terapia insuliną
Terapia insuliną to metoda leczenia stosowana głównie w cukrzycy, polegająca na dostarczaniu do organizmu insuliny – hormonu produkowanego naturalnie przez komórki beta trzustki. Jest niezbędna w cukrzycy typu 1, gdzie dochodzi do całkowitego zniszczenia komórek beta, oraz w zaawansowanych stadiach cukrzycy typu 2, gdy produkcja endogennej insuliny jest niewystarczająca.
Obecnie dostępne są różne rodzaje insulin: ultraszybko działające, szybko działające, o pośrednim czasie działania oraz długo działające. Wybór preparatu zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, stopnia zaawansowania choroby oraz schematu leczenia. Insulinę podaje się najczęściej za pomocą wstrzykiwaczy (penów), pomp insulinowych lub tradycyjnych strzykawek.
Intensywna terapia insulinowa (IIT) obejmuje wielokrotne wstrzyknięcia insuliny w ciągu dnia i naśladuje fizjologiczny model wydzielania insuliny. Zazwyczaj składa się z dawki bazowej (insulina długo działająca) oraz bolusów okołoposiłkowych (insulina szybko działająca). Alternatywą jest ciągły podskórny wlew insuliny za pomocą pompy insulinowej, zapewniający precyzyjne dawkowanie i większą elastyczność.
Efektywna terapia insulinowa wymaga regularnego monitorowania poziomu glukozy we krwi, dostosowywania dawek insuliny do aktywności fizycznej, spożywanych posiłków oraz sytuacji stresowych. Właściwe prowadzenie terapii insulinowej pozwala pacjentom z cukrzycą prowadzić normalne życie i zapobiega rozwojowi powikłań cukrzycowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sigletic 100 mg
Lek Sigletic zawiera sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg i jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami). W bardziej zaawansowanych przypadkach dopuszcza się schematy trójskładnikowe, łączące sytagliptynę z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ. Ponadto, Sigletic może być stosowany jako uzupełnienie terapii insulinowej, co pozwala na redukcję dawki insuliny i zmniejszenie ryzyka hipoglikemii, przy jednoczesnej poprawie kontroli glikemii.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, intensyfikacja leczenia, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, mechanizm działania leku, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazanie, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa, terapia insuliną, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ansifora Duo 50 mg + 1000 mg
Ansifora Duo, zawierający 50 mg sytagliptyny oraz 1000 mg metforminy chlorowodorku, wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i laktacji. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania sytagliptyny w ciąży są niewystarczające, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko reprodukcyjne przy wysokich dawkach. Metformina natomiast nie wykazuje zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży czy rozwój płodu. Mimo to, Ansifora Duo jest przeciwwskazany w ciąży; w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, lek należy natychmiast odstawić i zastąpić insulinoterapią, monitorując glikemię pacjentki. W okresie laktacji lek również jest przeciwwskazany ze względu na przenikanie substancji czynnych do mleka, zwłaszcza metforminy, której obecność w mleku ludzkim potwierdzono w niewielkich ilościach.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Kalium effervescens bezcukrowy 782 mg K+/3 g
Przedawkowanie preparatu Kalium effervescens bezcukrowy, zawierającego 782 mg jonów potasu na 3 g granulatu musującego, może prowadzić do hiperkaliemii, charakteryzującej się podwyższonym stężeniem potasu w surowicy krwi. Hiperkaliemia może wystąpić zarówno w wyniku bezpośredniego przedawkowania, jak i interakcji z lekami oszczędzającymi potas, inhibitorami ACE lub innymi preparatami podwyższającymi poziom potasu. Klinicznie objawia się zaburzeniami neurologicznymi (parestezje, apatia, splątanie), mięśniowymi (zmęczenie, osłabienie siły mięśniowej, paraliż) oraz sercowo-naczyniowymi (niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca, niemiarowość, blok i zatrzymanie czynności serca), co wymaga szybkiej diagnostyki i interwencji.
blok serca, ciśnienie tętnicze krwi, dializa otrzewnowa, hemodializa, hiperkaliemia, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, Kalium effervescens bezcukrowy, lek oszczędzający potas, niedociśnienie, niemiarowość, osłabienie mięśniowe, paraliż, parestezja kończyn, poziom potasu we krwi, roztwór chlorku sodu, sól wapnia, stężenie potasu w surowicy, terapia insuliną, układ nerwowo-mięśniowy, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie czucia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zatrzymanie krążenia, żywica wiążąca potas - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Grindeks 100 mg
Sitagliptin Grindeks to preparat zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów wymagających poprawy kontroli glikemii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i ćwiczenia fizyczne są niewystarczające, zwłaszcza gdy metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. Ponadto, sytagliptyna jest wskazana w terapii skojarzonej: z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub tiazolidynedionem (agonistą receptora PPARγ), a także w trójskładnikowych schematach łączących te leki, gdy dwuskładnikowa terapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Sitagliptin Grindeks może być również stosowany jako uzupełnienie terapii insulinowej, co jest istotne w zaawansowanych stadiach choroby.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, nietolerancja leku, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazanie, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia doustna dwuskładnikowa, terapia doustna trójskładnikowa, terapia insuliną, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jamesi 56,688 mg + 850 mg
Lek Jamesi, zawierający sytagliptynę w dawce 50 mg w połączeniu z metforminą (850 mg lub 1000 mg), jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 u pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii pomimo stosowania maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii. Preparat może być stosowany jako terapia potrójna w skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ (tiazolidynedionem), a także jako uzupełnienie terapii insulinowej (insulina + metformina + sytagliptyna). W każdym przypadku leczenie farmakologiczne powinno być wspierane odpowiednią dietą i regularną aktywnością fizyczną. Tabletki Jamesi występują w dwóch formach: różowe (50 mg sytagliptyny + 850 mg metforminy, 20,5 mm x 9,5 mm, oznaczone „S476”) oraz brązowe (50 mg sytagliptyny + 1000 mg metforminy, 21,5 mm x 10,0 mm, oznaczone „S477”).
agonista PPARγ, cukrzyca typu 2, dieta i ćwiczenia fizyczne, kontrola glikemii, leczenie potrójnie skojarzone, maksymalna tolerowana dawka, metformina, monoterapia metforminą, niedostateczna kontrola glikemii, parametry glikemii, pochodna sulfonylomocznika, standardowe postępowanie, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia insuliną, terapia skojarzona, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symglic 6 mg
Glimepiryd, pochodna sulfonylomocznika stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania glimepirydu w ciąży są niewystarczające, a badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne, prawdopodobnie związane z hipoglikemią indukowaną przez lek. W związku z tym nie zaleca się stosowania glimepirydu w trakcie ciąży, a w przypadku planowania lub potwierdzenia ciąży konieczna jest szybka zmiana terapii na insulinę, która posiada lepszy profil bezpieczeństwa dla płodu. Monitorowanie stężenia glukozy jest kluczowe, aby zapobiec powikłaniom okołoporodowym i wadom wrodzonym wynikającym z nieprawidłowej kontroli glikemii.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – SITAGLIPTIN BIOTON 50 mg
Sitagliptin Bioton w dawce 50 mg w formie tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii u pacjentów nietolerujących lub mających przeciwwskazania do metforminy, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, takimi jak metformina, pochodne sulfonylomocznika, agonisty receptora PPAR (tiazolidynediony) oraz insuliną. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii możliwe jest zastosowanie terapii dwuskładnikowej lub trójskładnikowej, dostosowując schemat leczenia do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego tolerancji na leki.
agonista receptora PPAR, cukrzyca typu 2, hemoglobina glikowana, kontrola glikemii, leczenie skojarzone z insuliną, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia insuliną, terapia przeciwcukrzycowa, tiazolidynedion, trójskładnikowa terapia doustna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Glitoprel 4 mg
Glimepiryd, jako pochodna sulfonylomocznika, nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo dla płodu i noworodka. Badania na modelach zwierzęcych wykazały potencjalne działanie teratogenne oraz przenikanie leku do mleka, co może prowadzić do hipoglikemii u niemowląt. W przypadku planowania ciąży lub jej wystąpienia podczas terapii glimepirydem, konieczna jest szybka zmiana leczenia na insulinoterapię, która umożliwia precyzyjne dostosowanie dawek i minimalizuje ryzyko powikłań. Niewłaściwa kontrola glikemii w ciąży wiąże się z podwyższonym ryzykiem wad wrodzonych oraz zwiększoną umieralnością okołoporodową, co podkreśla konieczność systematycznego monitorowania stężenia glukozy przez cały okres ciąży.
doustne leki przeciwcukrzycowe, działanie teratogenne, farmakoterapia cukrzycy, glimepiryd, hipoglikemia, insulinoterapia, kontrola glikemii, leczenie przeciwcukrzycowe, niskie stężenie glukozy, pochodne sulfonylomocznika, powikłania okołoporodowe, regulacja glikemii, stężenie glukozy we krwi, terapia insuliną, umieralność okołoporodowa, wady wrodzone - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Metformax SR Combi 100 mg + 1000 mg
Metformax SR Combi to preparat złożony zawierający sytagliptynę (50 mg lub 100 mg) oraz metforminę chlorowodorek (500 mg lub 1000 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, dostępny w trzech wariantach dawkowania: 50 mg + 500 mg, 50 mg + 1000 mg oraz 100 mg + 1000 mg. Lek jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których monoterapia metforminą w maksymalnych tolerowanych dawkach nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Metformax SR Combi może być stosowany jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej, a także jako wygodna alternatywa dla terapii skojarzonej sytagliptyną i metforminą podawanymi oddzielnie. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w terapii potrójnie skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika, tiazolidynedionami lub insuliną, gdy dotychczasowe leczenie nie przynosi oczekiwanych efektów glikemicznych.
agonista PPARγ, cukrzyca typu 2, czynność nerek, inhibitor DPP-4, inkretyna, insulinowrażliwość tkanek, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie cukrzycy typu 2, leczenie potrójnie skojarzone, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, poziom HbA1c, sytagliptyna i metformina, terapia insuliną, tiazolidynedion, wątrobowa produkcja glukozy, wyrównanie glikemii, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amaryl 3 3 mg
Amaryl (glimepiryd) jest lekiem przeciwcukrzycowym stosowanym w terapii cukrzycy typu 2 u pacjentów, u których modyfikacja stylu życia nie przyniosła wystarczającej kontroli glikemii. Dostępny jest w dawkach 1 mg, 2 mg, 3 mg oraz 4 mg w formie tabletek doustnych, które można dzielić na pół, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Glimepiryd działa poprzez stymulację wydzielania insuliny i może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, zwłaszcza z metforminą, co pozwala na synergistyczne działanie – zmniejszenie insulinooporności oraz zwiększenie wydzielania insuliny. Ponadto, Amaryl może być stosowany jako uzupełnienie terapii insulinowej u pacjentów z niewystarczającą kontrolą glikemii przy samym leczeniu insuliną.
Amaryl, cukrzyca typu 2, farmakoterapia glimepirydem, glimepiryd, hipoglikemia, insulinooporność, kontrola glikemii, laktoza jednowodna, lek przeciwcukrzycowy, metformina, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, stężenie glukozy we krwi, terapia insuliną, terapia skojarzona, wydzielanie insuliny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Juzina 100 mg
JUZINA, zawierająca 100 mg sytagliptyny w formie tabletek powlekanych, jest wskazana do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii jest niewystarczająca pomimo stosowania diety, ćwiczeń fizycznych oraz innych terapii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii dwuskładnikowej w połączeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ, gdy dotychczasowe leczenie nie przynosi oczekiwanych efektów. Ponadto, JUZINA znajduje zastosowanie w terapii trójskładnikowej, łącząc się z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ, a także jako uzupełnienie terapii insulinowej, gdy stała dawka insuliny nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy we krwi, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa doustna, terapia insuliną, terapia trójskładnikowa doustna, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symgliptin 50 mg
Symgliptin, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii za pomocą diety i aktywności fizycznej jest niewystarczająca. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ, gdy monoterapia nie przynosi oczekiwanych efektów. W bardziej zaawansowanych przypadkach dopuszcza się stosowanie Symgliptinu w terapii trójskładnikowej (np. z metforminą i sulfonylomocznikiem lub metforminą i agonistą PPARγ) oraz jako uzupełnienie terapii insulinowej, z metforminą lub bez niej, gdy stała dawka insuliny nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, farmakoterapia, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazania do metforminy, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia doustna, terapia dwuskładnikowa, terapia insuliną, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Jansitin Duo 50 mg + 1000 mg
Jansitin Duo to preparat złożony zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (1000 mg) w formie tabletek powlekanych, łączący mechanizmy działania inhibitora DPP-4 i biguanidu. Jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy nie osiągają odpowiedniej kontroli glikemii pomimo maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii lub terapii skojarzonej. Preparat może być stosowany także w leczeniu potrójnie skojarzonym z pochodną sulfonylomocznika, agonistą PPARγ lub insuliną, co pozwala na intensyfikację terapii i poprawę kontroli metabolicznej bez konieczności zwiększania dawek insuliny. Terapia powinna być zawsze uzupełniona odpowiednią dietą i regularną aktywnością fizyczną.
agonista PPARγ, biguanid, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, funkcja nerek, hamowanie DPP-4, inhibitor DPP-4, kontrola glikemii, kwasica ketonowa, metformina, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, produkcja glukozy w wątrobie, sytagliptyna, terapia insuliną, terapia potrójnie skojarzona, tiazolidynedion, wrażliwość na insulinę - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Jamesi 50 mg + 1000 mg
Lek Jamesi, zawierający sytagliptynę (50 mg) w połączeniu z metforminą (850 mg lub 1000 mg), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży i okresie laktacji. Badania na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko reprodukcyjne związane z sytagliptyną, zwłaszcza przy wysokich dawkach, natomiast metformina nie wykazuje szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka, poród ani rozwój pourodzeniowy. Mimo braku jednoznacznych dowodów na teratogenność, lek Jamesi jest przeciwwskazany w ciąży; w przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia należy natychmiast odstawić lek i rozpocząć terapię insuliną, monitorując glikemię pacjentki. W okresie laktacji zarówno sytagliptyna, jak i metformina przenikają do mleka zwierząt, a metformina wykrywana jest w mleku kobiecym w niewielkich ilościach, jednak brak jest danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku u kobiet karmiących piersią.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, cukrzyca, działanie teratogenne, metformina, mleko kobiece, model zwierzęcy, okres laktacji, parametr glikemii, produkt leczniczy, przenikanie do mleka, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, substancja czynna, sytagliptyna, terapia insuliną, wada wrodzona, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Amaryl 4 4 mg
Glimepiryd, stosowany w dawkach od 1 mg do 4 mg (Amaryl 1-4), nie powinien być stosowany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz dowody ze zwierzęcych modeli wskazujące na potencjalne działanie teratogenne i ryzyko hipoglikemii u płodu. Nieprawidłowa kontrola glikemii w ciąży zwiększa ryzyko wad wrodzonych i umieralności okołoporodowej, dlatego u pacjentek ciężarnych lub planujących ciążę zaleca się przejście z terapii glimepirydem na insulinę. Systematyczne monitorowanie stężenia glukozy jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka powikłań. Brak jest również danych dotyczących wpływu glimepirydu na płodność u ludzi, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę jego wpływu na zdolność reprodukcyjną.
cukrzyca ciążowa, działanie farmakologiczne, glimepiryd, hipoglikemia, hipoglikemia noworodkowa, insulinoterapia, laktoza jednowodna, monitorowanie glikemii, nieprawidłowa glikemia, płodność, pochodna sulfonylomocznika, przenikanie leku do mleka, stężenie glukozy, terapia insuliną, umieralność okołoporodowa, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metsigletic 50 mg + 1000 mg
Metsigletic, zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę chlorowodorek (850 mg lub 1000 mg), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania sytagliptyny w ciąży są niewystarczające, a badania przedkliniczne wskazują na potencjalny szkodliwy wpływ przy dużych dawkach. Metformina natomiast, według ograniczonych danych klinicznych, nie zwiększa ryzyka wad wrodzonych, a badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu. Mimo to, Metsigletic jest przeciwwskazany w ciąży; w przypadku planowania ciąży lub jej wystąpienia podczas terapii, lek należy odstawić i zastąpić insuliną, która jest bezpieczniejszą opcją kontroli glikemii w tym okresie.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ansifora 50 mg
Ansifora, zawierająca sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 50 mg i 100 mg, jest wskazana do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których dieta i aktywność fizyczna nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami), gdy monoterapia jest niewystarczająca. W przypadku braku kontroli glikemii przy terapii dwulekowej, Ansifora może być dodana jako trzeci lek, a także stosowana jako uzupełnienie insulinoterapii, co pozwala na poprawę parametrów glikemii bez znacznego zwiększania dawki insuliny i zmniejsza ryzyko hipoglikemii oraz przyrostu masy ciała.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, dolegliwości przewodu pokarmowego, hipoglikemia, insulinoterapia, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, skojarzenie z metforminą, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna, terapia dwulekowa, terapia dwuskładnikowa doustna, terapia insuliną, terapia skojarzona, terapia skojarzona z insuliną, terapia trójlekowa, terapia trójskładnikowa doustna, tiazolidynedion