stan hipoksemiczny

Stan hipoksemiczny (hipoksemia) oznacza obniżone stężenie tlenu we krwi tętniczej. Zazwyczaj jest definiowany jako ciśnienie parcjalne tlenu (PaO2) poniżej 60 mmHg lub saturacja tlenem (SaO2) poniżej 90% w badaniu gazometrycznym. Stan ten może prowadzić do hipoksji tkankowej, czyli niedotlenienia tkanek i narządów.

Przyczyny hipoksemii są różnorodne i obejmują: zaburzenia wentylacji płuc (np. POChP, astma, zapalenie płuc), nieprawidłowy stosunek wentylacji do perfuzji płucnej, upośledzenie dyfuzji gazów przez barierę pęcherzykowo-włośniczkową, zaburzenia transportu tlenu w krwi oraz wrodzone i nabyte wady serca z przeciekiem prawo-lewym. Klinicznie stan hipoksemiczny objawia się najczęściej dusznością, tachykardią, sinicą, niepokojem oraz zmianami w stanie świadomości.

Diagnostyka hipoksemii opiera się przede wszystkim na badaniu gazometrycznym krwi tętniczej oraz pulsoksymetrii. Leczenie stanu hipoksemicznego obejmuje tlenoterapię oraz zwalczanie przyczyny podstawowej. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie respiratoterapii lub pozaustrojowego natleniania krwi (ECMO). Długotrwała hipoksemia prowadzi do uruchomienia mechanizmów kompensacyjnych, takich jak zwiększenie wentylacji minutowej, wzrost pojemności minutowej serca oraz erytropoeza.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl