aktywność immunotropowa
Aktywność immunotropowa to właściwość substancji, która wpływa na układ odpornościowy organizmu, modyfikując jego funkcje. Substancje o działaniu immunotropowym mogą wykazywać działanie immunostymulujące (wzmacniające odpowiedź immunologiczną) lub immunosupresyjne (hamujące odpowiedź immunologiczną).
W praktyce medycznej substancje o aktywności immunotropowej są wykorzystywane w leczeniu chorób autoimmunologicznych, w transplantologii do zapobiegania odrzuceniu przeszczepu, a także w onkologii jako element immunoterapii nowotworów. Leki immunostymulujące znajdują zastosowanie w leczeniu infekcji, niedoborów odporności oraz jako adiuwanty w szczepionkach.
Wiele naturalnych związków, takich jak polisacharydy, flawonoidy czy alkaloidy, wykazuje aktywność immunotropową. Badania nad tymi substancjami stanowią ważny kierunek w poszukiwaniu nowych leków modulujących układ odpornościowy. Ocena aktywności immunotropowej obejmuje badanie wpływu na produkcję cytokin, proliferację limfocytów, aktywność fagocytarną oraz inne parametry funkcji układu immunologicznego.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Bioaron SYSTEM, zawierającego wyciąg płynny ze świeżych liści aloesu drzewiastego oraz witaminę C, potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Produkt wykazuje bardzo niski poziom toksyczności, klasyfikowany jako szósty stopień toksyczności według Hodge’a i Sternera, co oznacza substancję relatywnie nieszkodliwą. Ostra toksyczność po podaniu dożołądkowym wykazuje LD50 > 15 g/kg masy ciała. W badaniach przewlekłych na szczurach, przy dawkach do 4% diety, nie stwierdzono efektów toksycznych, a wartość NOAEL wyniosła 87,7 mg/kg m.c./dobę dla samców i 109,7 mg/kg m.c./dobę dla samic. Dla acemannanu, substancji czynnej aloesu, NOAEL wynosi od 1 mg/kg do 50 mg/kg w zależności od gatunku i drogi podania. Test Amesa nie wykazał działania mutagennego do stężenia 100 mg/płytkę, a badania in vitro nie potwierdziły cytotoksyczności składników preparatu.
acemannan, aktywacja metaboliczna, aktywność immunotropowa, aloes drzewiasty, angiogeneza nowotworowa, działanie cytotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, indukcja nowotworowa, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna -
Leksykon substancji czynnych
Witamina C (kwas askorbinowy) wykazuje niski potencjał toksyczności w badaniach przedklinicznych, co potwierdza jej wysoki profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności przewlekłej na szczurach nie stwierdzono działania toksycznego w dawkach terapeutycznych, a ostra toksyczność po podaniu dożołądkowym jest bardzo niska (LD50 > 15 g/kg masy ciała). Produkt Bioaron SYSTEM zawierający 51 mg witaminy C w 5 ml syropu klasyfikowany jest jako stosunkowo nieszkodliwy (6 stopień toksyczności wg Hodge’a i Sternera). Test Amesa oraz badania genotoksyczności i cytotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani cytotoksycznego witaminy C. Ponadto, badania na modelach zwierzęcych i hodowlach komórkowych nie potwierdziły działania karcynogennego, a wręcz sugerują potencjalne właściwości chemoprewencyjne, w tym hamowanie angiogenezy nowotworowej.
aktywacja metaboliczna, aktywność immunotropowa, angiogeneza nowotworowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, Bioaron SYSTEM, dawka terapeutyczna, działanie chemoprewencyjne, działanie karcynogenne, efekt cytotoksyczny, kwas askorbowy, Multi-Sanostol, potencjał mutagenny, preparat multiwitaminowy, Salmonella typhimurium, sodu askorbinian, Soluvit N, test Amesa, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna -
Leksykon substancji czynnych
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa wyciągu płynnego ze świeżych liści aloesu drzewiastego, głównego składnika leku Bioaron SYSTEM, wskazują na bardzo niski poziom toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej wartość LD50 przekraczała 15 g/kg masy ciała u zwierząt laboratoryjnych, co klasyfikuje substancję do VI stopnia toksyczności według Hodge’a i Sternera, jako stosunkowo nieszkodliwą. W badaniach przewlekłych na szczurach ustalono NOAEL na poziomie 87,7 mg/kg m.c./dobę dla samców oraz 109,7 mg/kg m.c./dobę dla samic. Dla izolowanego acemannanu określono różne wartości NOAEL w zależności od drogi podania i gatunku: 20 mg/kg (i.v./i.p.) u myszy, 4 mg/kg (i.v.) i 50 mg/kg (i.p.) u szczurów oraz 1 mg/kg (i.v.) u psów, przy czym LOAEL dla psów wynosił 5 mg/kg (i.p.). Test Amesa wykazał brak działania mutagennego do stężenia 100 mg/płytkę, a badania in vitro nie potwierdziły cytotoksyczności. Ponadto, nie stwierdzono działania karcynogennego, a wręcz obserwowano hamujący wpływ na proces karcynogenezy i angiogenezę nowotworową.
acemannan, aktywacja metaboliczna, aktywność immunotropowa, angiogeneza nowotworowa, działanie kancerogenne, genotoksyczność, indukcja nowotworowa, karcynogeneza, LD50, LOAEL, NOAEL, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał cytotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg płynny z aloesu drzewiastego
