nieprawidłowość w EKG

Nieprawidłowości w EKG (elektrokardiogramie) stanowią kluczowe wskazówki diagnostyczne w ocenie funkcji elektrycznej serca. Mogą one obejmować zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca, cechy niedokrwienia mięśnia sercowego lub przerostu komór.

Do najczęstszych nieprawidłowości w EKG należą: zaburzenia rytmu (tachykardie, bradykardie, migotanie przedsionków), bloki przewodzenia (przedsionkowo-komorowe, odnóg pęczka Hisa), cechy niedokrwienia i zawału (zmiany odcinka ST, patologiczne załamki Q), przerost komór oraz zmiany związane z zaburzeniami elektrolitowymi.

Interpretacja nieprawidłowości w EKG wymaga uwzględnienia kontekstu klinicznego, w tym objawów pacjenta, chorób współistniejących oraz wyników innych badań. Ta sama nieprawidłowość może mieć różne znaczenie kliniczne w zależności od sytuacji pacjenta.

Niektóre nieprawidłowości w EKG mogą być wariantem normy u określonych grup pacjentów, np. blok prawej odnogi pęczka Hisa czy wczesna repolaryzacja u młodych, aktywnych fizycznie osób. Prawidłowa interpretacja wymaga doświadczenia klinicznego oraz znajomości fizjologii i patofizjologii układu sercowo-naczyniowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl