monoterapia BPH

Monoterapia BPH (łagodnego rozrostu gruczołu krokowego) to strategia leczenia farmakologicznego z wykorzystaniem jednego leku. W praktyce klinicznej najczęściej stosowane są inhibitory 5-alfa-reduktazy (finasteryd, dutasteryd) lub antagoniści receptorów alfa-adrenergicznych (tamsulosyna, alfuzosyna, doksazosyna).

Inhibitory 5-alfa-reduktazy zmniejszają objętość gruczołu krokowego poprzez blokowanie konwersji testosteronu do dihydrotestosteronu, co jest szczególnie skuteczne u pacjentów z powiększonym gruczołem (>40 ml). Efekty terapeutyczne widoczne są zwykle po 3-6 miesiącach leczenia.

Alfa-blokery przynoszą szybszą ulgę w objawach (już po 2-4 tygodniach) poprzez rozluźnienie mięśni gładkich szyi pęcherza i prostaty, zmniejszając opór przepływu moczu. Są szczególnie efektywne w łagodzeniu objawów fazy gromadzenia i wydalania moczu.

Wybór monoterapii zależy od nasilenia objawów, wielkości prostaty, wieku pacjenta oraz chorób współistniejących. Monoterapia jest zwykle pierwszym krokiem w leczeniu farmakologicznym BPH, a w przypadku braku satysfakcjonującej odpowiedzi rozważa się terapię skojarzoną.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl