wykrycie subklinicznych dysfunkcji miokardium.
Leczenie zaburzeń kurczliwości mięśnia sercowego jest ukierunkowane na przyczynę podstawową oraz na poprawę funkcji hemodynamicznej serca. Obejmuje farmakoterapię (inhibitory ACE, beta-blokery, antagoniści aldosteronu), rewaskularyzację w przypadku niedokrwienia, wszczepienie urządzeń wspomagających pracę serca (CRT, ICD) w zaawansowanych przypadkach, a w ostateczności przeszczep serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cyrdanax 20 mg/ml
Produkt leczniczy Cyrdanax, zawierający deksrazoksan w stężeniu 20 mg/ml (chlorowodorek), jest wskazany do profilaktyki przewlekłych powikłań kardiotoksycznych indukowanych antracyklinami, takimi jak doksorubicyna i epirubicyna. Wskazania obejmują pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi, którzy wymagają kontynuacji terapii antracyklinami pomimo osiągnięcia skumulowanych dawek granicznych: ≥300 mg/m² dla doksorubicyny oraz ≥540 mg/m² dla epirubicyny. Lek jest przeznaczony dla pacjentów, u których korzyści z dalszego leczenia antracyklinami przewyższają ryzyko kardiotoksyczności, co jest szczególnie istotne w przypadku rozsianego procesu nowotworowego, gdzie antracykliny pozostają kluczową opcją terapeutyczną.
antracykliny, chelatowanie żelaza, cytostatyk, deksrazoksan, doksorubicyna, epirubicyna, kardiotoksyczność, kardiotoksyczność antracyklin, niewydolność serca, podanie dożylne, powikłania sercowo-naczyniowe, rak piersi z przerzutami, roztwór do infuzji, stres oksydacyjny, zaawansowany rak piersi, zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Iomeron 400 400 mg jodu/ml
Przedawkowanie środka kontrastowego Iomeron (jomeprol), dostępnego w stężeniach 200-400 mg jodu/ml, stanowi poważne zagrożenie dla układu oddechowego i krążenia. Może prowadzić do ciężkiej depresji oddechowej, skurczu oskrzeli oraz obrzęku płuc, manifestujących się dusznością, świszczącym oddechem i sinicą. W zakresie układu krążenia obserwuje się arytmie, ciężką hipotensję, niewydolność serca oraz zatrzymanie krążenia, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Dodatkowo mogą wystąpić drgawki, zaburzenia świadomości, ostra niewydolność nerek oraz reakcje anafilaktoidalne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipernatremia i hiperosmolarność, również mogą się nasilić.
arytmia, depresja oddechowa, drgawki, hipernatremia, hiperosmolarność, hipoksja, hipotensja, jomeprol, leczenie nerkozastępcze, nefropatia kontrastowa, niewydolność serca, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktoidalna, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy zawierający jod, tlenoterapia, wentylacja mechaniczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrzymanie krążenia