echinokandyny

Echinokandyny stanowią klasę leków przeciwgrzybiczych o unikalnym mechanizmie działania, polegającym na hamowaniu syntezy β-(1,3)-D-glukanu – kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów. Ten mechanizm odróżnia je od azoli i polienów, co sprawia, że są skuteczne wobec szczepów opornych na te grupy leków.

Do grupy echinokandyn należą: kaspofungina, mikafungina i anidulafungina. Wykazują one aktywność przeciwko większości gatunków Candida, w tym C. albicans, C. glabrata, C. tropicalis oraz przeciwko Aspergillus spp. Są jednak nieaktywne wobec Cryptococcus, Fusarium czy Mucorales, co ogranicza ich spektrum działania.

Echinokandyny charakteryzują się korzystnym profilem farmakokinetycznym – silnym wiązaniem z białkami osocza (>95%), długim okresem półtrwania i dobrą penetracją do tkanek. Podawane są wyłącznie dożylnie ze względu na niską biodostępność po podaniu doustnym. Metabolizowane są głównie w wątrobie, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością tego narządu.

W praktyce klinicznej echinokandyny są lekami pierwszego wyboru w leczeniu inwazyjnej kandydozy, kandydemii oraz jako terapia ratunkowa w inwazyjnej aspergilozie. Wykazują niską toksyczność, co sprawia, że są dobrze tolerowane nawet przez pacjentów z upośledzoną funkcją nerek. Działania niepożądane obejmują najczęściej łagodne reakcje związane z infuzją, rzadko hepatotoksyczność.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl