leczenie trądziku pospolitego

Leczenie trądziku pospolitego (acne vulgaris) wymaga podejścia wielokierunkowego, dostosowanego do nasilenia zmian skórnych i indywidualnych potrzeb pacjenta. Terapia opiera się na eliminacji czynników patogenetycznych: nadmiernego rogowacenia ujść mieszków włosowych, zwiększonej produkcji łoju, kolonizacji Cutibacterium acnes oraz procesów zapalnych.

W przypadku trądziku łagodnego podstawę leczenia stanowią preparaty miejscowe zawierające retinoidy (adapalen, tretynoina), nadtlenek benzoilu, kwas azelainowy lub antybiotyki (klindamycyna, erytromycyna). Zaleca się stosowanie terapii łączonej, np. retinoidu z nadtlenkiem benzoilu, co zwiększa skuteczność i redukuje ryzyko antybiotykooporności.

Trądzik o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego wymaga dodatkowo terapii ogólnej. Stosuje się doustne antybiotyki (tetracykliny, głównie doksycyklina i limecyklina) przez okres 3-4 miesięcy. U kobiet skuteczną opcją jest terapia hormonalna z zastosowaniem antyandrogennnych preparatów estrogenowo-progestagenowych. W przypadkach opornych na leczenie, z tendencją do bliznowacenia, złotym standardem pozostaje isotretynoina doustna.

Leczenie trądziku to proces długotrwały, wymagający systematyczności i cierpliwości. Pierwsze efekty terapii obserwuje się zwykle po 6-8 tygodniach stosowania. Istotnym elementem jest również odpowiednia pielęgnacja skóry preparatami niekomedogennymi oraz ochrona przeciwsłoneczna, szczególnie podczas stosowania retinoidów zwiększających fotowrażliwość.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl