Ultravist 370
Ultravist 370 jest radiologicznym środkiem kontrastowym zawierającym jako substancję czynną jopromid, niejonowy związek jodowy o stężeniu jodu 370 mg/ml. Stosowany jest podczas badań diagnostycznych, takich jak tomografia komputerowa, angiografia czy urografia w celu poprawy wizualizacji struktur anatomicznych.
Preparat charakteryzuje się wysoką osmolalnością, zapewniającą dobry kontrast obrazu przy jednoczesnym niskim ryzyku reakcji niepożądanych. Dzięki właściwościom hydrofilowym Ultravist 370 wykazuje ograniczoną interakcję z błonami komórkowymi i białkami, co zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.
Przy stosowaniu Ultravistu 370 należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością nerek, nadczynnością tarczycy, ciężkimi chorobami sercowo-naczyniowymi oraz u osób z alergią na środki kontrastowe. Przed podaniem należy ocenić funkcję nerek oraz odpowiednio nawodnić pacjenta, aby zminimalizować ryzyko nefropatii pokontrastowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Ultravist 370 768,86 mg/ml
Produkt leczniczy Ultravist 370 zawierający 768,86 mg/ml jopromidu (równoważnik 370 mg jodu) wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mają szczególne znaczenie kliniczne. Najważniejszą z nich jest interakcja z biguanidami, zwłaszcza metforminą, gdzie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek (ostra lub ciężka przewlekła niewydolność nerek) może dojść do kumulacji metforminy i zwiększonego ryzyka kwasicy mleczanowej. Mechanizm opiera się na nefrotoksycznym działaniu środka kontrastowego, które może pogorszyć czynność nerek. W praktyce klinicznej zaleca się rozważenie przerwania terapii metforminą na podstawie oceny parametrów nerkowych przed i po badaniu. Ponadto, u pacjentów leczonych interleukiną 2 w ciągu kilku tygodni przed podaniem Ultravist 370 obserwuje się zwiększone ryzyko opóźnionych reakcji nadwrażliwości, manifestujących się wysypką, świądem, gorączką i objawami grypopodobnymi.
biguanid, choroba tarczycy, działanie immunomodulujące, działanie nefrotoksyczne, interleukina-2, jodowy środek kontrastowy, jopromid, kwasica mleczanowa, metformina, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na środki kontrastowe, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, przewlekła choroba nerek, radioizotop, rak tarczycy, reakcja alergiczna, reakcja opóźniona, scyntygrafia tarczycy, środek kontrastowy, terapia jodem radioaktywnym, układ krążenia, Ultravist 370, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Jopromid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Jopromid, substancja czynna preparatów Ultravist 300 (623,40 mg/ml, 300 mg jodu) oraz Ultravist 370 (768,86 mg/ml, 370 mg jodu), jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej. W populacji kobiet ciężarnych brak jest dobrze zaplanowanych badań klinicznych oceniających bezpieczeństwo stosowania jopromidu, co stanowi ograniczenie w pełnej ocenie ryzyka. Badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój embrionalny, płodowy, poród ani rozwój poporodowy. Mimo to, ze względu na zasadę minimalizacji ekspozycji na leki i promieniowanie w ciąży, decyzja o zastosowaniu powinna być poprzedzona staranną analizą stosunku korzyści do ryzyka, a dawka środka kontrastowego powinna być możliwie najmniejsza, zapewniająca diagnostyczną jakość obrazu.
