Leki w grupie
„szczepionki przeciw wściekliźnie”
Szczepionki przeciw wściekliźnie to preparaty immunologiczne stosowane w profilaktyce przed- i poekspozycyjnej zakażenia wirusem wścieklizny (RABV). Działają poprzez indukcję odpowiedzi immunologicznej organizmu, prowadząc do wytworzenia przeciwciał neutralizujących wirusa. Nowoczesne szczepionki zawierają inaktywowany wirus wścieklizny namnażany w hodowlach komórkowych, co zapewnia wysoką skuteczność i bezpieczeństwo.
Do najważniejszych szczepionek przeciw wściekliźnie dostępnych w Polsce należą: Rabipur (inaktywowany wirus namnażany w hodowli komórek zarodka kurzego) oraz Verorab (inaktywowany wirus namnażany w linii komórkowej Vero). Obie szczepionki stosuje się zarówno w profilaktyce przed-, jak i poekspozycyjnej, według ściśle określonych schematów dawkowania.
Największą zaletą nowoczesnych szczepionek przeciw wściekliźnie jest ich wysoka skuteczność – prawidłowo przeprowadzone szczepienie poekspozycyjne niemal w 100% zapobiega rozwojowi choroby, która w przypadku wystąpienia objawów klinicznych jest niemal zawsze śmiertelna. Szczepionki charakteryzują się również dobrym profilem bezpieczeństwa, a schematy szczepień zostały znacząco uproszczone w porównaniu z dawnymi preparatami.
Potencjalne działania niepożądane szczepionek przeciw wściekliźnie obejmują najczęściej reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk w miejscu wstrzyknięcia) oraz ogólne (gorączka, bóle głowy, zawroty głowy, objawy grypopodobne). Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym reakcje anafilaktyczne. W wyjątkowych przypadkach raportowano neurologiczne powikłania poszczepienne.
W profilaktyce wścieklizny, oprócz samych szczepionek, w przypadkach poekspozycyjnych wysokiego ryzyka (głębokie ugryzienia, ekspozycja na błony śluzowe) stosuje się również swoistą immunoglobulinę przeciw wściekliźnie (RIG) – ludzką (HRIG, np. preparat Berirab) lub końską (ERIG). Immunoglobulina zapewnia natychmiastową bierną ochronę, do czasu wytworzenia własnych przeciwciał w odpowiedzi na szczepienie.
Lista leków w tej grupie
-
Verorab – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań – 3,25 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Preparat zawiera inaktywowany wirus wścieklizny szczepu Wistar Rabies, namnażany w komórkach VERO, oraz substancje pomocnicze, w tym fenyloalaninę. Stosowany jest w celu zapobiegania wściekliźnie u osób narażonych na ryzyko zakażenia przed i po ekspozycji na wirusa. Szczepionka dedykowana jest pracownikom laboratoriów, lekarzom weterynarii, opiekunom zwierząt oraz osobom podróżującym do obszarów endemiczych. Preparat podaje się w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, przygotowanej z proszku i rozpustnika.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna -
Rabipur – Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce – nie mniej niż 2,5 j.m. wirusa wścieklizny, szczep Flury LEP (inaktywowany); 1 dawka (1 ml)
Jest to szczepionka przeciw wściekliźnie zawierająca inaktywowany wirus szczepu Flury LEP namnażany na oczyszczonych komórkach zarodków kurzych. Preparat zawiera również pozostałości białek jaja kurzego, ludzką albuminę osoczową oraz śladowe ilości antybiotyków. Stosuje się ją do czynnego uodpornienia osób w każdym wieku, zarówno w profilaktyce przed ekspozycją, jak i po ekspozycji na wirusa wścieklizny. Szczepionkę podaje się w formie roztworu do wstrzykiwań po sporządzeniu z proszku i rozpuszczalnika.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna