ketoanalog waliny
Ketoanalog waliny to związek chemiczny będący analogiem strukturalnym aminokwasu waliny, w którym grupa aminowa (-NH2) została zastąpiona grupą keto (-C=O). Ketoanalogi aminokwasów, w tym waliny, są stosowane w leczeniu pacjentów z przewlekłą chorobą nerek jako uzupełnienie diety niskobiałkowej.
Działanie ketoanalogów polega na wiązaniu amoniaku w organizmie, co prowadzi do syntezy odpowiednich aminokwasów. Stosowanie ketoanalogów waliny i innych aminokwasów pozwala na ograniczenie podaży białka w diecie przy jednoczesnym zapewnieniu niezbędnych składników odżywczych, co zmniejsza obciążenie nerek i spowalnia progresję choroby nerek.
Ketoanalogi aminokwasów, w tym waliny, są zazwyczaj przepisywane jako część terapii zachowawczej w stadium 3-5 przewlekłej choroby nerek. Badania kliniczne wykazały, że stosowanie ketoanalogów w połączeniu z dietą niskobiałkową może opóźnić konieczność rozpoczęcia dializoterapii oraz poprawić parametry biochemiczne u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ketosteril –
Ketosteril to preparat w formie tabletek powlekanych, zawierający aminokwasy oraz ich ketoanalogi, stosowany w wybranych wskazaniach klinicznych, głównie w celu poprawy bilansu azotowo-wapniowego u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Każda tabletka zawiera precyzyjnie określone ilości substancji czynnych, w tym wapnia α-ketoanalogi aminokwasów (np. 67 mg wapnia (R,S)-3-metylo-2-oksowalerianianu, 101 mg wapnia 4-metylo-2-oksowalerianianu) oraz aminokwasy takie jak L-lizyna (105 mg), L-treonina (53 mg), L-tryptofan (23 mg), L-histydyna (38 mg) i L-tyrozyna (30 mg). Całkowita zawartość azotu w jednej tabletce wynosi 36 mg, a wapnia 1,25 mmol (50 mg), co jest istotne dla monitorowania terapii i bilansu mineralnego u pacjentów.
histydyna, hydroksyanalog metioniny, ketoanalog aminokwasu, ketoanalog fenyloalaniny, ketoanalog izoleucyny, ketoanalog leucyny, ketoanalog waliny, lizyna octan, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, skuteczność terapeutyczna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, treonina, tryptofan, tyrozyna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ketosteril –
Ketosteril, zawierający α-ketoanalogi aminokwasów oraz aminokwasy, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem w przewodzie pokarmowym, z obserwowanym wzrostem stężenia ketokwasów w osoczu już po 10 minutach od podania doustnego, osiągającym około 5-krotne wartości wyjściowe. Szczytowe stężenia występują między 20 a 60 minutami, a po 90 minutach wracają do poziomu bazowego, co wskazuje na efektywną absorpcję i szybki metabolizm. Proces transaminacji ketokwasów zachodzi niemal natychmiast po wchłonięciu, co potwierdza ich szybkie włączenie do szlaków metabolicznych, wykorzystujących te same drogi kataboliczne co naturalne aminokwasy. U pacjentów z mocznicą zaburzenia stężeń aminokwasów w osoczu nie wynikają z upośledzonego wchłaniania, lecz prawdopodobnie z zaburzeń kinetyki poabsorpcji, co może być wykrywalne we wczesnych stadiach niewydolności nerek.
choroba nerek, fenylopropionian wapnia, histydyna, hydroksyanalog metioniny, ketoanalog aminokwasu, ketoanalog fenyloalaniny, ketoanalog izoleucyny, ketoanalog leucyny, ketoanalog waliny, metylotiomaślan wapnia, mocznica, niewydolność nerek, octan L-lizyny, oksomaślan wapnia, oksowalerianian wapnia, stężenie aminokwasów, transaminacja, treonina, tryptofan, tyrozyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ketosteril
Podczas terapii produktem Ketosteril kluczowe jest systematyczne monitorowanie stężenia wapnia w surowicy krwi, ze względu na zawartość 1,25 mmol (50 mg) wapnia w każdej tabletce, co ma istotne znaczenie u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wapniowo-fosforanowej. Ponadto, preparat zawiera α-ketoanalogi aminokwasów egzogennych i częściowo egzogennych, m.in. 68 mg wapnia 2-okso-3-fenylopropionianu (prekursor fenyloalaniny) na tabletkę, co wymaga uwzględnienia u pacjentów z fenyloketonurią. W trakcie stosowania Ketosterilu należy także zwracać uwagę na odpowiednią podaż kaloryczną, aby zapobiec pogorszeniu stanu odżywienia i zachować efektywność leczenia. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci, dlatego nie zaleca się stosowania preparatu w populacji pediatrycznej.
aminokwas częściowo egzogenny, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, fenyloketonuria, fenylopropionian wapnia, gospodarka wapniowa, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hydroksyanalog metioniny, ketoanalog fenyloalaniny, ketoanalog izoleucyny, ketoanalog leucyny, ketoanalog waliny, leki wiążące fosforany, przewlekła choroba nerek, stężenie fosforanów w surowicy, stężenie wapnia w surowicy, wodorotlenek glinu