tralokinumab

Tralokinumab to ludzkie przeciwciało monoklonalne IgG4, które selektywnie wiąże się z interleukiną 13 (IL-13) i hamuje jej interakcję z receptorami. Lek został zatwierdzony do leczenia atopowego zapalenia skóry (AZS) o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego u pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszych, którzy kwalifikują się do leczenia ogólnoustrojowego.

Mechanizm działania tralokinumabu polega na blokowaniu IL-13, kluczowej cytokiny zaangażowanej w patogenezę AZS, która odpowiada za dysfunkcję bariery skórnej, stan zapalny i zwiększoną podatność na infekcje. Neutralizując IL-13, tralokinumab zmniejsza nasilenie objawów choroby, poprawia funkcję bariery skórnej i redukuje świąd – jeden z najbardziej uciążliwych objawów AZS.

Skuteczność i bezpieczeństwo tralokinumabu zostały potwierdzone w badaniach klinicznych III fazy, w tym ECZTRA 1, 2 i 3. Lek jest podawany we wstrzyknięciach podskórnych, początkowo w dawce 600 mg (cztery wstrzyknięcia po 150 mg), a następnie 300 mg co dwa tygodnie. Profil bezpieczeństwa jest korzystny, a najczęstsze działania niepożądane obejmują infekcje górnych dróg oddechowych, reakcje w miejscu wstrzyknięcia i zapalenie spojówek.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry (azs) – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry, charakteryzująca się świądem i zmianami wypryskowymi, występująca zarówno u dzieci, jak i dorosłych. Metaanalizy wskazują, że u 20% dzieci objawy utrzymują się przez co najmniej 8 lat, a u mniej niż 5% po 20 latach. Wczesny początek choroby (przed 2. rokiem życia) wiąże się z niższym ryzykiem przetrwałych objawów. Czynniki ryzyka przewlekłości to m.in. ekspozycja na alergeny (pyłki, dym papierosowy, detergenty), historia atopii w rodzinie oraz miejsce zamieszkania. AZS często nasila się między 2. a 4. rokiem życia, a u dorosłych może ulegać zaostrzeniom pod wpływem czynników środowiskowych i zawodowych. Około 30% pacjentów rozwija astmę, a 35% alergiczny nieżyt nosa, jednak przebieg marszu atopowego jest zmienny i nieprzewidywalny. Badania kohortowe wykazały zwiększone ryzyko współistnienia chorób autoimmunologicznych i nowotworów, takich jak chłoniak Hodgkina (HR 1,85) czy choroba Leśniowskiego-Crohna (HR 1,62).
alergen powietrznopochodny, alergiczny nieżyt nosa, alergie pokarmowe, astma, atopowe zapalenie skóry, autoimmunologiczna choroba wątroby, biomarker prognostyczny, celiakia, chłoniak Hodgkina, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna skóry, dipeptydylopeptydaza 4, łysienie plackowate, marsz atopowy, mięczak zakaźny, mutacja genu filagryny, periostyna, pokrzywka, poziom IgE, sensytyzacja IgE, świąd, tralokinumab, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wyprysk, zaburzenie snu, zespół jelita drażliwego
Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry (azs) – Leczenie

Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry charakteryzująca się suchością i świądem, wymagająca indywidualnego, wieloaspektowego podejścia terapeutycznego. Podstawą leczenia jest regularne stosowanie emolientów co najmniej 2-3 razy dziennie, najlepiej bezpośrednio po kąpieli, aby odbudować barierę naskórkową. W fazach zaostrzeń stosuje się miejscowe glikokortykosteroidy (mGKS) o różnej sile działania, dostosowanej do wieku pacjenta i lokalizacji zmian (np. hydrokortyzon 1% dla dzieci i okolic twarzy, silne preparaty dla ciężkich przypadków). Alternatywą są miejscowe inhibitory kalcyneuryny (takrolimus 0,03% i 0,1%, pimekrolimus 1%), które nie powodują atrofii skóry i mogą być stosowane długotrwale, zwłaszcza w okolicach wrażliwych. Nowoczesne terapie miejscowe obejmują inhibitory PDE4 (krisaborol) oraz inhibitory JAK (ruksolitynib 1,5%), zatwierdzone do leczenia łagodnego i umiarkowanego AZS u dzieci i dorosłych. Fototerapia (UVB 311 nm, UVA1) jest wskazana w umiarkowanych i ciężkich postaciach opornych na leczenie miejscowe, jednak wymaga kontroli ze względu na ryzyko nowotworów skóry.
abrocytynib, atopowe zapalenie skóry, azatiopryna, baricytynib, bariera naskórkowa, bariera skórna, choroba zapalna skóry, cyklosporyna, cytokina prozapalna, dupilumab, egzema herpeticum, emolient, fototerapia, glikokortykosteroid miejscowy, hydroksyzyna, infekcja bakteryjna, infekcja skórna, inhibitor fosfodiesterazy-4, inhibitor JAK, inhibitor kalcyneuryny, krisaborol, kwas omega-3, lebrikizumab, lek biologiczny, lek przeciwhistaminowy, limfocyt T, metotreksat, mikrobiom skóry, mykofenolan mofetylu, nefrotoksyczność, probiotyk, przeciwciało monoklonalne, remisja choroby, ruksolitynib, Staphylococcus aureus, takrolimus, terapia mokrymi opatrunkami, tralokinumab, upadacytynib, UVB wąskopasmowe, witamina D, zaostrzenie choroby
Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry – Leczenie

Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, zapalna dermatoza charakteryzująca się świądem, zaczerwienieniem, suchością i łuszczeniem skóry. Podstawą terapii jest regularne stosowanie emolientów 2-3 razy dziennie, szczególnie po kąpieli, celem odbudowy bariery naskórkowej. Leczenie przeciwzapalne opiera się na miejscowych glikokortykosteroidach (mGKS) o odpowiedniej sile działania dostosowanej do lokalizacji i nasilenia zmian oraz miejscowych inhibitorach kalcyneuryny (mIK), które są bezpieczne na wrażliwych obszarach skóry. Nowoczesne opcje terapeutyczne obejmują inhibitory fosfodiesterazy 4 (np. krisaborol) oraz miejscowe inhibitory kinazy janusowej (ruksolitynib) i agonistę receptora węglowodorowego (tapinarof). Fototerapia UVB wąskopasmowa (311-313 nm) i UVA-1 stanowi skuteczną metodę u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego AZS, a w ciężkich, opornych przypadkach stosuje się leki immunosupresyjne (cyklosporyna, metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu) oraz doustne kortykosteroidy krótkoterminowo.
abrocytynib, atopowe zapalenie skóry, azatiopryna, baricytynib, bariera naskórkowa, ceramidy, cyklosporyna, dupilumab, emolient, fototerapia, glikokortykosteroid miejscowy, infekcja skórna, inhibitor fosfodiesterazy-4, inhibitor kinazy janusowej, interleukina-13, interleukina-4, kąpiel wybielaczowa, lebrikizumab, lek przeciwhistaminowy, łuszczenie skóry, metotreksat, miejscowy inhibitor kalcyneuryny, mokry opatrunek, mykofenolan mofetylu, nemolizumab, olej kokosowy, pimekrolimus, płatki owsiane koloidalne, remisja choroby, ruksolitynib, stan zapalny, Staphylococcus aureus, świąd, szlak JAK-STAT, takrolimus, tralokinumab, upadacytynib, wąskopasmowe UVB, wyprysk opryszczkowaty
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Leczenie

Zapalenie skóry (dermatitis) to przewlekła, nawracająca choroba zapalna skóry charakteryzująca się świądem, zaczerwienieniem i wysypką. Podstawą terapii jest indywidualne podejście uwzględniające typ, nasilenie i lokalizację zmian oraz potrzeby pacjenta. Leczenie opiera się na regularnym stosowaniu emolientów (2-3 razy dziennie), które odbudowują barierę skórną i zapobiegają zaostrzeniom, oraz na lekach przeciwzapalnych miejscowych, takich jak glikokortykosteroidy (mGKS) o odpowiedniej sile działania i inhibitorach kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus). W terapii miejscowej stosuje się także inhibitory PDE4 (crisaborole) i JAK (ruksolitynib 1,5% krem). W ciężkich przypadkach wskazane są systemowe glikokortykosteroidy (krótkie kursy 5-7 dni), leki biologiczne (dupilumab, tralokinumab, lebrikizumab, nemolizumab) oraz doustne inhibitory JAK (upadacytynib, abrocytynib). Fototerapia UVB, immunosupresanty (cyklosporyna, metotreksat, azatiopryna, mykofenolan mofetylu) oraz metody wspomagające (okłady wilgotne, kąpiele lecznicze) stanowią uzupełnienie terapii. Kluczowe jest także leczenie świądu i zapobieganie infekcjom wtórnym (antybiotyki miejscowe i ogólne, leki przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze).
abrocytynib, acyklowir, atopowe zapalenie skóry, azatiopryna, bariera skórna, cyklosporyna, dupilumab, edukacja pacjenta, emolient, fototerapia, glikokortykosteroid systemowy, hydroksyzyna, immunoterapia alergenowa, inhibitor fosfodiesterazy-4, inhibitor kalcyneuryny, inhibitor kinazy janusowej, kontaktowe zapalenie skóry, lebrikizumab, lek biologiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwzapalny, łojotokowe zapalenie skóry, Malassezia, metotreksat, miejscowy antybiotyk, miejscowy glikokortykosteroid, mykofenolan mofetylu, nemolizumab, okład wilgotny, przewlekła choroba zapalna skóry, PUVA, ruksolitynib, szampon przeciwłupieżowy, tapinarof, terapia behawioralna, terapia miejscowa, tofacytynib, tralokinumab, upadacytynib, walacyklowir, wąskopasmowe UVB, wyprysk opryszczkowaty, zapalenie skóry
Leksykon chorób i schorzeń
Wyprysk krążkowy – Leczenie

Wyprysk krążkowy (eczema nummulare) to przewlekła dermatoza charakteryzująca się okrągłymi lub owalnymi zmianami zapalnymi, wymagająca kompleksowego i indywidualnie dostosowanego leczenia. Podstawą terapii jest regularne stosowanie emolientów, które zapobiegają wysuszaniu skóry i chronią ją przed czynnikami drażniącymi, aplikowanych bezpośrednio po kąpieli na wilgotną skórę. W okresach zaostrzeń stosuje się miejscowe kortykosteroidy o odpowiedniej sile: od średnio silnych (np. betametazon walerianian 0,025%, klobetazon maślan 0,05%) w łagodnych przypadkach, przez silne (betametazon walerianian 0,1%, mometazon 0,1%) w umiarkowanych, aż po bardzo silne (propionian klobetazolu 0,05%) w ciężkich zmianach, zwykle przez okres do 2 tygodni. W przypadku przeciwwskazań lub długotrwałego stosowania kortykosteroidów, alternatywą są miejscowe inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus) oraz inhibitory PDE-4 (krisaborol, roflumilast). Leczenie uzupełniają antybiotyki miejscowe lub ogólnoustrojowe (np. flukloksacylina, cefalosporyny, erytromycyna) w przypadku wtórnych zakażeń bakteryjnych oraz leki przeciwhistaminowe (cetyryzyna, difenhydramina, hydroksyzyna) w celu kontroli świądu, szczególnie nocnego.
antybiotykoterapia, azatiopryna, cetyryzyna, cyklosporyna, difenhydramina, dupilumab, eczema nummulare, emolienty, feksofenadyna, fototerapia, hydroksyzyna, inhibitor fosfodiesterazy-4, inhibitor JAK, inhibitor kalcyneuryny, kortykosteroid ogólnoustrojowy, kortykosteroidy miejscowe, krisaborol, kwas fusydowy, laser ekscymerowy, lek biologiczny, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, metotreksat, metyloprednizolon, mometazon, pimekrolimus, prednizolon, prednizon, promieniowanie ultrafioletowe, propionian klobetazolu, przewlekła choroba skóry, PUVA, remisja, roflumilast, stan zapalny, takrolimus, tralokinumab, wąskopasmowe UVB, wyprysk krążkowy, zakażenie bakteryjne
Leksykon chorób i schorzeń
Atopowe zapalenie skóry – Patofizjologia i mechanizm

Atopowe zapalenie skóry (AZS) to przewlekła, nawrotowa choroba skóry o podłożu zapalnym, charakteryzująca się intensywnym świądem i suchością skóry, dotykająca 15-20% dzieci oraz 3-5% dorosłych. Patogeneza AZS jest wieloczynnikowa i obejmuje dysfunkcję bariery naskórkowej, predyspozycje genetyczne (w tym mutacje w genie filagryny FLG, obecne u około 10% populacji europejskiej, prowadzące do 50% redukcji ekspresji białka), zaburzenia immunologiczne z przewagą odpowiedzi Th2 (IL-4, IL-13, IL-5) i Th22 (IL-22), a także czynniki środowiskowe i mikrobiologiczne, zwłaszcza kolonizację skóry przez Staphylococcus aureus. Dysfunkcja bariery objawia się m.in. zwiększoną przeznaskórkową utratą wody (TEWL), obniżoną ekspresją białek strukturalnych (filagryna, lorikryna) oraz zaburzeniami lipidowymi, co sprzyja penetracji alergenów i patogenów oraz nasileniu stanu zapalnego. Kluczową rolę w patogenezie odgrywa także szlak JAK/STAT oraz zwiększona aktywność fosfodiesterazy 4 (PDE4), które modulują produkcję cytokin prozapalnych i świąd.
abrocytynib, atopowe zapalenie skóry, bariera naskórkowa, cytokina Th2, dupilumab, fosfodiesteraza 4, gen filagryny, inhibitor JAK, komórka tuczna, lebrikizumab, lek biologiczny, limfopoetyna zrębu grasicy, marsz atopowy, mikrobiota skórna, naturalny czynnik nawilżający, nemolizumab, przeciwciało monoklonalne, przeznaskórkowa utrata wody, Staphylococcus aureus, świąd, szlak JAK-STAT, tralokinumab, upadacytynib, zapalna choroba skóry

tralokinumab

Powiązane wpisy

Atopowe zapalenie skóry (azs) – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Atopowe zapalenie skóry (azs) – Leczenie

Atopowe zapalenie skóry – Leczenie

Zapalenie skóry – Leczenie

Wyprysk krążkowy – Leczenie

Atopowe zapalenie skóry – Patofizjologia i mechanizm