ALL z komórek T
ALL z komórek T (ostra białaczka limfoblastyczna z limfocytów T) to nowotwór złośliwy układu krwiotwórczego, wywodzący się z prekursorów limfocytów T. Stanowi około 15-25% przypadków ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci i 25% u dorosłych. Charakteryzuje się gwałtownym namnażaniem niedojrzałych limfoblastów T w szpiku kostnym, krwi obwodowej i tkankach limfatycznych.
Diagnostyka ALL z komórek T opiera się na badaniu immunofenotypowym, cytogenetycznym i molekularnym. Typowe markery to CD1a, CD2, CD3, CD4, CD5, CD7 i CD8. Często występuje zajęcie śródpiersia przedniego, które stanowi cechę charakterystyczną tej postaci białaczki. Choroba może też naciekać ośrodkowy układ nerwowy, węzły chłonne i inne narządy.
Leczenie ALL z komórek T wymaga intensywnej chemioterapii wielolekowej, obejmującej fazę indukcji, konsolidacji, reindukcji i leczenia podtrzymującego. Protokoły terapeutyczne uwzględniają profilaktykę i leczenie zajęcia OUN. W przypadkach wysokiego ryzyka lub nawrotu stosuje się przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych. Rokowanie jest gorsze niż w ALL z komórek B, szczególnie u dorosłych, jednak wprowadzenie nowych terapii celowanych poprawia wyniki leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Pediatryczne zaburzenia białych krwinek – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Zaburzenia białych krwinek (WBC) u dzieci, obejmujące m.in. ostre białaczki limfoblastyczne (ALL), ostre białaczki szpikowe (AML) oraz ciężką anemię aplastyczną (SAA), stanowią istotne wyzwanie kliniczne wymagające precyzyjnej diagnostyki i leczenia. W ALL, kluczowymi czynnikami prognostycznymi są wiek (1-10 lat rokowanie lepsze niż <1 roku lub >10 lat) oraz początkowa liczba WBC <50 000 komórek/mm³ (50,0 × 10⁹/L) wiążąca się z lepszym rokowaniem. W AML liczba WBC <100 000 komórek/mm³ koreluje z lepszymi wynikami. Liczba komórek blastycznych we krwi obwodowej w 8. dniu terapii prednizonem jest silnym predyktorem przeżycia, z różnicami między BCP ALL a T-ALL. Minimalna choroba resztkowa (MRD) po terapii indukcyjnej stanowi niezależny czynnik prognostyczny, gdzie MRD ≥10⁻² w TP1 lub ≥10⁻³ w TP2 wiąże się z gorszym rokowaniem. Odpowiedź na prednizon jest solidnym, niedrogim markerem prognostycznym, szczególnie istotnym w krajach o ograniczonych zasobach do monitorowania MRD. Dzieci z białaczką z zajęciem OUN, niedowagą lub nadwagą mają gorsze rokowanie, a szybka remisja po indukcji koreluje z lepszymi wynikami długoterminowymi.
ALL z komórek T, bezwzględna liczba neutrofili, bezwzględna liczba retikulocytów, białe krwinki, białko C-reaktywne, całkowite przeżycie, chemioterapia, ciężka anemia aplastyczna, czynnik prognostyczny, komórki blastyczne, krew obwodowa, minimalna choroba resztkowa, odpowiedź na leczenie, ośrodkowy układ nerwowy, ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka szpikowa, poważna infekcja bakteryjna, przeżycie wolne od zdarzeń, remisja, szpik kostny, terapia immunosupresyjna, terapia indukcyjna, wrodzona neutropenia, zaburzenie hematologiczne