metabolizm tramadolu

Metabolizm tramadolu to złożony proces biotransformacji tego opioidowego leku przeciwbólowego w organizmie. Tramadol jest metabolizowany głównie w wątrobie poprzez demetylację, sprzęganie i N- oraz O-demetylację. Najważniejszym metabolitem jest O-desmetylotramadol (M1), który wykazuje około 200 razy większe powinowactwo do receptorów opioidowych μ niż związek macierzysty.

W procesie metabolizmu tramadolu kluczową rolę odgrywa izoenzym CYP2D6 cytochromu P450, odpowiedzialny za O-demetylację prowadzącą do powstania aktywnego metabolitu M1. Polimorfizm genu CYP2D6 ma istotne znaczenie kliniczne – pacjenci z wolnym metabolizmem (tzw. poor metabolizers) mogą doświadczać słabszego efektu przeciwbólowego, podczas gdy ultraszybcy metabolizerzy są narażeni na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej.

Metabolity tramadolu są wydalane głównie przez nerki (około 90%), a pozostała część przez przewód pokarmowy. Okres półtrwania tramadolu wynosi około 5-6 godzin, a jego aktywnego metabolitu M1 około 7-9 godzin. U pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek może być konieczna modyfikacja dawkowania ze względu na możliwość kumulacji leku i jego metabolitów.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Tramadol Aurobindo 50 mg

Chlorowodorek tramadolu 50 mg (Tramadol Aurobindo) wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają szczegółowego monitorowania podczas terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie tramadolu z inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zagrażających życiu interakcji obejmujących ośrodkowy układ nerwowy, układ oddechowy i krążenia. Ponadto, kojarzenie tramadolu z lekami o działaniu depresyjnym na OUN, takimi jak benzodiazepiny, zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu, co wymaga ograniczenia dawek i czasu terapii. Leki serotoninergiczne (SSRI, SNRI, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, mirtazapina) mogą indukować zespół serotoninowy, stan potencjalnie zagrażający życiu, dlatego ich łączenie z tramadolem wymaga ścisłego monitorowania lub unikania. Interakcje z lekami wpływającymi na enzymy wątrobowe (np. karbamazepina, ketokonazol) mogą modyfikować farmakokinetykę tramadolu, wpływając na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
antagonista receptora 5-HT3, benzodiazepina, buprenorfina, bupropion, chlorowodorek tramadolu, cymetydyna, depresja oddechowa, depresja OUN, erytromycyna, farmakokinetyka tramadolu, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, metabolizm tramadolu, metabolizm wątrobowy, mirtazapina, ondansetron, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pentazocyna, petydyna, pochodna kumaryny, próg drgawkowy, rytonawir, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tetrahydrokanabinol, Tramadol Aurobindo, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, warfaryna, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Poltram Combo 37,5 mg + 325 mg

Produkt leczniczy Poltram Combo zawiera tramadol chlorowodorek (37,5 mg) oraz paracetamol (325 mg) w formie tabletek powlekanych. Farmakokinetyka obu składników wykazuje, że tramadol osiąga maksymalne stężenie w surowicy po około 1,8 godziny (Tmax), z okresem półtrwania 5,1/4,7 godziny dla form (+) i (−), natomiast paracetamol osiąga Tmax po 0,9 godziny z okresem półtrwania około 2,5 godziny. Zarówno tramadol, jak i paracetamol charakteryzują się niskim wiązaniem z białkami osocza (~20%) oraz znaczną objętością dystrybucji (tramadol 203 ± 40 l, paracetamol około 0,9 l/kg). Podanie leku z pokarmem nie wpływa istotnie na farmakokinetykę, co umożliwia podawanie niezależnie od posiłków. Tramadol jest metabolizowany głównie przez CYP2D6 (O-demetylacja do aktywnego metabolitu M1) oraz CYP3A (N-demetylacja do metabolitu M2), a metabolit M1 wykazuje silniejsze działanie przeciwbólowe niż substancja macierzysta. Paracetamol metabolizowany jest głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym, z niewielkim udziałem cytochromu P450, co jest istotne w kontekście toksyczności przy przedawkowaniu.
białko osocza, biodostępność, chlorowodorek tramadolu, CYP2D6, CYP3A, CYP3A4, cytochrom P450, forma racemiczna, glutation, jelito cienkie, kwas glukuronowy, kwas siarkowy, marskość wątroby, metabolit hepatotoksyczny, metabolizm paracetamolu, metabolizm tramadolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, N-demetylacja, niewydolność nerek, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, paracetamol, sprzęganie z cysteiną, stężenie w surowicy krwi, substancja czynna, tabletka powlekana, uszkodzenie wątroby, właściwość przeciwbólowa
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Zaldiar Effervescent 37,5 mg + 325 mg

Zaldiar Effervescent zawiera tramadol (37,5 mg) i paracetamol (325 mg), które wykazują odmienne profile farmakokinetyczne. Tramadol, będący mieszaniną racemiczną, osiąga maksymalne stężenie w surowicy 94,1 ng/ml po 1,1 h, z okresem półtrwania 5,7 h, natomiast paracetamol osiąga stężenie 4,0 µg/ml po 0,5 h, z okresem półtrwania 2,8 h. Biodostępność tramadolu wynosi około 75% po pojedynczej dawce doustnej i wzrasta do 90% przy długotrwałym stosowaniu, podczas gdy paracetamol jest wchłaniany prawie całkowicie. Zarówno tramadol, jak i paracetamol wykazują niski stopień wiązania z białkami osocza (~20%) oraz dużą objętość dystrybucji (tramadol Vd,β = 203 ± 40 l, paracetamol około 0,9 l/kg). Spożycie posiłków nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu substancji, co umożliwia stosowanie leku niezależnie od posiłków.
biodostępność bezwzględna, chlorowodorek tramadolu, CYP2D6, CYP3A, glutation zredukowany, izoenzym CYP3A4, jednoczesne stosowanie leków, koniugacja z kwasem glukuronowym, marskość wątroby, metabolit M1, metabolizm paracetamolu, metabolizm tramadolu, mieszanina racemiczna, N-acetylo-p-benzochinoimina, N-demetylacja, niewydolność nerek, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pochodne glukuronowe i siarczanowe, sprzęganie z siarczanami, stężenie maksymalne w surowicy, uszkodzenie wątroby, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Interakcje leku – Skudexa 75 mg + 25 mg

Produkt leczniczy Skudexa, zawierający 75 mg tramadolu chlorowodorku oraz 25 mg deksketoprofenu, nie był przedmiotem specyficznych badań klinicznych dotyczących interakcji farmakologicznych. W praktyce klinicznej należy uwzględniać interakcje charakterystyczne dla obu składników stosowanych osobno. Deksktoprofenu dotyczy typowy profil interakcji NLPZ, w tym zwiększone ryzyko choroby wrzodowej i krwawień z przewodu pokarmowego przy jednoczesnym stosowaniu innych NLPZ lub salicylanów w dawkach ≥ 3 g/dobę. Istotne są także interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), heparynami, kortykosteroidami, solami litu (z ryzykiem toksyczności), metotreksatem (≥15 mg/tydz. zwiększona toksyczność hematologiczna), lekami moczopędnymi, inhibitorami ACE, cyklosporyną, takrolimusem oraz lekami serotoninergicznymi i obniżającymi próg drgawkowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność monitorowania parametrów takich jak INR, morfologia krwi, stężenie litu, potasu oraz funkcja nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku lub z zaburzeniami czynności nerek.
aminoglikozyd, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, chinolon, choroba wrzodowa żołądka, depresja oddechowa, efekt hipoglikemizujący, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor MAO, INR, krwawienie z przewodu pokarmowego, kumaryna, lek oszczędzający potas, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwwymiotny, lek przeciwzakrzepowy, lek trójpierścieniowy, lek trombolityczny, metabolizm tramadolu, morfologia krwi, nefrotoksyczność, NLPZ, sedacja, SNRI, SSRI, sulfonylomocznik, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Poltram Combo Forte 75 mg + 650 mg

Poltram Combo Forte, zawierający 75 mg tramadolu chlorowodorku i 650 mg paracetamolu, wykazuje złożony profil farmakokinetyczny wynikający z obecności dwóch substancji czynnych o odmiennych właściwościach. Tramadol, podawany w formie mieszaniny racemicznej, charakteryzuje się szybkim i prawie całkowitym wchłanianiem (biodostępność jednorazowa 75%, wzrastająca do 90% przy długotrwałym stosowaniu), z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym po około 1,8 h (64,3/55,5 ng/ml dla izomerów +/-). Jego okres półtrwania wynosi około 5 h, a metabolizm odbywa się głównie przez CYP2D6 (O-demetylacja do aktywnego metabolitu M1) oraz CYP3A (N-demetylacja do metabolitu M2). Metabolit M1, o okresie półtrwania 7 h, wykazuje silniejsze działanie przeciwbólowe niż związek macierzysty. Paracetamol jest szybko i prawie całkowicie wchłaniany głównie w jelicie cienkim, osiągając maksymalne stężenie około 4,2 µg/ml po 0,9 h, z okresem półtrwania 2-3 h. Zarówno tramadol, jak i paracetamol wiążą się z białkami osocza w około 20%, a ich dystrybucja obejmuje większość tkanek (Vd tramadolu 203 ± 40 l, paracetamolu około 0,9 l/kg).
biodostępność, CYP2D6, CYP3A, cytochrom P450, eliminacja tramadolu, inhibitory izoenzymów, koniugacja z cysteiną, kwas merkapturowy, marskość wątroby, metabolit hepatotoksyczny, metabolit M1, metabolizm tramadolu, mieszanina racemiczna, N-acetylo-p-benzochinoimina, N-demetylacja, niewydolność nerek, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, paracetamol, pochodne glukuronowe i siarczanowe, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z siarczanami, stężenie w surowicy, tramadolu chlorowodorek, wiązanie z białkami osocza, zredukowany glutation
Leksykon leków
Interakcje leku – Tramadol Krka 50 mg/ml

Tramadol Krka wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne i wymagają szczególnej uwagi podczas terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zagrażających życiu zaburzeń OUN, układu oddechowego i krążenia. Leki serotoninergiczne (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko drgawek i zespołu serotoninowego, natomiast benzodiazepiny i gabapentynoidy nasilają depresję ośrodkowego układu nerwowego, co może prowadzić do sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu. Alkohol potęguje te efekty, dlatego jego spożycie jest bezwzględnie przeciwwskazane. W przypadku leków wpływających na metabolizm tramadolu, takich jak karbamazepina (induktor enzymów wątrobowych) czy inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, rytonawir, erytromycyna), może dojść do zmniejszenia lub wydłużenia działania przeciwbólowego, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki.
antagonista receptora 5-HT3, benzodiazepina, bradykardia, bupropion, cymetydyna, depresja oddechowa, depresja OUN, erytromycyna, gabapentyna, hipertermia, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymów wątrobowych, inhibitor MAO, karbamazepina, ketokonazol, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwymiotny, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm tramadolu, niedociśnienie, ondansetron, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna kumaryny, pregabalina, próg drgawkowy, rytonawir, SNRI, SSRI, sztywność mięśniowa, tachykardia, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, wskaźnik INR, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tramadol Kalceks 50 mg/ml

Tramadol Kalceks (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji) powinien być dawkowany indywidualnie, z uwzględnieniem nasilenia bólu oraz odpowiedzi pacjenta na terapię. Standardowa dawka u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 50-100 mg (1-2 ml) co 4-6 godzin, z maksymalną dawką dobową 400 mg tramadolu chlorowodorku. U dzieci w wieku 1-12 lat zaleca się dawkę jednorazową 1-2 mg/kg masy ciała, nie przekraczającą 8 mg/kg m.c. na dobę i 400 mg łącznie. U pacjentów powyżej 75 lat oraz z niewydolnością nerek i/lub wątroby konieczne jest wydłużenie odstępów między dawkami ze względu na opóźnioną eliminację leku. Preparatu nie stosuje się u dzieci poniżej 1. roku życia. Podawanie dożylne powinno odbywać się powoli, z prędkością 1 ml/min (50 mg/min), aby uniknąć nasilenia działań niepożądanych. Alternatywne drogi podania to iniekcje domięśniowe, podskórne oraz infuzje po rozcieńczeniu w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy.
ból nowotworowy, ból pooperacyjny, eliminacja tramadolu, hiperalgezja, infuzja, leczenie przeciwbólowe, metabolizm tramadolu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, pacjent dializowany, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie podskórne, progresja choroby, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, schorzenie, terapia przeciwbólowa, tolerancja lekowa, tramadolu chlorowodorek, wywiad medyczny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Brillpharma 37,5 mg + 325 mg

Produkt leczniczy Tramadol Hydrochloride + Paracetamol Bristol Laboratories w dawce 37,5 mg tramadolu chlorowodorku i 325 mg paracetamolu w postaci tabletek powlekanych charakteryzuje się odmienną farmakokinetyką obu składników. Tramadol, występujący w formie racemicznej, osiąga maksymalne stężenia w surowicy (Cmax) 64,3 ng/ml dla (+)-tramadolu i 55,5 ng/ml dla (-)-tramadolu po około 1,8 h (Tmax), z okresem półtrwania (t1/2) odpowiednio 5,1 h i 4,7 h. Paracetamol natomiast osiąga Cmax 4,2 µg/ml po 0,9 h, z krótszym okresem półtrwania 2,5 h. Wchłanianie tramadolu jest wolniejsze i wykazuje większą objętość dystrybucji (Vd,β=203 ± 40 l) oraz wiązanie z białkami osocza na poziomie około 20%. Paracetamol dystrybuuje się szeroko do tkanek z objętością dystrybucji około 0,9 l/kg i podobnym stopniem wiązania z białkami. Podanie leku z posiłkiem nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu substancji, co umożliwia stosowanie preparatu niezależnie od jedzenia.
białka osocza, biodostępność, CYP2D6, CYP3A, dystrybucja, eliminacja, farmakokinetyka, forma racemiczna, glutation, maksymalne stężenie w surowicy krwi, marskość wątroby, metabolit M1, metabolizm paracetamolu, metabolizm tramadolu, N-acetylo-p-benzochinoimina, N-demetylacja, niewydolność nerek, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania w fazie eliminacji, paracetamol, parametry kinetyczne, sprzęganie z kwasem siarkowym, sprzężenie z kwasem glukuronowym, szlak metaboliczny, Tmax, tramadol, uszkodzenie wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tramadol Aurobindo 50 mg

Tramadol Aurobindo w dawce 50 mg charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną około 70%, z ponad 90% dawki wchłanianej, niezależnie od spożycia pokarmu. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po podaniu 100 mg wynosi 208-280 µg/l, osiągane w czasie 1,6-2 godzin (tmax). Lek wykazuje dużą objętość dystrybucji (Vd,β = 203 ±40 l) i niskie wiązanie z białkami osocza (~20%). Tramadol przenika przez barierę krew-mózg oraz łożyskową, a jego metabolizm odbywa się głównie przez izoenzymy CYP3A4 i CYP2D6, prowadząc do powstania aktywnego metabolitu O-demetylotramadolu, którego okres półtrwania wynosi średnio 7,9 godziny (zakres 5,4-9,6 h). Eliminacja leku i metabolitów odbywa się głównie przez nerki (90% w moczu), a okres półtrwania tramadolu u dorosłych wynosi około 6 godzin, z wydłużeniem u osób powyżej 75 lat (ok. 1,4 raza). W stanach niewydolności wątroby i nerek obserwuje się znaczące wydłużenie okresu półtrwania tramadolu i O-demetylotramadolu, co wymaga dostosowania dawkowania.
bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, biodostępność bezwzględna, chlorowodorek tramadolu, Cmax, CYP2D6, CYP3A4, dystrybucja leku, efekt pierwszego przejścia, eliminacja leku, farmakokinetyka tramadolu, glukuronidacja, izoenzymy CYP, klirens kreatyniny, marskość wątroby, metabolizm tramadolu, niewydolność nerek, O-demetylacja, O-demetylotramadol, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie terapeutyczne, Tmax, wchłanianie leku
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Exbol 75 mg + 650 mg

Exbol to preparat zawierający 75 mg tramadolu chlorowodorku w formie racematu oraz 650 mg paracetamolu, stosowany doustnie. Tramadol wykazuje maksymalne stężenia w osoczu odpowiednio 64,3 ng/ml dla enancjomeru (+) i 55,5 ng/ml dla (-) po 1,8 godziny, z okresem półtrwania 5,1 i 4,7 godziny. Paracetamol osiąga maksymalne stężenie 4,2 μg/ml szybciej, bo po 0,9 godziny, a jego okres półtrwania wynosi 2,5 godziny. Zarówno tramadol, jak i paracetamol charakteryzują się niskim wiązaniem z białkami osocza (~20%) oraz znaczną dystrybucją (Vd tramadolu 203 ± 40 l, paracetamolu około 0,9 l/kg). Dostępność biologiczna tramadolu wynosi około 75% po jednorazowej dawce i wzrasta do 90% po podaniu wielokrotnym, natomiast paracetamol jest niemal całkowicie wchłaniany. Podanie leku z pokarmem nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu substancji.
CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, czas do osiągnięcia Cmax, dostępność biologiczna bezwzględna, dysfunkcja wątroby, enancjomer lewoskrętny, enancjomer prawoskrętny, faza eliminacji, izoenzym, jelito cienkie, maksymalne stężenie, marskość wątroby, metabolit M1, metabolizm tramadolu, N-acetyl-benzochinonoimina, N-demetylacja, niewydolność nerek, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, powinowactwo do tkanek, racemat, sprzęganie z kwasem glukuronowym, sprzęganie z kwasem siarkowym, stężenie osoczowe, tramadolu chlorowodorek, wiązanie z białkami osocza, zredukowany glutation
Leksykon leków
Interakcje leku – Poltram Retard 200 200 mg

Tramadol, substancja czynna Poltram Retard, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą prowadzić do poważnych powikłań klinicznych, zwłaszcza neurologicznych i sercowo-naczyniowych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania tramadolu z lekami obniżającymi próg drgawkowy, takimi jak SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne, bupropion, mirtazapina czy tetrahydrokanabinol, ze względu na zwiększone ryzyko napadów drgawkowych oraz zespołu serotoninowego. Objawy zespołu serotoninowego obejmują spontaniczny i indukowany klonus, drżenie, wzmożone odruchy, napięcie mięśniowe oraz gorączkę >38°C. Ponadto, tramadol metabolizowany jest przez enzymy wątrobowe, co powoduje, że inhibitory CYP3A4 (ketokonazol, erytromycyna) mogą spowalniać jego metabolizm, a induktory enzymów (karbamazepina) zmniejszają skuteczność przeciwbólową. Leki o mieszanym potencjale agonistyczno-antagonistycznym (buprenorfina, nalbufina, pentazocyna) mogą osłabiać działanie tramadolu, a pochodne kumaryny (np. warfaryna) zwiększają ryzyko wydłużenia czasu protrombinowego i wybroczyn.
agonista-antagonista, buprenorfina, bupropion, chinidyna, cymetydyna, czas protrombinowy, depresja oddechowa, działanie przeciwbólowe, erytromycyna, induktor enzymów wątrobowych, inhibitory CYP3A4, inhibitory enzymów wątrobowych, inhibitory MAO, karbamazepina, ketokonazol, klonus oczny, klonus spontaniczny, leki hamujące OUN, leki przeciwpsychotyczne, leki serotoninergiczne, metabolizm tramadolu, mirtazapina, nalbufina, napięcie mięśniowe, pentazocyna, pochodne kumaryny, próg drgawkowy, SNRI, SSRI, tetrahydrokanabinol, toksyczność serotoninowa, tramadol, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, warfaryna, zaburzenia koordynacji psychoruchowej, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Exbol 37,5 mg + 325 mg

Produkt leczniczy Exbol, zawierający tramadolu chlorowodorek 37,5 mg oraz paracetamol 325 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z nieselektywnymi inhibitorami MAO, selektywnymi inhibitorami MAO-A i MAO-B ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego objawiającego się biegunką, tachykardią, potliwością, drżeniem, splątaniem, a nawet śpiączką. Po zakończeniu terapii inhibitorami MAO należy zachować co najmniej 2-tygodniowy odstęp przed rozpoczęciem leczenia Exbolem. Nie zaleca się także łączenia z agonisto-antagonistami receptorów opioidowych (np. buprenorfina, nalbufina), induktorami enzymów (np. karbamazepina), które mogą osłabiać działanie przeciwbólowe tramadolu lub skracać jego czas działania. Szczególną ostrożność wymaga kojarzenie z lekami serotoninergicznymi (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, mirtazapina), benzodiazepinami, barbituranami, gabapentyną i pregabaliną ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, depresji oddechowej, sedacji, a nawet śpiączki. Alkohol nasila sedację i ryzyko depresji oddechowej oraz może potęgować hepatotoksyczność paracetamolu, dlatego jego spożycie jest kategorycznie przeciwwskazane podczas terapii.
antagonista 5-HT3, baklofen, barbiturat, benzodiazepina, buprenorfina, bupropion, cholestyramina, czas protrombinowy, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, domperydon, działanie hepatotoksyczne, działanie przeciwwymiotne, erytromycyna, flukloksacylina, gabapentyna, induktor enzymu, inhibitor CYP3A4, inhibitor MAO nieselektywny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, karbamazepina, ketokonazol, kwasica metaboliczna, lek obniżający próg drgawkowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, lek przeciwlękowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek serotoninergiczny, metabolizm tramadolu, metoklopramid, mirtazapina, nalbufina, neuroleptyk, ondansetron, paracetamol, pentazocyna, pochodna opioidu, pregabalina, talidomid, tetrahydrocannabinol, tramadolu chlorowodorek, warfaryna, wskaźnik INR, zespół serotoninowy