blok przewodnictwa
Blok przewodnictwa (przewodnictwa przedsionkowo-komorowego) to zaburzenie polegające na opóźnionym lub całkowicie zablokowanym przewodzeniu impulsów elektrycznych z przedsionków do komór serca. Jest to częste zaburzenie rytmu serca, które może mieć różny stopień nasilenia i różne konsekwencje kliniczne.
Wyróżnia się trzy podstawowe stopnie bloku przedsionkowo-komorowego: I stopnia (wydłużenie odstępu PQ >0,2 s), II stopnia (okresowy brak przewodzenia impulsu z przedsionków do komór) oraz III stopnia (całkowity blok przewodnictwa). Blok II stopnia dzieli się dodatkowo na typy Mobitz I (Wenckebacha) i Mobitz II, które różnią się mechanizmem powstawania i rokowaniem.
Przyczyny bloków przewodnictwa obejmują chorobę niedokrwienną serca, włóknienie układu przewodzącego związane z wiekiem, wady wrodzone, zaburzenia elektrolitowe, działania niepożądane leków (np. beta-adrenolityków, blokerów kanału wapniowego), choroby infekcyjne (szczególnie choroba Lyme) oraz choroby autoimmunologiczne.
Objawy kliniczne zależą od stopnia bloku i częstości rytmu zastępczego. Mogą obejmować zawroty głowy, omdlenia, duszność, bóle w klatce piersiowej czy zmęczenie. W przypadku bloku całkowitego z wolnym rytmem zastępczym mogą wystąpić epizody Morgagniego-Adamsa-Stokesa z nagłą utratą przytomności.
Leczenie zależy od nasilenia objawów, stopnia bloku i choroby podstawowej. W przypadku objawowego bloku III stopnia oraz niektórych przypadków bloku II stopnia wskazane jest wszczepienie stymulatora serca. W przypadkach mniej nasilonych wystarczające może być leczenie choroby podstawowej i odstawienie leków potencjalnie nasilających blok.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cisatracurium Kalceks 2 mg/ml
Cisatracurium Kalceks jest środkiem blokującym przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stosowanym wyłącznie pod nadzorem anestezjologicznym, z koniecznością monitorowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w celu indywidualnego dostosowania dawki. Preparat dostępny jest w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 2 mg/ml, w ampułkach zawierających 5 mg, 10 mg lub 20 mg cisatrakurium. Zalecana dawka do intubacji u dorosłych wynosi 0,15 mg/kg mc., zapewniając warunki do intubacji po 120 sekundach od podania po indukcji znieczulenia propofolem. Dawki podtrzymujące wynoszą 0,03 mg/kg mc., przedłużając blok o około 20 minut. Farmakodynamika leku wykazuje zależność od dawki i rodzaju znieczulenia, np. czas do 90% zniesienia T1 wynosi od 1,5 do 3,4 minut, a czas do 25% samoistnego powrotu T1 od 45 do 91 minut. Znieczulenie wziewne (enfluran, izofluran, halotan) może wydłużać czas działania cisatrakurium o 15-20%. Odwracanie bloku jest możliwe za pomocą inhibitorów acetylocholinoesterazy, z czasem ustępowania bloku od 4 do 9 minut u dorosłych.
blok przewodnictwa, blokada nerwowo-mięśniowa, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, chlorowcowane węglowodory, choroba sercowo-naczyniowa, cisatrakurium, enfluran, halotan, inhibitor acetylocholinoesterazy, intubacja dotchawicza, izofluran, klasyfikacja NYHA, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, oddział intensywnej terapii, pomostowanie aortalno-wieńcowe, propofol, roztwór do wstrzykiwań, samoistne ustępowanie bloku, suksametonium, tiopental sodu, wentylacja płucna, wlew ciągły, wstrzyknięcie dożylne, zabieg kardiochirurgiczny, znieczulenie opioidowe, znieczulenie propofolem