neutropenia gorączkowa
Neutropenia gorączkowa to stan kliniczny charakteryzujący się obniżoną liczbą neutrofili we krwi obwodowej (poniżej 500/μl lub poniżej 1000/μl z przewidywanym spadkiem poniżej 500/μl w ciągu 48 godzin) oraz towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥38,3°C jednorazowo lub ≥38,0°C utrzymująca się przez co najmniej godzinę).
Jest to poważne powikłanie, występujące najczęściej u pacjentów poddawanych chemioterapii przeciwnowotworowej, po przeszczepach szpiku kostnego lub z wrodzonymi zaburzeniami hematopoezy. Neutropenia gorączkowa stanowi stan zagrożenia życia, ponieważ przy obniżonej liczbie neutrofili organizm pacjenta ma znacznie zmniejszoną zdolność do zwalczania infekcji.
Postępowanie w neutropenii gorączkowej obejmuje szybką ocenę kliniczną, pobranie materiałów do badań mikrobiologicznych i natychmiastowe wdrożenie empirycznej antybiotykoterapii o szerokim spektrum działania, bez oczekiwania na wyniki posiewów. U pacjentów z wysokim ryzykiem powikłań stosuje się hospitalizację i dożylną antybiotykoterapię, natomiast pacjenci z niskim ryzykiem mogą być leczeni ambulatoryjnie.
Profilaktyka neutropenii gorączkowej u pacjentów onkologicznych może obejmować stosowanie czynników wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF), modyfikację dawek chemioterapii oraz stosowanie profilaktycznej antybiotykoterapii w wybranych przypadkach. Śmiertelność w neutropenii gorączkowej wynosi około 5-10%, a w przypadku rozwoju posocznicy może wzrosnąć do 20-30%.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Caspofungin Adamed 50 mg
Kaspofungin Adamed, należący do grupy echinokandyn (kod ATC: J02AX04), działa poprzez selektywne hamowanie syntezy beta-(1,3)-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów, co prowadzi do efektu grzybobójczego wobec drożdżaków Candida oraz częściowego rozpadu grzybni Aspergillus. W badaniach in vitro wykazano aktywność przeciwko szerokiemu spektrum gatunków Aspergillus (m.in. A. fumigatus, A. flavus, A. niger) oraz Candida (m.in. C. albicans, C. glabrata, C. krusei), w tym izolatów opornych na flukonazol, amfoterycynę B i 5-flucytozynę. Oporność na kaspofunginę, związana z mutacjami w genach FKS1/FKS2, występuje rzadko, ale może prowadzić do niekorzystnych wyników klinicznych. Metody oceny wrażliwości mikroorganizmów opierają się na standardach CLSI i EUCAST, choć wartości graniczne MIC dla kaspofunginy nie są jeszcze jednoznacznie ustalone.
3)-D-glukan, amfoterycyna B, Aspergillus, beta-(1, Candida, chemioterapia, działanie grzybobójcze, echinokandyny, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kandydemia, kandydoza przełyku, lek przeciwgrzybiczny, liposomalna amfoterycyna B, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, neutropenia, neutropenia gorączkowa, nowotwór układu krwiotwórczego, octan kaspofunginy, oporność na flukonazol, przeszczep allogeniczny szpiku kostnego, przeszczep komórek macierzystych, terapia przeciwbakteryjna, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Caspofungin Zentiva 50 mg
Caspofungin Zentiva, zawierający 50 mg kaspofunginy w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, jest wskazany do leczenia inwazyjnej kandydozy oraz inwazyjnej aspergilozy u pacjentów dorosłych i pediatrycznych. Preparat stosuje się także empirycznie u pacjentów z gorączką i neutropenią, u których podejrzewa się zakażenie grzybami Candida lub Aspergillus. Po odtworzeniu 10,5 ml wody do wstrzykiwań uzyskuje się koncentrat o stężeniu 5,2 mg/ml kaspofunginy, który następnie podaje się dożylnie w warunkach szpitalnych pod nadzorem specjalisty. Wskazaniem do zastosowania leku w aspergilozie jest oporność lub nietolerancja na amfoterycynę B, jej preparaty lipidowe lub itrakonazol, definiowana jako brak poprawy klinicznej lub progresja zakażenia po co najmniej 7 dniach terapii w dawkach terapeutycznych.
Candida, gorączka neutropeniczna, infuzja dożylna, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kandydemia, kaspofungina octan, leczenie empiryczne, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczny, neutropenia gorączkowa, oporność na leczenie, populacja pediatryczna, progresja zakażenia, terapia przeciwgrzybicza, zakażenie Aspergillus, zakażenie Candida, zakażenie grzybicze, zakażenie narządowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefepime AptaPharma 1 g
Cefepim (Cefepime AptaPharma) jest cefalosporyną IV generacji stosowaną w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat o masie ciała >40 kg. Wskazania obejmują bakteriemię, pozaszpitalne zakażenia dolnych dróg oddechowych, powikłane i niepowikłane zakażenia układu moczowego, stany gorączkowe u pacjentów z neutropenią oraz zakażenia dróg żółciowych. U pacjentów z gorączką neutropeniczną cefepim może być stosowany w monoterapii, jednak u osób z wysokim ryzykiem ciężkiego zakażenia (np. po przeszczepie szpiku, z niedociśnieniem, nowotworami układu krwiotwórczego, ciężką neutropenią) monoterapia może być niewystarczająca. U dzieci 2 miesięcy–12 lat i masie <40 kg cefepim jest wskazany w leczeniu neutropenii o krótkim czasie trwania, ale monoterapia nie jest zalecana ze względu na ograniczone dane kliniczne.
antybiotykoterapia, bakteriemia, cefalosporyna IV generacji, cefepim, cefepim dichlorowodorek jednowodny, ciężkie zakażenie bakteryjne, ciężkie zapalenie płuc, długotrwała neutropenia, gorączka neutropeniczna, neutropenia gorączkowa, niedociśnienie tętnicze, nowotwór układu krwiotwórczego, oporność bakterii, przeszczepienie szpiku kostnego, roztwór do wstrzykiwań, terapia skojarzona, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie dróg żółciowych, zakażenie układu moczowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Meaxin 100 mg
Imatynib, substancja aktywna leku Meaxin, jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST). Profil bezpieczeństwa leku obejmuje częste działania niepożądane takie jak nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zmęczenie, bóle i skurcze mięśni oraz wysypka, występujące u ≥10% pacjentów. Obrzęki powierzchowne, zwłaszcza okołogałkowe i kończyn dolnych, są powszechne, zwykle łagodne i ustępują po zastosowaniu leków moczopędnych lub zmniejszeniu dawki. Wśród poważniejszych działań niepożądanych należy wymienić mielosupresję (częstsza u pacjentów z CML), krwawienia z przewodu pokarmowego i wewnątrz guza (5% ciężkich krwawień u pacjentów z GIST), zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy, wodobrzusze, obrzęk płuc), które mogą prowadzić do zagrażających życiu powikłań, takich jak niewydolność oddechowa, zastoinowa niewydolność serca i niewydolność nerek. Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych obserwowano u 2,4-5% pacjentów z CML i 4% z GIST.
choroba śródmiąższowa płuc, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, imatynib, krwotok płucny, martwica kości, martwica wątroby, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neutropenia, neutropenia gorączkowa, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelita, niewydolność nerek, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powierzchowny, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, ostra niewydolność oddechowa, pancytopenia, przewlekła białaczka szpikowa, przewlekła niewydolność nerek, rabdomioliza, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, retencja płynów, trombocytopenia, trudność w połykaniu, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie okrężnicy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie płuc - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Meronem 1 g
Meronem, zawierający meropenem trójwodny, jest antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych oraz dzieci powyżej 3 miesięcy. Dostępny w dawkach 500 mg i 1 g w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, Meronem jest wskazany m.in. w ciężkich zapaleniach płuc (w tym szpitalnych i respiratorowych), powikłanych zakażeniach układu moczowego i jamy brzusznej, zakażeniach śródporodowych i poporodowych, powikłanych zakażeniach skóry i tkanek miękkich oraz ostrym bakteryjnym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Lek wykazuje dobrą penetrację do płynu mózgowo-rdzeniowego i jest skuteczny wobec bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, w tym szczepów produkujących beta-laktamazy. Meronem może być także stosowany empirycznie u pacjentów gorączkujących z neutropenią oraz w leczeniu bakteriemii powikłującej wymienione zakażenia.
antybiotyk szerokowidmowy, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, bakteriemia, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, beta-laktamaza, lek przeciwbakteryjny, martwica tkanek miękkich, meropenem trójwodny, mukowiscydoza, neutropenia gorączkowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, oporność bakterii, płyn mózgowo-rdzeniowy, posocznica połogowa, Pseudomonas aeruginosa, respiratorowe zapalenie płuc, ropień wewnątrzbrzuszny, szpitalne zapalenie płuc, węglan sodu, wstrząs septyczny, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie poporodowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie śródporodowe, zakażenie układu moczowego, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie oskrzeli, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Topotecanum Accord 1 mg/ml
Topotecanum Accord (1 mg/ml) jest wskazany do stosowania wyłącznie w wyspecjalizowanych ośrodkach onkologicznych pod nadzorem doświadczonego lekarza. Przed rozpoczęciem terapii należy potwierdzić odpowiednie parametry hematologiczne: liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥1,5 x 10⁹/l, liczba płytek krwi ≥100 x 10⁹/l oraz stężenie hemoglobiny ≥9 g/dl (ewentualnie po transfuzji). W monoterapii dawka początkowa wynosi 1,5 mg/m²/dobę podawana dożylnie przez 30 minut codziennie przez 5 dni, z 3-tygodniowymi przerwami między kursami. W terapii skojarzonej z cisplatyną dawka topotekanu to 0,75 mg/m²/dobę podawana w dniach 1-3, a cisplatyna 50 mg/m² w dniu 1. Schemat powtarza się co 21 dni do 6 kursów lub progresji choroby. Kolejna dawka topotekanu może być podana dopiero po poprawie parametrów hematologicznych (granulocyty ≥1 x 10⁹/l dla raka jajnika i drobnokomórkowego raka płuca lub ≥1,5 x 10⁹/l dla raka szyjki macicy, płytki ≥100 x 10⁹/l, hemoglobina ≥9 g/dl).
bilirubina w surowicy, chemioterapia cytotoksyczna, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, drobnokomórkowy rak płuca, dysfagia, granulocyt obojętnochłonny, hemoglobina, klirens kreatyniny, klirens leku, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kreatynina, marskość wątroby, neutropenia, neutropenia ciężka, neutropenia gorączkowa, płytki krwi, progresja choroby, rak jajnika, rak szyjki macicy, terapia skojarzona, transfuzja krwi, wlew dożylny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclophosphamide Sandoz 100 mg/ml
Cyklofosfamid, lek cytostatyczny z grupy alkilujących, stosowany w terapii nowotworów i chorób autoimmunologicznych, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane działania to mielosupresja (leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość) występująca bardzo często (≥ 1/10), co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi oraz profilaktyki infekcji. Infekcje bakteryjne, grzybicze i wirusowe również występują bardzo często, a reaktywacja zakażeń latentnych, takich jak opryszczka czy gruźlica, jest częsta (≥ 1/100 do <1/10). Istotne są także działania toksyczne na układ moczowy, w tym ryzyko krwotocznego zapalenia pęcherza, oraz potencjalna kardiotoksyczność, szczególnie przy wysokich dawkach. Cyklofosfamid wykazuje również działanie mutagenne i kancerogenne, co wiąże się z rzadkim, ale poważnym ryzykiem wtórnych nowotworów, takich jak ostra białaczka szpikowa czy rak pęcherza moczowego.
anoreksja, badanie ogólne moczu, choroba autoimmunologiczna, Cyclophosphamide Sandoz, cyklofosfamid, drgawki, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, encefalopatia, gonadotoksyczność, hiperurikemia, hiponatremia, immunosupresja, indeks terapeutyczny, infekcja, infekcja opryszczkowa, kancerogenność, kardiotoksyczność, krwotoczne zapalenie pęcherza, lek cytostatyczny, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, morfologia krwi obwodowej, mutagenność, nawodnienie pacjenta, nefropatia moczanowa, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia gorączkowa, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, nowotwór, nudności, ostra białaczka szpikowa, Pneumocystis jirovecii, posocznica, przedwczesna menopauza, rak pęcherza moczowego, reakcja nadwrażliwości, śpiączka, splątanie, toksyczność pęcherzowa, wtórny nowotwór, wymioty, zaburzenie funkcji gonad, zakażenie latentne, zapalenie spojówek, zespół mielodysplastyczny, zespół nieprawidłowego wydzielania ADH, zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AmBisome liposomal 50 mg
AmBisome liposomal to preparat zawierający amfoterycynę B w postaci liposomalnej (50 mg), stosowany w leczeniu ciężkich, układowych i głębokich infekcji grzybiczych. Po rekonstytucji uzyskuje się stężenie 4 mg/ml, co umożliwia skuteczną terapię w takich jednostkach jak rozsiana kandydoza, aspergiloza, mukormikoza oraz kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Liposomalna forma leku poprawia penetrację do zakażonych tkanek i zapewnia wysoką koncentrację substancji czynnej w miejscu infekcji. AmBisome jest również wskazany do empirycznego leczenia pacjentów z gorączką i neutropenią, u których nie ustępują objawy pomimo antybiotykoterapii i brak jest potwierdzenia etiologii bakteryjnej lub wirusowej.
amfoterycyna B liposomalna, antybiotyk o szerokim spektrum, Aspergillus, aspergiloza, Candida, Cryptococcus neoformans, dyspersja do infuzji, kandydoza rozsiana, kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, leczenie empiryczne, lek przeciwgrzybiczny, Mucorales, mukormikoza, neutropenia gorączkowa, podanie dożylne, postać liposomalna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardioxane 500 mg
Cardioxane (deksrazoksan) stosowany jest jako lek osłonowy w terapii antracyklinami, jednak jego profil działań niepożądanych jest złożony ze względu na nakładanie się toksyczności z chemioterapią. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu krwiotwórczego i przewodu pokarmowego, w tym bardzo często występująca niedokrwistość i leukopenia, często neutropenia, małopłytkowość oraz neutropenia z gorączką, co wymaga regularnego monitorowania morfologii krwi. W zakresie objawów gastroenterologicznych dominują nudności, wymioty i zapalenie jamy ustnej (częstość bardzo częsta), a także biegunka, zaparcia i ból brzucha. Deksrazoksan może wywoływać mielosupresję, która sumuje się z działaniem antracyklin, zwiększając ryzyko infekcji i krwawień. Ponadto, po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano niezbyt często przypadki ostrej białaczki szpikowej (AML) oraz innych drugich nowotworów, zwłaszcza u pacjentów pediatrycznych, co wymaga dalszej obserwacji i badań.
aminotransferaza, antracyklina, aplazja szpiku kostnego, chłoniak nieziarniczy, deksrazoksan, frakcja wyrzutowa, granulocytopenia, kandydoza jamy ustnej, kostniakomięsak, leukopenia, małopłytkowość, mielosupresja, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropenia gorączkowa, niedokrwistość, obrzęk limfatyczny, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, parestezja, posocznica, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, zaburzenie krzepnięcia, zakrzepica żylna, zapalenie jamy ustnej, zapalenie żył, zator, zatorowość płucna, zespół mielodysplastyczny, ziarnica złośliwa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Daruph 55 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 2900 pacjentów, w tym 324 dorosłych z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML) w fazie przewlekłej oraz 188 dzieci i młodzieży. Mediana czasu leczenia u dorosłych wynosiła 19,2 miesiąca. Działania niepożądane wystąpiły u większości pacjentów, a u 19% dorosłych doprowadziły do przerwania terapii. Najczęstsze działania niepożądane to mielosupresja (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), wysięk w jamie opłucnej, duszność, biegunka, nudności, wysypka skórna, bóle kostno-mięśniowe oraz krwawienia, w tym z OUN i przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne. Profil bezpieczeństwa u dzieci był podobny, z wyjątkiem braku wysięku osierdziowego, opłucnowego, obrzęku płuc i nadciśnienia płucnego, a przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych wystąpiło u 1,5% pacjentów pediatrycznych.
agranulocytowe zapalenie okrężnicy, aplazja czerwonokrwinkowa, chłonkotok, choroba refluksowa przełyku, enteropatia wysiękowa, ginekomastia, krwawienie śródczaszkowe, krwotok śródczaszkowy, leukoklastyczne zapalenie naczyń, małopłytkowość, martwica kości, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neutropenia, neutropenia gorączkowa, niedokrwistość, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna, posocznica, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Imatinib Zentiva 400 mg
Lek Imatinib Zentiva, stosowany w terapii nowotworów złośliwych, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący przede wszystkim mielosupresję (neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość), częściej obserwowaną u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML) niż z guzami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST). Przerwanie terapii z powodu działań niepożądanych dotyczyło 2,4-5% pacjentów w zależności od stadium choroby i wskazania. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko poważnych krwawień u chorych z GIST (5% przypadków ciężkich krwawień stopnia 3-4 wg CTC), zwłaszcza z przewodu pokarmowego i wewnątrz guza, które mogą prowadzić do zgonu. Ponadto, zatrzymanie płynów manifestujące się wysiękiem opłucnowym, wodobrzuszem, obrzękiem płuc i gwałtownym przyrostem masy ciała wymaga ścisłej kontroli i może wymagać przerwania leczenia oraz stosowania diuretyków, szczególnie u pacjentów w przełomie blastycznym CML, gdzie obserwowano przypadki zgonów związanych z niewydolnością serca i nerek.
choroba śródmiąższowa płuc, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, imatinib, jaskra, martwica wątroby, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, neutropenia, neutropenia gorączkowa, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwór złośliwy, obrzęk mózgu, obrzęk plamki, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Filadelfia, pancytopenia, przełom blastyczny, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, refluks żołądkowo-przełykowy, tamponada serca, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zespół DRESS, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Irinotecan Kabi 20 mg/ml
Przedawkowanie Irinotecan Kabi (chlorowodorek irynotekanu trójwodny, 20 mg/ml) stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach przekraczających 350 mg/m² w monoterapii. Kluczowymi objawami toksyczności są ciężka neutropenia (bezwzględna liczba neutrofili <0,5 × 10⁹/l) oraz ciężka biegunka (≥3 stopnia wg CTCAE), które mogą prowadzić do sepsy neutropenicznej, zaburzeń wodno-elektrolitowych (hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia, hipokalcemia) oraz ostrej niewydolności nerek w mechanizmie przednerkowym. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum, dlatego leczenie opiera się na intensywnej terapii podtrzymującej, obejmującej dożylną płynoterapię, monitorowanie stanu nawodnienia i elektrolitów, empiryczną antybiotykoterapię o szerokim spektrum oraz stosowanie czynników wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF) w ciężkiej neutropenii.
antidotum, antybiotykoterapia empiryczna, bezwzględna liczba neutrofili, biegunka, chlorowodorek irynotekanu, cytostatyk, czynnik wzrostu kolonii granulocytów, działanie cholinergiczne, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor topoizomerazy, leczenie podtrzymujące, neutropenia, neutropenia gorączkowa, ostra niewydolność nerek, płynoterapia dożylna, równowaga elektrolitowa, roztwór do infuzji, sepsa neutropeniczna, toksyczność opóźniona, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zakażenie bakteryjne i grzybicze