limfocyt śródbłonkowy

Limfocyt śródbłonkowy (intraepithelial lymphocyte, IEL) to podtyp limfocytów T zlokalizowany w nabłonku błon śluzowych, głównie w przewodzie pokarmowym. Komórki te stanowią pierwszą linię obrony immunologicznej na granicy między organizmem a środowiskiem zewnętrznym.

Limfocyty śródbłonkowe charakteryzują się unikalnym fenotypem, z dominacją receptorów CD8+ oraz obecnością receptorów γδ TCR. Pełnią kluczową rolę w utrzymaniu homeostazy błony śluzowej poprzez kontrolę odpowiedzi immunologicznej na antygeny pokarmowe i patogeny, eliminację komórek zainfekowanych lub uszkodzonych oraz regulację integralności bariery nabłonkowej.

W chorobie trzewnej (celiakii) obserwuje się znaczny wzrost liczby limfocytów śródbłonkowych w nabłonku jelita cienkiego, co stanowi istotny marker diagnostyczny tego schorzenia. Zwiększona infiltracja tymi komórkami może występować również w innych chorobach autoimmunologicznych przewodu pokarmowego, infekcjach oraz alergicznych reakcjach pokarmowych.

Badania nad limfocytami śródbłonkowymi mają istotne znaczenie dla zrozumienia mechanizmów immunologicznych w obrębie błon śluzowych oraz rozwoju nowych strategii terapeutycznych w chorobach zapalnych jelit i innych zaburzeniach immunologicznych przewodu pokarmowego.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl