zaburzenie poczucia pozycji
Zaburzenie poczucia pozycji (propriocepcji) to dysfunkcja neurologiczna polegająca na nieprawidłowym odbiorze i interpretacji bodźców dotyczących położenia poszczególnych części ciała w przestrzeni. Propriocepcja stanowi jeden z podstawowych zmysłów odpowiedzialnych za utrzymanie równowagi, koordynację ruchową oraz świadomość ułożenia ciała bez konieczności kontroli wzrokowej.
Etiologia zaburzeń propriocepcji obejmuje szereg schorzeń neurologicznych, w tym udary mózgu (szczególnie w obrębie płata ciemieniowego), choroby demielinizacyjne, neuropatie obwodowe, chorobę Parkinsona, ataksję móżdżkową oraz urazy rdzenia kręgowego. Zaburzenia te mogą wystąpić również w przebiegu zespołów paranowotworowych oraz chorób autoimmunologicznych.
Diagnostyka zaburzeń poczucia pozycji opiera się na badaniu neurologicznym, w którym ocenia się zdolność pacjenta do identyfikacji biernie zmienianych pozycji różnych części ciała przy wyłączeniu kontroli wzrokowej. Badania obrazowe OUN (MRI, CT) oraz elektromiografia (EMG) pozwalają na identyfikację przyczyn pierwotnych. W leczeniu kluczową rolę odgrywa fizjoterapia z elementami treningu proprioceptywnego oraz leczenie przyczynowe schorzenia podstawowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Magnefar B6
Podczas stosowania leku Magnefar B6, zawierającego 50 mg jonów magnezu oraz 5,05 mg pirydoksyny chlorowodorku, należy zwrócić szczególną uwagę na sekwencyjność suplementacji w przypadku współistniejącego niedoboru magnezu i wapnia – najpierw uzupełniać magnez, a następnie wapń. W ciężkich niedoborach magnezu lub zaburzeniach wchłaniania preferowane jest dożylne podawanie magnezu dla szybszej korekty. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością nerek istnieje ryzyko hipermagnezemii, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia magnezu. Lek nie jest wskazany u dzieci poniżej 6 roku życia. Długotrwałe stosowanie wysokich dawek magnezu może prowadzić do próchnicy zębów oraz biegunek o charakterze osmotycznym, a także do hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z ograniczonym spożyciem potasu lub upośledzoną funkcją nerek.
aksonalna neuropatia czuciowa, ataksja sensoryczna, biegunka, dożylne podawanie magnezu, drętwienie, hiperkaliemia, hipermagnezemia, jony magnezu, Magnefar B6, neuropatia pirydoksynowa, niedobór elektrolitowy, parestezje, pirydoksyna chlorowodorek, próchnica, umiarkowana niewydolność nerek, witamina B6, zaburzenie poczucia pozycji