gruczolak wątrobokomórkowy
Gruczolak wątrobokomórkowy (hepatocellular adenoma, HCA) jest łagodnym guzem wątroby wywodzącym się z hepatocytów. Występuje głównie u kobiet w wieku rozrodczym, szczególnie u stosujących doustną antykoncepcję hormonalną, oraz u pacjentów przyjmujących androgeny lub steroidy anaboliczne.
Na podstawie charakterystyki molekularnej wyróżnia się kilka podtypów gruczolaka wątrobowokomórkowego: HNF1α-inaktywowany (35-40%), β-kateninowy (10-15%), zapalny (40-50%) oraz niesklasyfikowany (10%). Podtypy te różnią się ryzykiem złośliwej transformacji, przy czym największe ryzyko dotyczy podtypu β-kateninowego.
Klinicznie gruczolaki wątrobowokomórkowe mogą być bezobjawowe lub powodować ból w prawym podżebrzu. Najpoważniejszym powikłaniem jest krwotok wewnątrzguzowy lub do jamy otrzewnej, występujący w około 20-25% przypadków. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (USG, CT, MRI) oraz biopsję.
Postępowanie terapeutyczne zależy od wielkości guza, objawów i ryzyka złośliwej transformacji. Guzy o średnicy powyżej 5 cm, powodujące objawy lub z cechami sugerującymi transformację w kierunku raka wątrobowokomórkowego, kwalifikują się do resekcji chirurgicznej. Zaleca się zaprzestanie stosowania doustnej antykoncepcji hormonalnej, gdyż może to prowadzić do regresji niektórych gruczolaków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlator 20 mg + 10 mg
Preparat Amlator, zawierający atorwastatynę i amlodypinę, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Atorwastatyna nie wykazała mutagenności ani klastogenności w testach in vitro i in vivo, a także nie wykazała działania rakotwórczego u szczurów. U myszy podawano dawki odpowiadające 6-11-krotnemu zwiększeniu AUC₀₋₂₄ względem dawek terapeutycznych u ludzi, co skutkowało występowaniem gruczolaka i raka wątrobowokomórkowego, jednak efekty te należy interpretować w kontekście wysokich dawek. Wpływ na płodność nie został stwierdzony u szczurów, królików i psów, natomiast przy dawkach toksycznych dla matek obserwowano szkodliwe działanie na płody oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. Atorwastatyna przenika przez łożysko u szczurów, a jej stężenie w osoczu jest porównywalne do stężenia w mleku, choć brak jest danych dotyczących wydzielania do mleka ludzkiego.
amlodypina, atorwastatyna, bezylan, działanie kancerogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, gruczolak wątrobokomórkowy, hormon folikulotropowy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komórka Sertoliego, mutageneza, mutagenność, przenikanie przez łożysko, rak wątrobowokomórkowy, rakotwórczość, spermatyda, testosteron, właściwości klastogenne, właściwości mutagenne