Wskazania do stosowania leku Symgliptin

Symgliptin to lek zawierający sytagliptynę (w postaci chlorowodorku jednowodnego) w trzech dostępnych dawkach: 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w postaci tabletek powlekanych. Jest on przeznaczony do leczenia pacjentów dorosłych z cukrzycą typu 2 w celu uzyskania odpowiedniej kontroli glikemii, gdy inne metody okazują się niewystarczające.¹

Zastosowanie w monoterapii

Symgliptin może być stosowany jako jedyny lek u pacjentów, u których kontrola glikemii za pomocą diety i aktywności fizycznej jest niewystarczająca, a stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu:²

• Przeciwwskazań do stosowania metforminy
• Nietolerancji metforminy

Zastosowanie w terapii dwuskładnikowej

W przypadku, gdy monoterapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii, Symgliptin może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Istnieją trzy schematy terapii dwuskładnikowej:

Skojarzenie z metforminą

Symgliptin można łączyć z metforminą, gdy sama metformina wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewniają zadowalającej kontroli glikemii.³

Skojarzenie z pochodną sulfonylomocznika

Symgliptin można stosować w połączeniu z pochodnymi sulfonylomocznika w sytuacji, gdy:⁴

• Maksymalna tolerowana dawka pochodnej sulfonylomocznika wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie wystarczają do uzyskania właściwej kontroli glikemii
• Stosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu przeciwwskazań lub nietolerancji

Skojarzenie z agonistą PPARγ

Symgliptin może być stosowany w połączeniu z agonistą receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów typu gamma (znanym również jako tiazolidynedion), gdy:⁵

• Zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest klinicznie uzasadnione
• Monoterapia agonistą receptora PPARγ wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii

Zastosowanie w terapii trójskładnikowej

W przypadkach bardziej zaawansowanej cukrzycy typu 2, gdy terapia dwuskładnikowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, Symgliptin może być stosowany jako część trójskładnikowej terapii doustnej.

Skojarzenie z metforminą i pochodną sulfonylomocznika

Symgliptin można dołączyć do kombinacji metforminy i pochodnej sulfonylomocznika, gdy te dwa leki wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii.⁶

Skojarzenie z metforminą i agonistą PPARγ

Symgliptin może być również stosowany w połączeniu z metforminą i agonistą receptora PPARγ, gdy:⁷

• Zastosowanie agonisty receptora PPARγ jest klinicznie uzasadnione
• Połączenie metforminy i agonisty receptora PPARγ wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii

Skojarzenie z insuliną

Symgliptin jest także wskazany jako lek uzupełniający terapię insuliną, z metforminą lub bez, gdy stosowanie stałej dawki insuliny wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.⁸

Rekomendacje indywidualizacji leczenia

Przy zalecaniu leku Symgliptin pacjentowi, należy kierować się indywidualną oceną stanu klinicznego, uwzględniając:

• Aktualny poziom kontroli glikemii
• Obecność przeciwwskazań do stosowania innych leków przeciwcukrzycowych, szczególnie metforminy
• Tolerancję wcześniej stosowanych leków przeciwcukrzycowych
• Choroby współistniejące
• Indywidualne preferencje pacjenta dotyczące schematu leczenia

W każdym przypadku należy pamiętać, że farmakoterapia stanowi uzupełnienie, a nie zastępstwo dla właściwej diety i regularnej aktywności fizycznej, które powinny być kontynuowane przez cały okres leczenia cukrzycy typu 2.