Wskazania do stosowania leku VERORAB

VERORAB to szczepionka przeciw wściekliźnie produkowana w hodowlach komórkowych, która zawiera inaktywowany wirus wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M, namnażany w komórkach VERO. Każda dawka 0,5 ml zawiera 3,25 j.m. wirusa, a ilość ta jest oznaczana za pomocą testu ELISA zgodnie z międzynarodowym standardem. ¹

Lek VERORAB jest wskazany do zapobiegania wściekliźnie zarówno przed, jak i po kontakcie z wirusem wścieklizny u pacjentów ze wszystkich grup wiekowych. Istotne jest stosowanie szczepionki zgodnie z oficjalnymi lokalnymi zaleceniami dotyczącymi profilaktyki przeciwko wściekliźnie. ²

Profilaktyka przedekspozycyjna (szczepienie przed ekspozycją)

Szczepienie przedekspozycyjne jest zalecane dla osób, które są szczególnie narażone na ryzyko zakażenia wirusem wścieklizny. Profilaktykę przedekspozycyjną należy zaproponować pacjentom, którzy znajdują się w grupach podwyższonego ryzyka kontaktu z wirusem. ³

Obowiązkowemu szczepieniu powinni zostać poddani wszyscy pacjenci, którzy są stale narażeni na zakażenie, w szczególności pracownicy laboratoriów wykonujący badania w zakresie diagnostyki, prac naukowo-badawczych oraz produkcji związanej z wirusem wścieklizny. U tych osób konieczne jest utrzymywanie odpowiedniego poziomu odporności poprzez podawanie dawek przypominających oraz regularne monitorowanie skuteczności szczepienia za pomocą badań serologicznych. ⁴

Szczepienie przedekspozycyjne zaleca się również następującym grupom pacjentów, uwzględniając częstość narażenia na ryzyko zakażenia:

• Personel weterynaryjny – lekarze weterynarii oraz ich asystenci, którzy regularnie mają kontakt ze zwierzętami potencjalnie zakażonymi ⁵
• Opiekunowie zwierząt – szczególnie ci, którzy mają kontakt z nietoperzami będącymi rezerwuarem wirusa ⁶
• Leśnicy i myśliwi – ze względu na częsty kontakt z dzikimi zwierzętami, które mogą być nosicielami wirusa ⁷
• Preparatorzy zwierząt – mający styczność z tkankami potencjalnie zakażonych zwierząt ⁸
• Osoby mające regularny kontakt z potencjalnie wściekłymi zwierzętami – takimi jak psy, koty, skunksy, szopy pracze, nietoperze i inne dzikie zwierzęta ⁹
• Podróżni – dorośli i dzieci przebywający lub planujący podróż do obszarów endemicznego występowania wścieklizny, szczególnie w regionach z ograniczonym dostępem do opieki medycznej ¹⁰

Profilaktyka poekspozycyjna (szczepienie po ekspozycji)

Szczepionka VERORAB powinna być zastosowana w przypadku pacjentów, którzy mieli kontakt z wirusem wścieklizny lub istnieje podejrzenie takiego kontaktu. Szczepienie poekspozycyjne stanowi postępowanie ratujące życie i powinno być wdrożone niezwłocznie po ekspozycji na wirusa wścieklizny, zgodnie z lokalnymi wytycznymi dotyczącymi profilaktyki wścieklizny. ¹¹

Warunki stosowania szczepionki VERORAB

Lek VERORAB występuje w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań. Przed rekonstytucją proszek ma postać białej, jednorodnej peletki, a rozpuszczalnik jest przejrzystym i bezbarwnym roztworem. ¹²

Szczepionka powinna być przygotowana i podana przez wykwalifikowany personel medyczny, zgodnie z zasadami aseptyki. Należy zwrócić uwagę, że lek zawiera fenyloalaninę (4,1 mikrogramów), co może mieć znaczenie u pacjentów z fenyloketonurią. ¹³

Szczepionkę VERORAB należy podawać wyłącznie zgodnie z oficjalnymi lokalnymi zaleceniami dotyczącymi zapobiegania wściekliźnie. Schemat dawkowania powinien być dostosowany do rodzaju ekspozycji oraz wcześniejszego statusu immunizacji pacjenta. ¹⁴

W przypadku profilaktyki przedekspozycyjnej u osób z grup wysokiego ryzyka, należy rozważyć regularne badania serologiczne w celu oceny skuteczności szczepienia i ewentualnej potrzeby podania dawki przypominającej. ¹⁵