badanie przedkliniczne, diagnostyka obrazowa, działanie niepożądane, ekspozycja na promieniowanie, funkcja rozrodcza, funkcja tarczycy, jopromid, karmienie piersią, płodność, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, środek kontrastowy, środek kontrastowy zawierający jod, świadoma zgoda, Ultravist 300, Ultravist 370, zaburzenie czynności tarczycy - Leksykon substancji czynnych
Jopromid – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Jopromid, substancja czynna w środkach kontrastowych Ultravist 300 (623,40 mg/ml jopromidu, 300 mg jodu) oraz Ultravist 370 (768,86 mg/ml jopromidu, 370 mg jodu), stosowanych do iniekcji, nie posiada jednoznacznych danych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Różnice w stężeniu jopromidu przekładają się na parametry fizykochemiczne, takie jak osmolalność (0,59 vs 0,77 osm/kg H₂O), lepkość (8,9 vs 22,0 mPa·s w 20°C) oraz gęstość (1,328 vs 1,409 g/ml w 20°C), które mogą wpływać na farmakokinetykę, jednak brak jest bezpośrednich wskazań do zmiany zaleceń dotyczących aktywności po podaniu środka. W ocenie ryzyka należy uwzględnić rodzaj badania, stężenie środka, indywidualną reakcję pacjenta oraz współistniejące schorzenia i farmakoterapię.
- Leksykon substancji czynnych
Jopromid – Dawkowanie i sposób podawania
Jopromid, substancja czynna w produktach Ultravist 300 (623,40 mg/ml, 300 mg jodu) oraz Ultravist 370 (768,86 mg/ml, 370 mg jodu), wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do wieku, masy ciała oraz rodzaju badania diagnostycznego. Przed podaniem preparat należy ogrzać do temperatury ciała, co zmniejsza lepkość (np. Ultravist 370: z 22,0 mPa·s w 20°C do 10,0 mPa·s w 37°C) i poprawia tolerancję. Dawkowanie jodu nie powinno przekraczać 1,5 g/kg masy ciała. W zależności od badania, dawki Ultravist 300/370 wahają się od 5 ml (np. tętnice wieńcowe) do 80 ml (angiografia łuku aorty). W dożylnej cyfrowej angiografii subtrakcyjnej zaleca się podanie 30-60 ml z szybkością 8-20 ml/s, a po podaniu środka kontrastowego wskazane jest przepłukanie naczynia roztworem chlorku sodu w celu zmniejszenia pozostałości środka w łożysku żylnym.
angiografia cyfrowa, angiografia konwencjonalna, angiografia łuku aorty, angiografia selektywna, angiokardiografia, aortografia brzuszna, aortografia piersiowa, arteriografia, artrografia, dotętnicza cyfrowa angiografia subtrakcyjna, dożylna cyfrowa angiografia subtrakcyjna, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, ERCP, fluoroskopia, histerosalpingografia, jopromid, lepkość środka kontrastowego, mammografia ze wzmocnieniem kontrastowym, niewydolność nerek, środek kontrastowy, tomografia komputerowa, Ultravist 300, Ultravist 370, urografia dożylna, wenografia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ultravist 300 623,4 mg/ml
Preparat Ultravist (jopromid), dostępny w stężeniach 623,40 mg/ml (Ultravist 300) i 768,86 mg/ml (Ultravist 370), jest środkiem kontrastowym zawierającym jod, szeroko stosowanym w diagnostyce obrazowej. Profil bezpieczeństwa opiera się na danych z ponad 3900 pacjentów w badaniach przedrejestracyjnych oraz ponad 74000 pacjentów w badaniach porejestracyjnych. Najczęstsze działania niepożądane (≥4%) to bóle głowy, nudności i rozszerzenie naczyń krwionośnych, które mają zazwyczaj charakter przejściowy. Jednakże, preparat może wywołać poważne reakcje alergiczne i pseudoalergiczne (wstrząs rzekomoanafilaktyczny, obrzęk krtani), zaburzenia układu oddechowego (zatrzymanie oddechu, skurcz oskrzeli), neurologiczne (śpiączka, udar) oraz kardiologiczne (zaburzenia rytmu, zawał mięśnia sercowego), które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji.
ból głowy, bradykardia, dializoterapia, drgawki, jopromid, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadczynność tarczycy, nefropatia pokontrastowa, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, nudności, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, parestezja, przełom tarczycowy, reakcja nadwrażliwości, reakcja pseudoalergiczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, sinica, skurcz oskrzeli, śpiączka, środek kontrastowy jodowy, udar mózgu, Ultravist 300, Ultravist 370, wstrząs, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zespół Stevensa-Johnsona