perforacja ściany żołądka
Perforacja ściany żołądka to stan nagłego zagrożenia życia, polegający na przerwaniu ciągłości wszystkich warstw ściany żołądka, co prowadzi do przedostania się treści żołądkowej do jamy otrzewnej. Najczęstszymi przyczynami są choroba wrzodowa, urazy mechaniczne, powikłania procedur endoskopowych, nowotwory oraz przyjmowanie niektórych leków (NLPZ, glikokortykosteroidy).
Klinicznie perforacja manifestuje się nagłym, silnym bólem brzucha o charakterze „sztyletu”, który szybko obejmuje cały brzuch. Towarzyszą mu objawy otrzewnowe (ból przy odkaszlnięciu, wstrząsaniu, obrona mięśniowa), twarda, deskowata ściana brzucha oraz objawy wstrząsu. W badaniu RTG charakterystyczny jest objaw „sierpa” – obecność wolnego powietrza pod kopułami przepony.
Leczenie perforacji ściany żołądka jest zawsze operacyjne i wymaga pilnej interwencji chirurgicznej. Zabieg polega na zaopatrzeniu miejsca perforacji, toalecie jamy otrzewnej i drenażu. W przypadku rozległych uszkodzeń może być konieczna resekcja części żołądka. Równolegle prowadzi się intensywną płynoterapię, antybiotykoterapię o szerokim spektrum oraz leczenie przeciwwstrząsowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Piroxicam Jelfa
Stosowanie piroksykamu wymaga zachowania szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, takich jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje, które mogą wystąpić w dowolnym momencie terapii i prowadzić do zgonu. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas oraz regularną ocenę korzyści i tolerancji leczenia. W przypadku pojawienia się objawów reakcji skórnych lub istotnych działań niepożądanych należy natychmiast przerwać terapię. Piroksykam może podwyższać stężenie glukozy we krwi, dlatego u pacjentów z cukrzycą konieczne jest regularne monitorowanie glikemii.
działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, inhibitor pompy protonowej, jelito cienkie, jelito grube, kontrola glikemii, krwawienie, lek gastroprotekcyjny, mizoprostol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie, perforacja ściany żołądka, piroksykam, powikłanie układu pokarmowego, powikłanie żołądkowo-jelitowe, reakcja skórna, stężenie glukozy, toksyczność - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Flamexin
Flamexin, zawierający piroksykam z β-cyklodekstryną, wymaga stosowania najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, z regularną oceną korzyści i ryzyka terapii. Piroksykam, podobnie jak inne NLPZ, może powodować ciężkie działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak krwawienia, owrzodzenia i perforacje, które mogą wystąpić w każdym momencie leczenia i prowadzić do zgonu. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u pacjentów powyżej 70 lat, stosujących jednocześnie kortykosteroidy, SSRI lub leki przeciwpłytkowe. W takich przypadkach zaleca się rozważenie terapii skojarzonej z lekami osłaniającymi błonę śluzową żołądka, np. mizoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej. Należy natychmiast odstawić lek przy pierwszych objawach reakcji skórnych lub poważnych działań niepożądanych przewodu pokarmowego.
agregacja płytek, brak laktazy, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, dekompensacja czynności nerek, działania niepożądane przewodu pokarmowego, hiperlipidemia, inhibitor pompy protonowej, lek chroniący błonę śluzową żołądka, lek hamujący agregację płytek krwi, marskość wątroby, martwica brodawek nerkowych, mizoprostol, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nietolerancja galaktozy, perforacja ściany żołądka, piroksykam, polekowa reakcja z eozynofilią, rumień trwały polekowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śródmiąższowe zapalenie nerek, tętniczy incydent zakrzepowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, udar mózgu, zapalenie kłębuszków nerkowych, zastoinowa niewydolność serca, zawał serca, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ostenil 70 70 mg
Przedawkowanie kwasu alendronowego, zawartego w preparacie Ostenil 70 (70 mg alendronianu sodu trójwodnego), stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się głównie zaburzeniami elektrolitowymi (hipokalcemia, hipofosfatemia) oraz objawami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak niestrawność, zgaga, zapalenie przełyku i błony śluzowej żołądka, a także choroba wrzodowa żołądka. Hipokalcemia i hipofosfatemia mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń rytmu serca, tężyczki i drgawek. Objawy gastrologiczne wynikają z bezpośredniego działania drażniącego alendronianu na błonę śluzową, co wymaga szybkiej interwencji i odpowiedniego leczenia objawowego.
alendronian sodu, choroba wrzodowa żołądka, hipofosfatemia, hipokalcemia, inhibitory pompy protonowej, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas alendronowy, leczenie przeciwkrwotoczne, leki osłaniające błonę śluzową, leki zobojętniające kwas żołądkowy, niestrawność, osteoporoza, perforacja ściany żołądka, refluks żołądkowy, stan elektrolitowy, suplementacja wapnia, tężyczka, zaburzenia rytmu serca, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie przełyku, zgaga