niedrożność tętnicy płucnej

Niedrożność tętnicy płucnej to stan patologiczny polegający na zablokowaniu przepływu krwi przez tętnicę płucną lub jej gałęzie, co prowadzi do upośledzenia krążenia płucnego. Najczęstszą przyczyną jest zatorowość płucna, gdzie materiał zatorowy (najczęściej skrzeplina) przemieszcza się z układu żylnego do tętnicy płucnej.

Klinicznie niedrożność tętnicy płucnej może manifestować się dusznością, bólem w klatce piersiowej, tachykardią, hipoksemią i hipotensją. W ciężkich przypadkach może prowadzić do niewydolności prawokomorowej serca i wstrząsu. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe, takie jak angiografia tomografii komputerowej, scyntygrafia wentylacyjno-perfuzyjna oraz echokardiografia.

Leczenie niedrożności tętnicy płucnej zależy od jej przyczyny i nasilenia objawów. W przypadku zatorowości płucnej stosuje się leczenie przeciwkrzepliwe, a w stanach zagrożenia życia – trombolizę lub embolektomię. Niezależnie od etiologii, kluczowe jest szybkie rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego, gdyż nieleczona niedrożność tętnicy płucnej może prowadzić do poważnych powikłań, włącznie ze zgonem.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl