szczep Wistar Rabies
Szczep Wistar Rabies to laboratoryjny szczep wirusa wścieklizny, który został opracowany i jest utrzymywany przez Instytut Wistar w Filadelfii. Jest to atenuowany (osłabiony) szczep wirusa, który znalazł zastosowanie w produkcji szczepionek przeciwko wściekliźnie.
Szczep ten jest podstawą dla wielu nowoczesnych szczepionek przeciwko wściekliźnie, w tym szczepionki HDCV (Human Diploid Cell Vaccine), która jest jedną z najbezpieczniejszych i najskuteczniejszych dostępnych szczepionek. Wistar Rabies jest hodowany na ludzkich komórkach diploidalnych, co znacząco zmniejsza ryzyko wystąpienia efektów niepożądanych w porównaniu do starszych szczepionek produkowanych na tkance nerwowej.
W praktyce klinicznej szczepionki oparte na szczepie Wistar są stosowane zarówno w profilaktyce przedekspozycyjnej u osób z grupy ryzyka (weterynarze, pracownicy laboratoriów), jak i w profilaktyce poekspozycyjnej po kontakcie z potencjalnie zakażonym zwierzęciem. Charakteryzują się wysoką immunogennością, indukując szybką i trwałą odpowiedź immunologiczną, co jest kluczowe w zapobieganiu rozwojowi wścieklizny – choroby o niemal 100% śmiertelności po wystąpieniu objawów klinicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
VERORAB to inaktywowana szczepionka przeciw wściekliźnie, zawierająca szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M namnażany w komórkach VERO, w dawce 0,5 ml zawierającej 3,25 j.m. wirusa. Immunogenność szczepionki potwierdzono w standardowym 3-dawkowym schemacie (dni 0, 7, 21 lub 28), gdzie u 100% pacjentów osiągnięto miano przeciwciał neutralizujących ≥ 0,5 j.m./ml do 14 dnia po zakończeniu cyklu. Przyspieszony 2-dawkowy schemat (dni 0 i 7) podawany domięśniowo lub śródskórnie (2×0,1 ml) wykazał odpowiedź immunologiczną u ponad 97% zaszczepionych już w 21 dniu. Długoterminowa obserwacja do 10 lat potwierdziła utrzymanie ochronnych mian przeciwciał u 96,9% pacjentów po dawce przypominającej podanej po roku. Po roku od szczepienia obserwowano szybką i silną odpowiedź anamnestyczną po symulowanej profilaktyce poekspozycyjnej (PEP), co świadczy o trwałej pamięci immunologicznej.
immunoglobulina przeciwko wściekliźnie, komórki Vero, miano przeciwciał neutralizujących, odpowiedź anamnestyczna, pamięć immunologiczna, podanie śródskórne, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przedekspozycyjna, przeciwciała neutralizujące wirusa wścieklizny, schemat Essen, schemat Zagreb, szczep Wistar Rabies, szczepionka przeciw wściekliźnie, wirus wścieklizny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka VERORAB zawiera inaktywowany wirus wścieklizny szczepu Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M w dawce 3,25 j.m. na 0,5 ml. Badania toksyczności na modelach zwierzęcych nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samic ani rozwój płodu, a dane kliniczne, choć ograniczone, nie wskazują na szkodliwe działanie szczepionki w okresie ciąży. Ze względu na potencjalnie śmiertelny przebieg zakażenia wirusem wścieklizny, szczepienie w ciąży jest zalecane przy wysokim ryzyku ekspozycji, niezależnie od trymestru. Szczepionka może być bezpiecznie stosowana podczas karmienia piersią, bez konieczności przerywania laktacji. W składzie znajduje się 4,1 mikrograma fenyloalaniny na dawkę, co jest istotne dla pacjentek z fenyloketonurią.
badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, dysfagia, ekspozycja na wirusa, fenyloalanina, fenyloketonuria, inaktywowany wirus wścieklizny, karmienie piersią, komórki Vero, model zwierzęcy, płodność, schemat szczepienia, szczep Wistar Rabies, szczepionka przeciw wściekliźnie, szczepionka VERORAB, wirus wścieklizny - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Szczepionka VERORAB zawiera inaktywowany wirus wścieklizny (szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M) w dawce 3,25 j.m. na 0,5 ml. Po jej podaniu często obserwuje się działania niepożądane, w szczególności zawroty głowy, które mogą tymczasowo upośledzać zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Zawroty głowy wpływają na koordynację ruchową, czas reakcji i ocenę odległości, co stanowi istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego. Efekt ten ma charakter przejściowy i zwykle ustępuje samoistnie w krótkim czasie po szczepieniu, jednak w okresie jego trwania pacjent powinien unikać czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, inaktywowany wirus wścieklizny, koordynacja ruchowa, odpowiedzialność zawodowa, opieka medyczna, sprawność psychofizyczna, świadoma zgoda, szczep Wistar Rabies, szczepionka przeciw wściekliźnie, VERORAB, wirus wścieklizny, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
VERORAB to szczepionka przeciw wściekliźnie zawierająca inaktywowany wirus szczepu Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, namnażany w komórkach VERO, w dawce 0,5 ml zawierającej 3,25 j.m. wirusa, oznaczaną testem ELISA zgodnie z międzynarodowym standardem. Szczepionka jest wskazana do profilaktyki przed- i poekspozycyjnej u pacjentów wszystkich grup wiekowych, ze szczególnym uwzględnieniem osób narażonych na kontakt z wirusem, takich jak pracownicy laboratoriów, personel weterynaryjny, leśnicy, myśliwi, opiekunowie zwierząt oraz podróżni do obszarów endemicznych. Szczepienie poekspozycyjne należy wdrożyć niezwłocznie po ekspozycji, zgodnie z lokalnymi wytycznymi, jako postępowanie ratujące życie.
badanie serologiczne, dawka przypominająca, fenyloketonuria, inaktywowany wirus wścieklizny, komórki Vero, obszar endemiczny, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przedekspozycyjna, profilaktyka wścieklizny, rekonstytucja proszku, rezerwuar wirusa, status immunizacji, szczep Wistar Rabies, szczepienie poekspozycyjne, szczepienie przedekspozycyjne, szczepionka przeciw wściekliźnie, test ELISA, wirus wścieklizny, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Interakcje
Wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, inaktywowany i stanowiący składnik szczepionki VERORAB (3,25 j.m. wirusa, oznaczane testem ELISA), może wchodzić w istotne interakcje z lekami immunosupresyjnymi, immunoglobulinami przeciw wściekliźnie oraz innymi produktami leczniczymi. Szczególnie leki immunosupresyjne, takie jak kortykosteroidy ogólnoustrojowe, cyklosporyna, takrolimus czy metotreksat, mogą obniżać odpowiedź immunologiczną, co wymaga wykonania badania serologicznego 2-4 tygodnie po szczepieniu i ewentualnej modyfikacji schematu immunizacji. Jednoczesne podawanie szczepionki z immunoglobulinami przeciw wściekliźnie wymaga podania w różne miejsca anatomiczne z użyciem oddzielnych strzykawek, aby zminimalizować ryzyko interferencji i zapewnić skuteczność profilaktyki poekspozycyjnej. Możliwe jest także jednoczesne podanie szczepionki VERORAB z polisacharydową szczepionką przeciw durowi brzusznemu, pod warunkiem stosowania różnych miejsc iniekcji.
alkohol etylowy, badanie serologiczne, cyklosporyna, immunoglobulina przeciw wściekliźnie, immunosupresja, komórki Vero, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, metotreksat, odpowiedź immunologiczna, profilaktyka poekspozycyjna, szczep Wistar Rabies, szczepionka polisacharydowa przeciw durowi brzusznemu, szczepionka VERORAB, takrolimus, terapia ogólnoustrojowa, test ELISA, wirus wścieklizny, wytwarzanie przeciwciał - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Ocena wpływu szczepionki VERORAB, zawierającej inaktywowany wirus wścieklizny (szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, namnażany w komórkach VERO), na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje na częste występowanie zawrotów głowy jako działania niepożądanego. Zawroty te, choć mają charakter przejściowy, mogą istotnie upośledzać zdolności psychomotoryczne, czas reakcji oraz ocenę sytuacji, co zwiększa ryzyko wypadków drogowych i wypadków przy obsłudze maszyn. W związku z tym lekarz powinien poinformować pacjenta o potencjalnym ryzyku oraz zalecić unikanie prowadzenia pojazdów i obsługi niebezpiecznych urządzeń w dniu szczepienia, a także całkowity zakaz prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy do czasu ustąpienia objawów.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, choroba neurologiczna, działanie niepożądane, epizod zawrotów głowy, inaktywowany wirus wścieklizny, komórki Vero, lek o działaniu ośrodkowym, orientacja przestrzenna, świadoma zgoda pacjenta, szczep Wistar Rabies, szczepionka przeciw wściekliźnie, VERORAB, zaburzenie równowagi, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania szczepionki VERORAB, zawierającej inaktywowany wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 w dawce 3,25 j.m./0,5 ml, wykazały brak istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego, sercowo-naczyniowego oraz oddechowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły patologicznych zmian ani kumulacji efektów toksycznych, a parametry hematologiczne, biochemiczne oraz ocena histopatologiczna tkanek potwierdziły bezpieczeństwo stosowania. Ponadto, badania genotoksyczności, obejmujące testy mutacji genowych in vitro oraz aberracji chromosomowych, nie wykazały działania genotoksycznego szczepionki.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, działanie karcynogenne, inaktywowany wirus wścieklizny, mutacje genowe in vitro, ocena histopatologiczna, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, rozwój pourodzeniowy, rozwój wewnątrzmaciczny, rozwój zarodkowo-płodowy, szczep Wistar Rabies, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Dawkowanie i sposób podawania
Wirus wścieklizny stosowany w szczepionce Verorab (szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, inaktywowany, namnażany w komórkach VERO) występuje w dawce 3,25 j.m. na 0,5 ml po rekonstytucji. Dawkowanie zależy od drogi podania: domięśniowo (im.) 0,5 ml lub śródskórnie (id.) 0,1 ml. Profilaktyka przed ekspozycją u osób immunokompetentnych może być prowadzona według schematów tradycyjnego (3 dawki im. w dniach 0, 7, 21/28) lub tygodniowego (2 dawki w dniu 0 i 7, śródskórnie lub domięśniowo, z wyłączeniem osób z obniżoną odpornością). Szczepionka może być stosowana jako dawka przypominająca po wcześniejszym szczepieniu na liniach komórkowych. U osób z obniżoną odpornością zaleca się tradycyjny 3-dawkowy schemat z kontrolą serologiczną przeciwciał neutralizujących po 2-4 tygodniach.
antybiotykoterapia, dawka przypominająca, immunoglobulina przeciw wściekliźnie, immunosupresja, kategoria narażenia, komórka diploidalna, komórki Vero, mięsień naramienny, obserwacja weterynaryjna, osoba immunokompetentna, podanie domięśniowe, podanie śródskórne, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przeciwtężcowa, profilaktyka przedekspozycyjna, przeciwciało neutralizujące, przednio-boczna część uda, rekonstytucja produktu, schemat Essen, schemat Zagrzeb, środek wirusobójczy, szczep Wistar Rabies, szczepionka VERORAB, wirus wścieklizny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
VERORAB to szczepionka przeciw wściekliźnie dla ludzi, zawierająca inaktywowany wirus szczepu Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, namnażany w komórkach VERO, w dawce 3,25 j.m. na 0,5 ml. Do tej pory nie zgłoszono przypadków przedawkowania tej szczepionki, co oznacza brak danych klinicznych dotyczących objawów toksyczności po podaniu dawki wyższej niż zalecana. W związku z tym nie ustalono specyficznego postępowania ani antidotum w przypadku ewentualnego przedawkowania. Zalecane jest jednak ścisłe przestrzeganie dawkowania i schematu podawania, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych.
- Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Szczepionka VERORAB zawiera inaktywowany szczep wirusa wścieklizny Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, w dawce 0,5 ml zawierającej 3,25 j.m. wirusa namnażanego w komórkach VERO, z ilością oznaczaną testem ELISA zgodnie z międzynarodowym standardem. Preparat zawiera 4,1 µg fenyloalaniny na dawkę (0,068 µg/kg dla osoby 60 kg), co jest istotne u pacjentów z fenyloketonurią. Zawartość potasu i sodu jest minimalna (<1 mmol/dawka), co pozwala na klasyfikację jako "wolna od potasu" i "wolna od sodu". Szczepionka powinna być stosowana ostrożnie u osób z alergią na antybiotyki takie jak polimyksyna B, streptomycyna czy neomycyna, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych. W przypadku pacjentów z niedoborem odporności wskazane jest wykonanie badania serologicznego 2-4 tygodnie po szczepieniu w celu oceny odpowiedzi immunologicznej i ewentualnego podania dawek uzupełniających.
alergia na antybiotyki, badanie serologiczne, bezdech, fenyloketonuria, komórki Vero, kortykosteroidy, leczenie immunosupresyjne, monitorowanie czynności oddechowej, niedojrzałość układu oddechowego, parestezja, reakcja anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, szczep Wistar Rabies, test ELISA, trombocytopenia, wirus wścieklizny, wstrzyknięcie donaczyniowe, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie widzenia - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Wskazania do stosowania
Szczepionka VERORAB zawiera inaktywowany szczep wirusa wścieklizny Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, namnażany w komórkach VERO, w dawce 0,5 ml zawierającej 3,25 j.m. wirusa, oznaczanego metodą ELISA zgodnie z międzynarodowym standardem. Preparat jest wskazany do profilaktyki przedekspozycyjnej u osób z grup wysokiego ryzyka, takich jak pracownicy laboratoriów, lekarze weterynarii, opiekunowie zwierząt, leśnicy, myśliwi oraz osoby przebywające na obszarach endemicznych. Ponadto, szczepionka jest stosowana w profilaktyce poekspozycyjnej, podawanej po kontakcie z podejrzanym o wściekliznę zwierzęciem, co stanowi postępowanie ratujące życie zgodne z lokalnymi wytycznymi.
badanie serologiczne, dawka przypominająca, fenyloalanina, inaktywowany wirus wścieklizny, komórki Vero, odporność poszczepienna, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przedekspozycyjna, szczep Wistar Rabies, szczepienie przedekspozycyjne, szczepionka przeciw wściekliźnie, test ELISA, VERORAB, wirus wścieklizny, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Przedawkowanie
Szczepionka przeciw wściekliźnie VERORAB zawiera inaktywowany wirus wścieklizny (szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M) namnażany w komórkach VERO, w dawce 0,5 ml zawierającej 3,25 j.m. wirusa, oznaczaną metodą ELISA zgodnie z międzynarodowym standardem. Preparat jest dostępny w formie proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania szczepionki VERORAB ani wystąpienia objawów niepożądanych związanych z nadmiernym podaniem dawki. W składzie szczepionki znajduje się również fenyloalanina w ilości 4,1 µg na dawkę, co może mieć znaczenie w kontekście potencjalnych reakcji na substancje pomocnicze.
czynne zakażenie, fenyloalanina, inaktywowany wirus, jednostka międzynarodowa, komórki Vero, objaw niepożądany, proszek i rozpuszczalnik, przedawkowanie szczepionki, rekonstytucja proszku, substancja pomocnicza, szczep Wistar Rabies, szczepionka przeciw wściekliźnie, test ELISA, VERORAB, wirus wścieklizny, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Właściwości farmakodynamiczne
Szczepionka przeciw wściekliźnie VERORAB zawiera inaktywowany szczep wirusa Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, namnażany w komórkach VERO, w dawce 3,25 j.m. na 0,5 ml. Immunogenność preparatu potwierdzono w badaniach klinicznych, gdzie miano przeciwciał neutralizujących wirusa ≥ 0,5 j.m./ml uznano za poziom ochronny. Schematy 3-dawkowe (dni 0, 7, 21 lub 28) indukowały odpowiedź immunologiczną u wszystkich pacjentów do 14 dnia po szczepieniu pierwotnym, a długoterminowa obserwacja wykazała utrzymanie ochrony u 96,9% osób przez 10 lat po dawce przypominającej podanej po roku. Schematy tygodniowe, zarówno domięśniowe (2x 0,5 ml), jak i śródskórne (2x 0,1 ml), wykazały wysoką skuteczność immunologiczną z osiągnięciem miana ≥ 0,5 j.m./ml u ponad 97% uczestników do 21 dnia, a także szybkie i silne odpowiedzi anamnestyczne po symulowanej profilaktyce poekspozycyjnej (PEP) rok po szczepieniu pierwotnym.
dawka przypominająca, droga domięśniowa, droga śródskórna, immunogenność szczepionki, immunoglobulina przeciw wściekliźnie, komórki Vero, miano przeciwciał neutralizujących, odpowiedź anamnestyczna, odpowiedź immunologiczna, populacja pediatryczna, profilaktyka poekspozycyjna, profilaktyka przedekspozycyjna, przeciwciała neutralizujące wirusa wścieklizny, schemat Essen, schemat trzydawkowy, schemat Zagreb, skuteczność kliniczna, szczep Wistar Rabies, wirus wścieklizny - Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Przeciwwskazania stosowania
Preparat immunizacyjny Verorab zawiera inaktywowany wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M w dawce 3,25 j.m., namnażany w komórkach VERO i inaktywowany, co zapewnia jego bezpieczeństwo. Przeciwwskazania do szczepienia profilaktycznego obejmują nadwrażliwość na inaktywowany wirus, substancje pomocnicze (w tym fenyloalaninę w ilości 4,1 µg), antybiotyki takie jak polimyksyna B, streptomycyna, neomycyna oraz inne szczepionki o podobnym składzie. Czasowe przeciwwskazania to gorączka i ostra choroba, które wymagają odroczenia szczepienia do ustąpienia objawów. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią ze względu na obecność fenyloalaniny, choć jej ilość jest zazwyczaj klinicznie nieistotna.
fenyloalanina, fenyloketonuria, inaktywowany wirus, komórki Vero, nadwrażliwość na antybiotyki, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancje pomocnicze, neomycyna, polimyksyna B, postępowanie przeciwwstrząsowe, preparat immunizacyjny, streptomycyna, szczep Wistar Rabies, szczepienie poekspozycyjne, szczepienie profilaktyczne, szczepionka przeciwko wściekliźnie, test ELISA, wirus wścieklizny - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Verorab 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przeciwwskazania do stosowania szczepionki przeciw wściekliźnie VERORAB różnią się w zależności od charakteru podania – profilaktycznego (przed ekspozycją) lub interwencyjnego (po ekspozycji). W przypadku szczepienia profilaktycznego przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną (inaktywowany wirus wścieklizny szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M), substancje pomocnicze, w tym fenyloalaninę w ilości 4,1 mikrogramów, oraz antybiotyki stosowane w produkcji (polimyksyna B, streptomycyna, neomycyna i inne z tej grupy). Szczepienie należy odroczyć przy gorączce lub ostrej chorobie, które mogą zaburzyć odpowiedź immunologiczną lub zwiększyć ryzyko działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z fenyloketonurią, choć zawartość fenyloalaniny w szczepionce jest minimalna i zwykle nie stanowi problemu klinicznego.
działanie niepożądane, fenyloalanina, fenyloketonuria, nadwrażliwość na antybiotyki, nadwrażliwość na substancję czynną, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, ostra choroba, podwyższona temperatura ciała, polimyksyna B, proces zapalny, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, streptomycyna, szczep Wistar Rabies, szczepionka przeciw wściekliźnie, wirus wścieklizny, wywiad alergiczny, zakażenie wścieklizną