zatorowość dystalna

Zatorowość dystalna to stan chorobowy, w którym materiał zatorowy (skrzeplina, płytka miażdżycowa, fragment tkanki tłuszczowej lub powietrze) przemieszcza się w układzie naczyniowym i blokuje naczynia krwionośne w odległych (dystalnych) częściach ciała. Jest to szczególnie niebezpieczne w przypadku naczyń o małym kalibrze, takich jak tętnice obwodowe kończyn, mózgu czy narządów trzewnych.

Najczęstszą przyczyną zatorowości dystalnej jest zatorowość sercopochodna, spowodowana migotaniem przedsionków, wadami zastawkowymi serca lub po zawale mięśnia sercowego. Materiał zatorowy może także pochodzić z blaszek miażdżycowych w dużych naczyniach, takich jak aorta. Zatory dystalne mogą prowadzić do niedokrwienia tkanek zaopatrywanych przez zablokowane naczynie, co skutkuje martwicą, jeśli krążenie nie zostanie szybko przywrócone.

Objawy zatorowości dystalnej zależą od lokalizacji i obejmują ból, zaburzenia czucia, osłabienie siły mięśniowej, zmianę koloru skóry (bladość, sinica) oraz obniżenie temperatury ciała w obszarze dotkniętym niedokrwieniem. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (angiografia, USG Doppler), laboratoryjne markery niedokrwienia oraz ocenę kliniczną. Leczenie zatorowości dystalnej obejmuje terapię przeciwzakrzepową, trombolityczną, a w niektórych przypadkach interwencję chirurgiczną lub wewnątrznaczyniową.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl