krwawienie z jelita grubego
Krwawienie z jelita grubego to stan medyczny charakteryzujący się występowaniem krwi w kale lub krwawieniem z odbytu, pochodzącym z dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Stan ten może mieć różne nasilenie – od minimalnego krwawienia wykrywalnego jedynie w badaniach laboratoryjnych, do masywnego krwotoku zagrażającego życiu pacjenta.
Etiologia krwawienia z jelita grubego jest zróżnicowana. Najczęstsze przyczyny obejmują chorobę uchyłkową, nowotwory jelita grubego, choroby zapalne jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna), polipy jelita grubego, angiodysplazje, szczeliny odbytu, żylaki odbytu oraz urazy. Istotnym czynnikiem ryzyka jest również stosowanie leków przeciwzakrzepowych i niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Diagnostyka krwawienia z jelita grubego obejmuje badanie per rectum, kolonoskopię (złoty standard), angiografię w przypadku masywnego krwawienia, oraz badania obrazowe takie jak tomografia komputerowa. W przypadku krwawienia o niejasnej etiologii stosuje się również kapsułkę endoskopową. Podstawą postępowania jest ustalenie przyczyny, intensywności krwawienia oraz stanu klinicznego pacjenta.
Leczenie zależy od przyczyny i nasilenia krwawienia. Może obejmować interwencje endoskopowe (polipektomia, koagulacja), embolizację naczyń krwawiących, leczenie farmakologiczne (np. w chorobach zapalnych jelit) lub chirurgiczne w przypadku masywnych krwawień lub nowotworów. Pacjenci z masywnym krwawieniem wymagają szybkiej resuscytacji płynowej i przetoczenia preparatów krwi w celu stabilizacji hemodynamicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Enema (32,2 mg + 139 mg)/ml
Roztwór doodbytniczy Enema zawiera disodu fosforan dwunastowodny (32,2 mg/ml) oraz sodu diwodorofosforan jednowodny (139 mg/ml) i posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnie nie należy stosować go u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, niedrożnością jelit, zarośnięciem odbytu, wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, krwawieniem z jelita grubego, zapaleniem wyrostka robaczkowego oraz u osób z objawami bólu brzucha, nudności i wymiotów, które mogą wskazywać na nierozpoznane schorzenia przewodu pokarmowego. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami serca i nadciśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko zaburzeń gospodarki elektrolitowej i retencji płynów, a także u osób z niewydolnością nerek, gdzie może indukować hiperfosfatemię i hipernatremię. Nie zaleca się stosowania Enema u dzieci poniżej 3 roku życia oraz u pacjentów odwodnionych, ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń wodno-elektrolitowych.
bloker kanału wapniowego, choroba nerek, disodu fosforan dwunastowodny, diuretyk, hiperfosfatemia, hipernatremia, inhibitor konwertazy angiotensyny, krwawienie z jelita grubego, metylu parahydroksybenzoesan, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancje czynne, niedrożność jelit, perforacja jelita, perforacja wyrostka, reakcja alergiczna, retencja płynów, roztwór doodbytniczy, sodu diwodorofosforan jednowodny, uzależnienie od leków przeczyszczających, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zabieg proktologiczny, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie perystaltyki jelit, zapalenie wyrostka robaczkowego, zaparcie, zarośnięcie odbytu