klonus spontaniczny

Klonus spontaniczny to rodzaj mimowolnych, rytmicznych skurczów mięśni, które występują bez żadnej celowej stymulacji zewnętrznej. W przeciwieństwie do klonusu wywołanego (np. przez rozciągnięcie mięśnia), klonus spontaniczny pojawia się samoistnie i może świadczyć o poważniejszych zaburzeniach neurologicznych.

Mechanizm powstawania klonusu spontanicznego wiąże się z nadpobudliwością górnego neuronu ruchowego i zaburzeniami w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. Najczęściej towarzyszy takim stanom jak stwardnienie rozsiane, udar mózgu, urazy rdzenia kręgowego czy encefalopatia metaboliczna.

Klinicznie klonus spontaniczny może manifestować się jako rytmiczne drgania kończyn (najczęściej stóp), twarzy lub innych grup mięśniowych. W diagnostyce różnicowej należy odróżnić go od drżenia, mioklonii oraz drgawek napadowych. Obecność spontanicznego klonusu stanowi istotny objaw neurologiczny wymagający pilnej diagnostyki i leczenia choroby podstawowej.

W terapii klonusu spontanicznego stosuje się leki zmniejszające spastyczność, takie jak baklofen, diazepam czy dantrolen. W niektórych przypadkach konieczne może być leczenie operacyjne lub zastosowanie toksyny botulinowej. Skuteczność leczenia zależy przede wszystkim od możliwości kontroli choroby podstawowej powodującej nadpobudliwość układu nerwowego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl