martwicze zapalenie nagłośni
Martwicze zapalenie nagłośni (epiglottitis necroticans) jest ostrym, zagrażającym życiu stanem zapalnym nagłośni i okolicznych tkanek, który może prowadzić do szybkiej obturacji dróg oddechowych. Jest to rzadka, ale niezwykle niebezpieczna choroba, wymagająca natychmiastowej interwencji medycznej.
Etiologia obejmuje najczęściej zakażenie bakteryjne, głównie Haemophilus influenzae typu B, choć od czasu wprowadzenia powszechnych szczepień przeciwko Hib, częstość występowania znacząco spadła. Inne patogeny to Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus czy paciorkowce grupy A. Rzadziej przyczyną mogą być grzyby (u pacjentów immunokompromitowanych) lub urazy chemiczne i termiczne.
Klinicznie martwicze zapalenie nagłośni charakteryzuje się gwałtownym początkiem, wysoką gorączką, silnym bólem gardła, zaburzeniami połykania (dysfagia), ślinotokiem, stridorem wdechowym oraz postępującą dusznością. Pacjenci często przyjmują charakterystyczną pozycję siedzącą, pochyloną do przodu z wysuniętą szyją (pozycja trójnożna), starając się maksymalnie udrożnić drogi oddechowe.
Diagnostyka opiera się na badaniu laryngoskopowym, uwidaczniającym obrzękniętą, zaczerwienioną nagłośnię, często z obszarami martwicy. W przypadkach zaawansowanych wykonanie laryngoskopii może być ryzykowne ze względu na możliwość wywołania całkowitej niedrożności dróg oddechowych. Badania laboratoryjne wykazują podwyższone parametry stanu zapalnego, a posiewy umożliwiają identyfikację patogenu.
Leczenie wymaga hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii, zabezpieczenia drożności dróg oddechowych (intubacja lub tracheotomia w przypadkach ciężkich), antybiotykoterapii o szerokim spektrum (modyfikowanej po uzyskaniu antybiogramu), steroidoterapii oraz wspomagającego leczenia przeciwbólowego i przeciwgorączkowego. Rokowanie zależy od szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie nagłośni – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zapalenie nagłośni u dorosłych stanowi poważne zagrożenie życia, z wyższą śmiertelnością (7-10%) w porównaniu do dzieci (~1%). Kluczowe dla poprawy rokowania jest szybkie rozpoznanie, agresywne zabezpieczenie dróg oddechowych oraz natychmiastowe wdrożenie antybiotykoterapii. Charakterystyczny profil pacjenta to młody, palący mężczyzna z niewielką współchorobowością, u którego dominują bakterie z rodzaju Streptococcus. Objawy takie jak duszność, stridor, obrzęk nagłośni i podwyższony poziom CRP oraz hiperglikemia korelują z cięższym przebiegiem choroby. Nawet w warunkach OIT możliwe jest nagłe zatrzymanie krążeniowo-oddechowe, co podkreśla konieczność ścisłego monitorowania i przygotowania do interwencji w drogach oddechowych.
antybiotykoterapia, białko C-reaktywne, duszność, dysfagia, dysfonia, fałdy nalewkowo-nagłośniowe, Haemophilus influenzae, hiperglikemia, intubacja, martwicze zapalenie nagłośni, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk nagłośni, oddział intensywnej terapii, rifampicyna, ropień okołomigdałkowy, steroidy, Streptococcus, stridor, tonsillektomia, tracheostomia, zapalenie nagłośni, zatrzymanie krążeniowo-oddechowe - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie nagłośni – Diagnostyka i diagnoza
Zapalenie nagłośni (epiglottitis) to ostre, potencjalnie zagrażające życiu zakażenie struktur nadgłośniowych, które może prowadzić do krytycznej obturacji dróg oddechowych. Diagnostyka powinna być prowadzona z priorytetem zabezpieczenia drożności dróg oddechowych, szczególnie u dzieci, gdzie ryzyko nagłej niedrożności jest wysokie. Kluczowe objawy kliniczne to silny ból gardła nieproporcjonalny do obrazu jamy ustnej, dysfagia, ślinotok, gorączka, stridor oraz charakterystyczna pozycja trójnożna. Fiberoskopia laryngologiczna stanowi złoty standard diagnostyczny, umożliwiając bezpośrednią wizualizację obrzękniętej, wiśniowo-czerwonej nagłośni i struktur nadgłośniowych, przy minimalnym ryzyku wywołania niedrożności. Badania obrazowe, takie jak boczne zdjęcie RTG szyi (czułość 88-100%, swoistość 87-96%) z charakterystycznym „objawem kciuka” oraz tomografia komputerowa szyi (czułość 88-100%, swoistość ok. 96%) z kontrastem, są pomocnicze i powinny być wykonywane po zabezpieczeniu dróg oddechowych lub przy niskim podejrzeniu klinicznym.
białko C-reaktywne, dysfagia, fałdy nalewkowo-nagłośniowe, fiberoskopia, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, krup, martwicze zapalenie nagłośni, martwicze zapalenie powięzi szyi, morfologia krwi, niewydolność oddechowa, objaw kciuka, obrzęk naczynioruchowy, obturacja dróg oddechowych, posiew krwi, pozycja trójnożna, rezonans magnetyczny, ropień nagłośni, ropień okołomigdałkowy, ropień zagardłowy, ślinotok, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, stridor, struktury nadgłośniowe, tomografia komputerowa, ultrasonografia, zapalenie krtani i tchawicy, zapalenie nagłośni