preparat immunizacyjny
Preparat immunizacyjny to substancja biologiczna stosowana w celu wywołania odporności organizmu przeciwko określonym patogenom lub chorobom. Jest to ogólny termin obejmujący szczepionki, surowice odpornościowe oraz immunoglobuliny, które są podawane w celach profilaktycznych lub terapeutycznych.
Mechanizm działania preparatów immunizacyjnych polega na stymulacji układu odpornościowego do wytworzenia swoistej odpowiedzi immunologicznej. W przypadku szczepionek wykorzystuje się antygeny (całe mikroorganizmy zabite lub osłabione, ich fragmenty lub oczyszczone toksyny) w celu wywołania aktywnej odporności. Surowice i immunoglobuliny natomiast dostarczają gotowe przeciwciała, zapewniając odporność bierną.
Preparaty immunizacyjne stanowią podstawę programów profilaktyki chorób zakaźnych i są jednym z najskuteczniejszych narzędzi współczesnej medycyny w zapobieganiu epidemiom. Ich skuteczność zależy od wielu czynników, m.in. od stabilności biologicznej preparatu, prawidłowego przechowywania, sposobu podania oraz indywidualnej reaktywności immunologicznej pacjenta.
W praktyce klinicznej istotna jest znajomość wskazań, przeciwwskazań oraz potencjalnych działań niepożądanych poszczególnych preparatów immunizacyjnych. Lekarze powinni również uwzględniać aktualny stan zdrowia pacjenta, jego wiek oraz możliwe interakcje z innymi równocześnie stosowanymi lekami lub preparatami immunizacyjnymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Antygen – Przeciwwskazania stosowania
Szczepionka poliwalentna Pseudovac, zawierająca po 0,125 ml antygenów z siedmiu immunotypów Pseudomonas aeruginosa (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 oraz immunotyp 3,7), jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na składniki szczepionki, ostrymi stanami chorobowymi przebiegającymi z gorączką niezwiązanymi z Pseudomonas aeruginosa, a także w fazie zaostrzenia chorób przewlekłych. Szczepienie należy odroczyć do momentu ustabilizowania stanu klinicznego. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Przed podaniem konieczne jest zebranie szczegółowego wywiadu alergologicznego, ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości na antygeny szczepionki.
antygen Pseudomonas aeruginosa, faza zaostrzenia, łagodna infekcja, nadwrażliwość na substancję czynną, pałeczka ropy błękitnej, preparat immunizacyjny, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, szczepionka poliwalentna, wywiad alergologiczny, zakażenie Pseudomonas, zaostrzenie choroby podstawowej - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Przeciwwskazania stosowania
Preparat immunizacyjny Verorab zawiera inaktywowany wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M w dawce 3,25 j.m., namnażany w komórkach VERO i inaktywowany, co zapewnia jego bezpieczeństwo. Przeciwwskazania do szczepienia profilaktycznego obejmują nadwrażliwość na inaktywowany wirus, substancje pomocnicze (w tym fenyloalaninę w ilości 4,1 µg), antybiotyki takie jak polimyksyna B, streptomycyna, neomycyna oraz inne szczepionki o podobnym składzie. Czasowe przeciwwskazania to gorączka i ostra choroba, które wymagają odroczenia szczepienia do ustąpienia objawów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny, choć jej ilość jest zazwyczaj klinicznie nieistotna.
fenyloalanina, fenyloketonuria, inaktywowany wirus, komórki Vero, nadwrażliwość na antybiotyki, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, neomycyna, polimyksyna B, postępowanie przeciwwstrząsowe, preparat immunizacyjny, streptomycyna, szczep Wistar Rabies, szczepienie poekspozycyjne, szczepienie profilaktyczne, szczepionka przeciwko wściekliźnie, test ELISA, wirus wścieklizny