artropatia neuropatyczna

Artropatia neuropatyczna, znana również jako staw Charcota, to postępujące, degeneracyjne schorzenie stawów wynikające z utraty propriocepcji i czucia bólu. Powoduje to powtarzające się mikrourazy prowadzące do postępującej destrukcji stawów, deformacji, niestabilności i ostatecznie utraty funkcji.

Najczęstszą przyczyną artropatii neuropatycznej w krajach rozwiniętych jest cukrzyca, zwłaszcza u pacjentów z długotrwałą, źle kontrolowaną chorobą. Inne przyczyny obejmują kiłę (tabes dorsalis), syringomielię, trąd, neuropatię dziedziczną oraz urazy rdzenia kręgowego. Typowymi lokalizacjami są stawy stopy i stawu skokowego u diabetyków oraz stawy kolanowe, biodrowe i kręgosłup u pacjentów z kiłą.

Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym, badaniach radiologicznych (RTG, MRI) oraz scyntygrafii kości. Charakterystyczne zmiany radiologiczne obejmują fragmentację kości, tworzenie nowej kości, podwichnięcia, zwichnięcia oraz deformacje. We wczesnym stadium występuje obrzęk tkanek miękkich, osteoporoza i mikrozłamania, podczas gdy w późnym stadium obserwuje się znaczną destrukcję stawów, fragmentację i deformacje.

Leczenie artropatii neuropatycznej jest głównie zachowawcze i obejmuje odciążenie kończyny, immobilizację, stosowanie ortez lub specjalnego obuwia. W wybranych przypadkach stosuje się interwencje chirurgiczne, takie jak artrodeza. Kluczowa jest edukacja pacjenta dotycząca ochrony stawów i wczesnego rozpoznawania objawów zapalenia stawów.