zaburzenia czynnościowe serca

Zaburzenia czynnościowe serca stanowią grupę niearytmicznych i niestrukturalnych patologii kardiologicznych, które manifestują się nieprawidłową pracą mięśnia sercowego mimo braku ewidentnych zmian organicznych. Charakteryzują się one zaburzeniami hemodynamiki, nieprawidłowościami w kurczliwości lub nieprawidłową reakcją na wysiłek fizyczny, stres lub inne bodźce.

W obrazie klinicznym dominują takie objawy jak: kołatanie serca, duszność, zawroty głowy, zmęczenie oraz ból w klatce piersiowej o charakterze niesercowym. Diagnostyka obejmuje elektrokardiografię, echokardiografię, próbę wysiłkową oraz całodobowe monitorowanie EKG metodą Holtera, które często nie wykazują istotnych nieprawidłowości strukturalnych.

Zaburzenia czynnościowe serca mogą być związane z dysfunkcją układu autonomicznego, wpływem hormonów, zaburzeniami elektrolitowymi, a także czynnikami psychogennymi. W leczeniu stosuje się beta-adrenolityki, blokery kanału wapniowego, leki przeciwlękowe, a także metody niefarmakologiczne jak aktywność fizyczna, techniki relaksacyjne oraz terapia poznawczo-behawioralna.

Pomimo łagodnego przebiegu i dobrego rokowania, zaburzenia czynnościowe serca mogą znacząco obniżać jakość życia pacjentów i generować koszty związane z powtarzającymi się hospitalizacjami oraz diagnostyką. Istotne jest wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniego leczenia, które często ma charakter interdyscyplinarny, angażujący kardiologów, psychiatrów i psychologów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl