rekanalizacja zakrzepu

Rekanalizacja zakrzepu to proces przywrócenia przepływu krwi w naczyniu krwionośnym, które zostało wcześniej zablokowane przez zakrzep. Jest to kluczowy mechanizm w leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych, takich jak udar niedokrwienny mózgu, zawał serca czy zakrzepica żył głębokich.

Rekanalizacja może nastąpić w sposób spontaniczny, poprzez naturalne procesy fibrynolityczne organizmu, lub być wynikiem interwencji terapeutycznej. Metody lecznicze obejmują farmakoterapię (leki trombolityczne jak alteplaza, reteplaza czy tenekteplaza), interwencje wewnątrznaczyniowe (trombektomia mechaniczna, angioplastyka), lub kombinację obu podejść.

Skuteczność rekanalizacji zakrzepu zależy od wielu czynników, w tym czasu od powstania zakrzepu do rozpoczęcia leczenia, lokalizacji i wielkości zakrzepu, stanu naczyń krwionośnych pacjenta oraz zastosowanej metody terapeutycznej. W przypadku udaru niedokrwiennego mózgu, skuteczna rekanalizacja przeprowadzona w oknie terapeutycznym (zwykle do 4,5-6 godzin od wystąpienia objawów) znacząco zwiększa szanse na korzystny wynik neurologiczny.

Monitorowanie skuteczności rekanalizacji odbywa się za pomocą badań obrazowych (angiografia, USG Doppler) oraz oceny klinicznej poprawy stanu pacjenta. Skale takie jak TICI (Thrombolysis in Cerebral Infarction) czy TIMI (Thrombolysis In Myocardial Infarction) służą do standaryzacji oceny stopnia przywrócenia przepływu w naczyniach.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl