sztywność
Sztywność to objaw kliniczny charakteryzujący się zwiększonym napięciem mięśniowym i oporem podczas wykonywania biernych ruchów w stawach. Jest to istotny objaw neurologiczny, który może towarzyszyć wielu jednostkom chorobowym, w tym chorobom neurodegeneracyjnym, uszkodzeniom układu pozapiramidowego czy stanom zapalnym układu nerwowego.
W praktyce klinicznej rozróżnia się kilka rodzajów sztywności: sztywność pozapiramidową (typu „rury ołowianej”), występującą w chorobie Parkinsona; sztywność spastyczną, charakterystyczną dla uszkodzeń górnego neuronu ruchowego; oraz sztywność opuszkową, pojawiającą się w stwardnieniu zanikowym bocznym. Ocena charakteru sztywności jest istotnym elementem badania neurologicznego, pomagającym w różnicowaniu patologii układu nerwowego.
Mechanizmy patofizjologiczne sztywności obejmują zaburzenia równowagi między układami pobudzającymi i hamującymi w ośrodkowym układzie nerwowym. W przypadku choroby Parkinsona sztywność wynika z niedoboru dopaminy i zaburzenia funkcji jąder podstawy. Leczenie sztywności zależy od jej przyczyny i może obejmować farmakoterapię (np. leki dopaminergiczne, miorelaksanty), fizjoterapię oraz w wybranych przypadkach metody zabiegowe, jak głęboka stymulacja mózgu.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Rasagilina – Wskazania do stosowania
Rasagilina, dostępna w dawce 1 mg w formie tabletek pod różnymi nazwami handlowymi (Asanix PPH, Ralago, Rasagilina Synthon, Rasagiline Accord, Rasagiline Vipharm), jest inhibitorem monoaminooksydazy typu B stosowanym w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona u dorosłych. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii we wczesnych stadiach choroby, kiedy objawy nie wymagają jeszcze leczenia lewodopą, jak i jako terapia wspomagająca u pacjentów z zaawansowaną chorobą, u których występują wahania skuteczności lewodopy związane z efektem wyczerpania dawki („wearing-off”). Włączenie rasagiliny pozwala na stabilizację odpowiedzi na lewodopę, zmniejszając nasilenie fluktuacji motorycznych i poprawiając kontrolę objawów parkinsonowskich.
bradykinezja, choroba Parkinsona, drżenie, efekt wyczerpania dawki, fluktuacje motoryczne, idiopatyczna choroba Parkinsona, kontrola motoryczna, leczenie wspomagające, lewodopa, monoterapia, objawy parkinsonowskie, parkinsonizm, rasagilina, stadium choroby Parkinsona, sztywność, terapia wspomagająca, wahania skuteczności lewodopy, zaawansowana choroba Parkinsona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rasagiline Vipharm 1 mg
Rasagiline Vipharm w dawce 1 mg (1,438 mg rasagiliny półwinianu) jest wskazany do leczenia idiopatycznej choroby Parkinsona u dorosłych, stosowany zarówno w monoterapii, jak i jako terapia wspomagająca u pacjentów przyjmujących lewodopę. Monoterapia jest zalecana szczególnie we wczesnych stadiach choroby lub gdy opóźnia się wprowadzenie lewodopy. W terapii wspomagającej rasagilina pomaga stabilizować odpowiedź na lewodopę i redukować fluktuacje ruchowe związane z efektem wyczerpania dawki (wearing-off phenomenon). Lekarz powinien rozważyć zastosowanie rasagiliny u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą Parkinsona, u osób nietolerujących innych leków przeciwparkinsonowskich oraz u pacjentów z fluktuacjami ruchowymi i skróceniem czasu działania lewodopy.