łojotokowe zapalenie nosa

Łojotokowe zapalenie nosa to przewlekły stan zapalny skóry nosa związany z nadmiernym wydzielaniem łoju przez gruczoły łojowe. Schorzenie to należy do grupy chorób określanych jako zapalenie skóry łojotokowe (dermatitis seborrhoica), które może dotyczyć również innych obszarów bogatych w gruczoły łojowe, takich jak skóra głowy, brwi czy okolice uszu.

W obrazie klinicznym łojotokowego zapalenia nosa obserwuje się zaczerwienienie, złuszczanie naskórka, świąd oraz charakterystyczne żółtawe lub białawe łuski. Skóra w tym obszarze może być przetłuszczona, błyszcząca, z widocznymi rozszerzonymi porami. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do przewlekłego stanu zapalnego, który może prowadzić do przerostu gruczołów łojowych i zmian strukturalnych skóry nosa.

Etiopatogeneza schorzenia jest złożona i obejmuje nadmierną produkcję łoju, kolonizację skóry przez drożdżaki z rodzaju Malassezia (szczególnie Malassezia furfur), predyspozycje genetyczne oraz czynniki środowiskowe. Zaostrzenia choroby mogą być związane ze stresem, zmianami hormonalnymi, nieodpowiednią dietą oraz warunkami klimatycznymi (szczególnie zimą i wczesną wiosną).

Leczenie łojotokowego zapalenia nosa obejmuje stosowanie miejscowych preparatów przeciwgrzybiczych (ketokonazol, cyklopiroksolamina), przeciwzapalnych (kortykosteroidy o niskiej mocy) oraz keratolitycznych. W przypadkach opornych na leczenie miejscowe może być konieczne zastosowanie terapii ogólnoustrojowej. Istotnym elementem postępowania jest również odpowiednia pielęgnacja skóry z wykorzystaniem łagodnych, niekomedogennych środków myjących i nawilżających.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl