miejscowy inhibitor kalcyneuryny

Miejscowe inhibitory kalcyneuryny to grupa leków stosowanych w dermatologii, głównie w leczeniu atopowego zapalenia skóry oraz innych dermatoz zapalnych. Mechanizm ich działania polega na hamowaniu aktywności kalcyneuryny – enzymu odpowiedzialnego za aktywację limfocytów T, co prowadzi do zmniejszenia stanu zapalnego skóry.

Do najczęściej stosowanych miejscowych inhibitorów kalcyneuryny należą takrolimus (w stężeniach 0,03% i 0,1%) oraz pimekrolimus (w stężeniu 1%). W przeciwieństwie do miejscowych glikokortykosteroidów, inhibitory kalcyneuryny nie powodują ścieńczenia skóry, teleangiektazji czy zaników skórnych, co umożliwia ich długotrwałe stosowanie, szczególnie w obszarach wrażliwych, takich jak twarz czy okolice zgięciowe.

Miejscowe inhibitory kalcyneuryny stanowią leki drugiego rzutu w terapii atopowego zapalenia skóry, po niepowodzeniu leczenia miejscowymi glikokortykosteroidami. Mogą być również stosowane profilaktycznie, zapobiegając nawrotom zmian skórnych. Najczęstszym działaniem niepożądanym jest przejściowe uczucie pieczenia lub świądu w miejscu aplikacji, które zwykle ustępuje po kilku dniach stosowania.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl