dysfagia orofaryngealna

Dysfagia orofaryngealna to zaburzenie połykania, które dotyczy początkowej fazy procesu połykania, obejmującej jamę ustną i gardło. Charakteryzuje się trudnościami w inicjowaniu połykania, przenoszeniu kęsa pokarmowego z jamy ustnej do gardła oraz zaburzeniami przełykania przez górny zwieracz przełyku.

Przyczyny dysfagii orofaryngealnej są różnorodne i obejmują schorzenia neurologiczne (udar mózgu, choroba Parkinsona, stwardnienie zanikowe boczne, miastenia), zaburzenia mięśniowe, zmiany strukturalne (guzy, zwężenia, uchyłki), oraz konsekwencje zabiegów chirurgicznych w obrębie głowy i szyi. Często występuje u osób starszych jako efekt fizjologicznego starzenia się mechanizmów połykania.

Diagnostyka dysfagii orofaryngealnej opiera się na badaniu klinicznym, badaniach obrazowych (wideofluoroskopia, wideoendoskopia połykania) oraz manometrii gardłowo-przełykowej. Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować rehabilitację połykania, modyfikację diety, farmakoterapię, zabiegi chirurgiczne oraz karmienie przez zgłębnik nosowo-żołądkowy lub przezskórną gastrostomię endoskopową (PEG) w cięższych przypadkach.

Nieleczona dysfagia orofaryngealna może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niedożywienie, odwodnienie, aspiracja treści pokarmowej do dróg oddechowych i aspiracyjne zapalenie płuc. Wczesne rozpoznanie i odpowiednie postępowanie terapeutyczne są kluczowe dla poprawy jakości życia pacjenta i zapobiegania powikłaniom.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl