agonista nieergolinowy

Agoniści nieergolinowi to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu choroby Parkinsona oraz zespołu niespokojnych nóg (RLS). W przeciwieństwie do starszych agonistów dopaminergicznych pochodnych ergoliny, nie posiadają one struktury ergotaminowej, co przekłada się na korzystniejszy profil bezpieczeństwa.

Do najważniejszych przedstawicieli tej grupy należą pramipeksol, ropinirol, rotigotin i apomorfina. Wykazują one selektywne powinowactwo do receptorów dopaminowych D2 i D3 w mózgu, naśladując działanie naturalnej dopaminy. Dzięki temu poprawiają przekaźnictwo w szlakach dopaminergicznych, które są upośledzone w chorobie Parkinsona.

Agoniści nieergolinowi powodują mniej działań niepożądanych związanych z włóknieniem zastawek serca, płuc czy przestrzeni zaotrzewnowej w porównaniu do pochodnych ergoliny. Mogą jednak wywoływać senność, nudności, zawroty głowy, a w niektórych przypadkach zaburzenia kontroli impulsów (patologiczny hazard, hiperseksualność, kompulsywne zakupy).

W praktyce klinicznej są często stosowane w monoterapii we wczesnych stadiach choroby Parkinsona lub jako uzupełnienie leczenia lewodopą w zaawansowanym stadium choroby. Ich przewagą jest możliwość stosowania w postaci preparatów o przedłużonym uwalnianiu lub systemów transdermalnych, co zapewnia stabilny poziom leku w organizmie.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl