interakcja typu disulfiram
Interakcja typu disulfiram to reakcja organizmu pojawiająca się po jednoczesnym podaniu etanolu oraz substancji hamującej aktywność dehydrogenazy aldehydowej, co skutkuje wzrostem stężenia aldehydu octowego we krwi. Mechanizm ten został nazwany na cześć leku disulfiram, używanego w terapii uzależnienia od alkoholu, który jako pierwszy wykazał ten typ interakcji.
Objawy interakcji typu disulfiram obejmują: zaczerwienienie twarzy, ból głowy, nudności, wymioty, tachykardię, spadek ciśnienia tętniczego, a w ciężkich przypadkach zapaść sercowo-naczyniową. Reakcja pojawia się zazwyczaj w ciągu 5-15 minut od spożycia alkoholu i może utrzymywać się od 30 minut do kilku godzin, w zależności od ilości spożytego alkoholu i przyjętego leku.
Leki mogące wywołać interakcję typu disulfiram obejmują między innymi: metronidazol, niektóre cefalosporyny (zawierające grupę metylotiotetrazonową, np. cefoperazon), chloramfenikol, pochodne nitrofuranu, grizeofulwinę, prokarbazyna oraz sulfonylomoczniki pierwszej generacji. Lekarze powinni informować pacjentów o konieczności unikania alkoholu podczas terapii tymi lekami oraz przez określony czas po jej zakończeniu, zależny od czasu półtrwania stosowanego preparatu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Xorimax 500 500 mg
Podczas terapii aksetylem cefuroksymu (Xorimax 500) należy uwzględnić istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego (IPP, antagoniści H₂, leki zobojętniające) obniżają biodostępność cefuroksymu, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej; zaleca się zachowanie odstępu czasowego między podaniem tych leków a cefuroksymem oraz monitorowanie efektu klinicznego. Probenecyd znacząco zwiększa maksymalne stężenie cefuroksymu w surowicy, AUC oraz wydłuża okres półtrwania (t₁/₂), co podnosi ryzyko działań niepożądanych i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Równoczesne podawanie doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny, acenokumarolu) może podwyższać INR, zwiększając ryzyko krwawień, co wymaga częstszego monitorowania i ewentualnej korekty dawki antykoagulantu.
acenokumarol, aksetyl cefuroksymu, antagonista receptora H2, AUC, biodostępność cefuroksymu, cefalosporyna, cefoperazon, doustny lek przeciwzakrzepowy, farmakokinetyka cefuroksymu, flora jelitowa, hepatotoksyczność, inhibitor pompy protonowej, INR, interakcja typu disulfiram, lek zmniejszający kwaśność soku żołądkowego, lek zobojętniający, okres półtrwania leku, probenecyd, przesączanie kłębuszkowe, sekrecja kanalikowa, warfaryna, witamina K, wydzielanie kanalikowe