stężenie nikotyny

Stężenie nikotyny to miara ilości nikotyny obecnej w różnych substancjach, najczęściej w wyrobach tytoniowych, e-papierosach czy płynach do nich, a także w próbkach biologicznych. W diagnostyce medycznej oznaczenie stężenia nikotyny lub jej metabolitów (głównie kotyniny) we krwi, moczu czy ślinie służy do oceny ekspozycji na dym tytoniowy.

Nikotyna jest substancją psychoaktywną o silnych właściwościach uzależniających. Stężenie nikotyny we krwi po wypaleniu papierosa typowo wynosi 10-50 ng/ml, przy czym poziom 10 ng/ml uznawany jest za próg wywołujący efekty farmakologiczne. Półokres eliminacji nikotyny wynosi około 2 godzin, natomiast jej główny metabolit – kotynina – utrzymuje się we krwi znacznie dłużej (około 16-20 godzin), co czyni ją lepszym markerem ekspozycji na nikotynę.

W medycynie klinicznej oznaczanie stężenia nikotyny i kotyniny ma zastosowanie w monitorowaniu terapii uzależnienia od nikotyny, ocenie biernego narażenia na dym tytoniowy, a także w diagnostyce zatruć nikotyną. Wysokie stężenia nikotyny mogą prowadzić do objawów toksycznych, takich jak nudności, wymioty, bóle głowy, zawroty głowy, tachykardia, a w skrajnych przypadkach – do zaburzeń oddychania i śmierci.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nicorama Mint 4 mg

Nicorama Mint to guma do żucia zawierająca nikotynę w dawkach 2 mg i 4 mg, z których odpowiednio uwalnia się około 1,4 mg i 3,4 mg nikotyny. Maksymalne stężenie nikotyny we krwi (Cmax) osiągane jest po około 30 minutach, co odpowiada stężeniom obserwowanym po 20-30 minutach palenia papierosa o średniej mocy, jednak bez gwałtownego wzrostu stężenia charakterystycznego dla palenia. Nikotyna jest głównie wchłaniana przez błonę śluzową jamy ustnej, a jej układowa dostępność jest obniżona przez efekt pierwszego przejścia wątrobowego w przypadku połknięcia. Objętość dystrybucji wynosi około 2-3 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest niskie (<5%), co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych.
absorpcja leku, białko osocza, błona śluzowa jamy ustnej, dostępność biologiczna, efekt pierwszego przejścia, eliminacja leku, farmakokinetyka, guma do żucia z nikotyną, hemodializa, klirens osoczowy, kotynina, marskość wątroby, metabolit nikotyny, metabolizm leku, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie maksymalne leku, stężenie nikotyny, trans-3′-hydroksykotynina
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Niquitin przezroczysty 21 mg/24 h (114 mg)

NiQuitin Przezroczysty to system transdermalny zawierający 114 mg nikotyny, uwalniający 21 mg nikotyny w ciągu 24 godzin. Po aplikacji plastra stężenie nikotyny w osoczu osiąga stan stacjonarny w ciągu 2-4 godzin i utrzymuje się na stabilnym poziomie przez całą dobę. Biodostępność nikotyny wynosi około 68%, z pozostałymi 32% traconymi przez parowanie. Stałe stężenia nikotyny osiągane są po aplikacji drugiego plastra, a maksymalne stężenia podczas regularnego stosowania są o około 30% wyższe niż po jednorazowym użyciu. Po usunięciu plastra okres półtrwania nikotyny wynosi 3 godziny, co jest dłuższe niż po podaniu dożylnym (2 godziny), ze względu na przedłużoną absorpcję przez skórę. Nikotyna osiąga niewykrywalne stężenia w osoczu po 10-12 godzinach od usunięcia plastra u pacjentów niepalących.
biodostępność, biotransformacja nikotyny, dystrybucja, eliminacja, klirens osoczowy, kotynina, krążenie ogólne, maksymalne stężenie w osoczu, metabolit nikotyny, metabolizm, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, stężenie nikotyny, system transdermalny, trans-3′-hydroksykotynina, wchłanianie, wydalanie nerkowe, zakwaszenie moczu
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Niquitin przezroczysty 14 mg/24 h (78 mg)

NiQuitin Przezroczysty to system transdermalny zawierający 78 mg nikotyny na plaster o powierzchni 15 cm², uwalniający 14 mg nikotyny w ciągu 24 godzin. Lek ten jest stosowany w terapii uzależnienia od nikotyny (kod ATC: N07B A01) i działa jako agonista receptorów nikotynowych w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Utrzymanie stałego stężenia nikotyny w surowicy krwi, niższego niż podczas palenia, pozwala na skuteczne łagodzenie objawów zespołu odstawienia, takich jak silna potrzeba zapalenia papierosa, nerwowość, zaburzenia snu, wzmożony apetyt czy bóle mięśniowe.
abstynencja tytoniowa, badanie kliniczne, bezsenność, nikotyna, nikotynowa terapia zastępcza, objawy abstynencyjne, objawy odstawienne, ośrodkowy układ nerwowy, receptor nikotynowy, rytm dobowy, stężenie nikotyny, system transdermalny, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie od nikotyny, zaburzenie snu, zespół odstawienia
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Niko-Lek Lemon

Nikotynowa terapia zastępcza (NRT) z zastosowaniem Niko-lek Lemon jest generalnie korzystna, jednak wymaga indywidualnej oceny ryzyka u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, w tym po niedawnym zawale serca, niestabilnej dławicy piersiowej, ciężkich arytmiach, incydentach mózgowo-naczyniowych oraz niekontrolowanym nadciśnieniu tętniczym. U tych pacjentów zaleca się najpierw próbę rzucenia palenia bez farmakoterapii, a w przypadku niepowodzenia – stosowanie NRT pod ścisłym nadzorem lekarskim. Szczególną ostrożność należy zachować także u chorych z cukrzycą, ze względu na konieczność monitorowania glikemii, oraz u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby lub nerek, gdzie zmniejszony klirens nikotyny zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Ponadto, u osób z guzem chromochłonnym nadnerczy lub niekontrolowaną nadczynnością tarczycy nikotyna może nasilać objawy poprzez zwiększone uwalnianie katecholamin. NRT wymaga także ostrożności u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego, takimi jak zapalenie przełyku czy wrzody żołądka.
arytmia serca, choroby układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, enzymy CYP1A2, guz chromochłonny nadnerczy, incydent mózgowo-naczyniowy, indeks terapeutyczny, katecholaminy, klirens nikotyny, kontaktowe zapalenie skóry, leki przeciwcukrzycowe, metabolizm węglowodanów, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nikotynowa terapia zastępcza, ostre zatrucie, podrażnienie błony śluzowej, stężenie glukozy, stężenie nikotyny, uzależnienie transferowe, wrzód żołądka, zapalenie przełyku, zawał serca
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nicorette Coolmint 4 mg

Produkt Nicorette Coolmint 4 mg, zawierający nikotynę w formie kationitu, charakteryzuje się całkowitym rozpuszczaniem w jamie ustnej w czasie 16-19 minut, co umożliwia uwolnienie i wchłanianie nikotyny przez błonę śluzową policzków oraz drogą połykania. Po pojedynczej dawce osiągane jest maksymalne stężenie nikotyny w osoczu około 8 ng/ml. Nieprawidłowe stosowanie, takie jak rozgryzienie tabletki lub natychmiastowe połknięcie, prowadzi do zmniejszonego i opóźnionego wchłaniania. Nikotyna wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (4,9-20%) i dużą objętość dystrybucji (2,5 l/kg), co wskazuje na szeroką dystrybucję w tkankach, zwłaszcza w mózgu, żołądku, nerkach i wątrobie, gdzie pH środowiska wpływa na jej farmakokinetykę.
biotransformacja, błona śluzowa policzków, dystrybucja leku, farmakokinetyka nikotyny, faza eliminacji, klirens całkowity, klirens pozanerkowy, kotynina, kwas glukuronowy, metabolit, metabolizm leku, N’-tlenek nikotyny, nikotyna z kationitem, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pH moczu, pH środowiska, stężenie nikotyny, trans-3′-hydroksykotynina, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, wydalanie nerkowe
Leksykon leków
Skład i postać leku – Niquitin przezroczysty 21 mg/24 h (114 mg)

NiQuitin Przezroczysty to system transdermalny zawierający 114 mg nikotyny na plaster o powierzchni 22 cm², dostarczający kontrolowaną dawkę 21 mg nikotyny na dobę przez 24 godziny. Forma ta umożliwia stałe uwalnianie substancji czynnej bezpośrednio do krwioobiegu, co zapewnia stabilne stężenie nikotyny w organizmie. Produkt jest dostępny w opakowaniach zawierających 7 plastrów, każdy zabezpieczony w laminowanej saszetce, co chroni przed czynnikami zewnętrznymi i utratą właściwości farmaceutycznych. Substancje pomocnicze obejmują kopolimer etylenowinylooctanu, polietylen tereftalan/etylenowinylooctan, wysokiej gęstości film polietylenowy, lepki laminat poliizobutylenowy oraz film poliestrowy.
dawka leku, interakcja z materiałami, kontrolowane uwalnianie substancji, krwioobieg, niezgodność farmaceutyczna, nikotyna, odpady farmaceutyczne, okres ważności leku, oryginalne opakowanie, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, stężenie nikotyny, substancja czynna, substancja pomocnicza, system transdermalny, zawartość substancji czynnej
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nicorama Mint 4 mg

Produkt leczniczy Nicorama Mint zawiera nikotynę w dawkach 2 mg i 4 mg, podawaną w formie gumy do żucia, co umożliwia stopniowe uwalnianie substancji aktywnej i zmniejsza ryzyko gwałtownych objawów toksyczności. Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa gum nikotynowych są ograniczone, jednak toksyczność nikotyny jest dobrze udokumentowana. Najczęstsze objawy przedawkowania obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), sercowo-naczyniowe (słabe, nieregularne tętno), oddechowe (trudności w oddychaniu) oraz neurologiczne (uogólnione drgawki).
dym tytoniowy, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, guma nikotynowa, materiał genetyczny komórek, mutagenność, nieregularne tętno, nudności i wymioty, potencjał rakotwórczy, przedawkowanie nikotyny, rozkład termiczny tytoniu, składnik aktywny, stężenie nikotyny, substancja rakotwórcza, toksyczność nikotyny, trudności w oddychaniu, uogólnione drgawki, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nicorette Invisipatch 15 mg/16 h

Nicorette Invisipatch to system transdermalny dostępny w trzech dawkach: 10 mg/16 h (9.0 cm²), 15 mg/16 h (13.5 cm²) oraz 25 mg/16 h (22.5 cm²), zawierający odpowiednio 15.75 mg, 23.62 mg i 39.37 mg nikotyny, uwalnianej przez 16 godzin. Farmakokinetyka wykazuje liniową zależność między dawką a stężeniem nikotyny w osoczu, z maksymalnym stężeniem (Cmax) osiąganym po około 9 godzinach (Tmax), co odpowiada wartościom: 11 ng/ml dla 10 mg, 16 ng/ml dla 15 mg oraz 25 ng/ml dla 25 mg. Tmax przypada na popołudnie/wieczór, co jest klinicznie istotne ze względu na zwiększone ryzyko nawrotu palenia w tym czasie. Nikotyna ma krótki okres półtrwania 2-3 godziny, niskie wiązanie z białkami osocza (<5%) oraz objętość dystrybucji 2-3 l/kg. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem nerek i płuc, a klirens osoczowy wynosi około 70 l/godz. Głównym metabolitem jest kotynina, o okresie półtrwania 15-20 godzin i stężeniu 10-krotnie wyższym niż nikotyna, wydalana głównie z moczem wraz z trans-3-hydroksykotyniną.
białko osocza, ciężka niewydolność nerek, Cmax, farmakokinetyka, hemodializa, klirens osoczowy, kotynina, marskość wątroby, metabolizm nikotyny, Nicorette Invisipatch, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, skala Childa, stężenie nikotyny, stężenie w osoczu, system transdermalny, Tmax, trans-3′-hydroksykotynina, zależność liniowa
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – NiQuitin Fruit 4 mg

Produkt leczniczy NiQuitin Fruit w postaci gumy do żucia zawiera 4 mg nikotyny (odpowiadającej 28,40 mg nikotyny z kationitem) i charakteryzuje się szybkim wchłanianiem przez błonę śluzową policzków, z pojawieniem się istotnego stężenia nikotyny we krwi już po 5-7 minutach oraz osiągnięciem stężenia maksymalnego (Cmax) po około 30 minutach. Stężenia nikotyny są proporcjonalne do dawki i nie przekraczają poziomów obserwowanych po wypaleniu papierosów, co zwiększa bezpieczeństwo terapii. Nikotyna wykazuje słabe wiązanie z białkami osocza (4,9%-20%) i dużą objętość dystrybucji (2,5 l/kg masy ciała), z akumulacją w mózgu, żołądku, nerkach i wątrobie. Przenika przez bariery biologiczne, w tym barierę krew-mózg, łożysko oraz do mleka matki, co ma istotne implikacje kliniczne w terapii kobiet w ciąży i karmiących piersią.
bariera biologiczna, bariera krew-mózg, białka osocza, błona śluzowa, faza eliminacji, guma nikotynowa, klirens całkowity, klirens nienerkowy, kotynina, kwas glukuronowy, N’-tlenek nikotyny, nikotyna z kationitem, nikotynowa terapia zastępcza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pH moczu, przemiany metaboliczne, stężenie nikotyny, terapia nikotynowa, terapia nikotynowa zastępcza, uzależnienie od nikotyny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – NiQuitin MINI 4 mg

NiQuitin MINI w dawce 4 mg nikotyny w formie tabletek do ssania charakteryzuje się całkowitym rozpuszczeniem w jamie ustnej w około 10 minut, co umożliwia dwutorowe wchłanianie przez błonę śluzową policzków oraz przewód pokarmowy. Przy regularnym stosowaniu co godzinę osiągane są stabilne stężenia nikotyny w osoczu, ze średnim maksymalnym stężeniem 18,4 ng/ml i minimalnym 15,0 ng/ml. Nikotyna wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (4,9%) oraz dużą objętość dystrybucji (2,5 l/kg), co sprzyja jej efektywnej dystrybucji do tkanek, zwłaszcza mózgu, żołądka, nerek i wątroby, gdzie zachodzą kluczowe procesy farmakodynamiczne i metaboliczne.
biotransformacja nikotyny, błona śluzowa policzka, dystrybucja nikotyny, faza eliminacji, klirens nienerkowy, klirens nikotyny, kotynina, maksymalne stężenie nikotyny, minimalne stężenie, N’-tlenek nikotyny, nikotyna z kationitem, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pH moczu, przemiana metaboliczna, sprzężenie z kwasem glukuronowym, stężenie nikotyny, stężenie nikotyny w osoczu, szlak metaboliczny, tabletka do ssania, trans-3′-hydroksykotynina, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Niquitin przezroczysty 7 mg/24 h (36 mg)

NiQuitin Przezroczysty to system transdermalny dostarczający nikotynę w dawce 7 mg/24h z plastra o powierzchni 7 cm² zawierającego 36 mg nikotyny. Po aplikacji stężenie nikotyny w osoczu osiąga równowagę po 2-4 godzinach i utrzymuje się przez 24 godziny. Około 68% nikotyny przenika do krążenia ogólnego, a 32% ulega utracie przez parowanie. Stałe stężenia nikotyny w osoczu zależą od dawki: 6 ng/ml dla 7 mg/dobę, 12 ng/ml dla 14 mg/dobę oraz 17 ng/ml dla 21 mg/dobę. Dla porównania, palenie papierosów przez 30 minut powoduje stężenie około 44 ng/ml. Po usunięciu plastra stężenie nikotyny spada z okresem półtrwania około 3 godzin, a nikotyna jest niewykrywalna po 10-12 godzinach. Objętość dystrybucji wynosi około 2,5 l/kg, a metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, nerkach i płucach, z klirensem osoczowym około 1,2 l/min.
badania farmakokinetyczne, kinetyka leku, klirens osoczowy, kotynina, krążenie ogólne, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm nikotyny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osocze, pole pod krzywą, stężenie nikotyny, stężenie nikotyny w osoczu, system transdermalny nikotyny, trans-3′-hydroksykotynina, uzależnienie od nikotyny, wątroba, wydalanie nerkowe, zakwaszenie moczu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – NiQuitin Fruit 2 mg

Guma do żucia lecznicza NiQuitin Fruit zawiera 2 mg nikotyny (odpowiadającej 14,20 mg nikotyny z kationitem) i charakteryzuje się szybkim wchłanianiem przez błonę śluzową policzków, z osiągnięciem istotnego stężenia we krwi już po 5-7 minutach oraz maksymalnego stężenia (Cmax) po około 30 minutach. Stężenia nikotyny są proporcjonalne do dawki i nie przekraczają tych obserwowanych po paleniu papierosów, co podkreśla bezpieczeństwo terapii. Nikotyna wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza (4,9-20%) i dużą objętość dystrybucji (2,5 l/kg m.c.), z preferencyjną akumulacją w mózgu, żołądku, nerkach i wątrobie. Przenika przez barierę krew-mózg, łożysko oraz do mleka matki, co jest istotne przy ocenie stosowania u kobiet w ciąży i karmiących.
bariera krew-mózg, biomarker, błona śluzowa, farmakokinetyka, faza eliminacji, guma do żucia lecznicza, klirens całkowity, klirens pozanerkowy, kotynina, kwas glukuronowy, N’-tlenek nikotyny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pH moczu, przemiana metaboliczna, stężenie maksymalne, stężenie nikotyny, trans-3′-hydroksykotynina, uzależnienie od nikotyny, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Niko-Lek Lemon 4 mg

Produkt leczniczy Niko-Lek Lemon w formie gumy do żucia zawiera nikotynę w dawkach 2 mg i 4 mg, z uwalnianiem odpowiednio około 1,4 mg i 3,4 mg substancji czynnej. Nikotyna jest głównie wchłaniana przez śluzówkę jamy ustnej, co zapewnia wyższą biodostępność niż wchłanianie z przewodu pokarmowego, gdzie występuje efekt pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie nikotyny we krwi osiągane jest po około 30 minutach żucia, z poziomem porównywalnym do stężenia po 20-30 minutach palenia papierosa o średniej mocy. Objętość dystrybucji nikotyny wynosi 2-3 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest niskie (<5%), co oznacza, że zmiany stężenia białek osocza nie wpływają istotnie na farmakokinetykę nikotyny.
biodostępność, biodostępność nikotyny, czas połowicznej eliminacji, efekt pierwszego przejścia, guma nikotynowa, hemodializa, klirens osoczowy, kotynina, marskość wątroby, metabolity moczu, metabolizm nikotyny, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, skala Childa-Pugh, śluzówka jamy ustnej, stężenie nikotyny, trans-3′-hydroksykotynina, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nicorette Invisipatch 25 mg/16 h

Nicorette Invisipatch to system transdermalny dostępny w dawkach 10 mg/16 h, 15 mg/16 h oraz 25 mg/16 h, stosowany w nikotynowej terapii zastępczej (NTZ) w celu wspomagania rzucania palenia. Plastry aplikowane są rano na nieuszkodzoną, suchą i nieowłosioną skórę (pośladki, górna część ramienia lub klatka piersiowa) i zdejmowane po 16 godzinach, co imituje dzienne wahania stężenia nikotyny i minimalizuje ryzyko zaburzeń snu. Dawkowanie zależy od stopnia uzależnienia: pacjenci z wysokim stopniem rozpoczynają terapię od 25 mg/16 h przez 8 tygodni, następnie 15 mg/16 h przez 2 tygodnie i 10 mg/16 h przez kolejne 2 tygodnie; pacjenci z niskim stopniem uzależnienia stosują 15 mg/16 h przez 8 tygodni, a następnie 10 mg/16 h przez 4 tygodnie. Maksymalny czas stosowania plastrów nie powinien przekraczać 6 miesięcy, choć w niektórych przypadkach terapia może być wydłużona.
aerozol nikotynowy, aplikacja leku na skórę, głód nikotynowy, gumy nikotynowe, monoterapia nikotynowa, nawrót nałogu, nikotynowa terapia zastępcza, niski stopień uzależnienia, plaster nikotynowy, przedawkowanie nikotyny, schemat dawkowania, schemat odstawiania leku, stężenie nikotyny, system transdermalny, terapia skojarzona, uzależnienie od nikotyny, wysoki stopień uzależnienia, zaburzenia snu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Niko-Lek Mint 4 mg

Guma do żucia Niko-Lek Mint zawiera nikotynę w dawkach 2 mg i 4 mg, z których odpowiednio uwalnia się około 1,4 mg i 3,4 mg substancji czynnej. Nikotyna jest wchłaniana głównie przez śluzówkę jamy ustnej, co zapewnia wyższą biodostępność niż przy podaniu doustnym, unikając efektu pierwszego przejścia wątrobowego. Maksymalne stężenie nikotyny we krwi osiągane jest po około 30 minutach żucia, co odpowiada stężeniom obserwowanym po 20-30 minutach palenia papierosa o średniej mocy. Objętość dystrybucji wynosi 2-3 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest niskie (<5%), co minimalizuje wpływ zmian stężenia białek osocza na farmakokinetykę. Nikotyna jest intensywnie metabolizowana głównie w wątrobie, nerkach i płucach, z klirensem osoczowym około 70 l/godz. Głównym metabolitem jest kotynina, której czas półtrwania wynosi 15-20 godzin i osiąga stężenia około 10-krotnie wyższe niż nikotyna. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem kotyniny (15% dawki), trans-3-hydroksykotyniny (45% dawki) oraz nikotyny w postaci niezmienionej (10-30%, zależnie od pH i diurezy).
biodostępność, biotransformacja nikotyny, czas półtrwania, efekt pierwszego przejścia, hemodializa, klirens osoczowy, kotynina, marskość wątroby, metabolit nikotyny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nikotyna z kationitem, nikotynowa guma do żucia, objętość dystrybucji, skala Childa-Pugh, śluzówka jamy ustnej, stężenie nikotyny, trans-3′-hydroksykotynina, uzależnienie od nikotyny, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Niquitin 4 mg

Pastylki do ssania NiQuitin 4 mg ulegają całkowitemu rozpuszczeniu w jamie ustnej w ciągu 20-30 minut, umożliwiając wchłanianie nikotyny przez błonę śluzową policzków lub po połknięciu. Po pojedynczej dawce 4 mg osiągane jest maksymalne stężenie nikotyny w osoczu na poziomie około 10,8 ng/ml, natomiast przy regularnym dawkowaniu co 1,5 godziny stężenie maksymalne wzrasta do 26,0 ng/ml, a minimalne utrzymuje się na poziomie 19,7 ng/ml. Dla porównania, dawka 2 mg generuje Cmax 4,4 ng/ml po pojedynczym podaniu oraz 12,7 ng/ml przy regularnym stosowaniu, z Cmin na poziomie 9,4 ng/ml. Nieprawidłowe stosowanie pastylek nie zwiększa szybkości ani stopnia wchłaniania, jednak nawet wtedy 80-93% nikotyny jest absorbowane do krwiobiegu.
białko osocza, błona śluzowa, dystrybucja nikotyny, eliminacja nikotyny, klirens całkowity, klirens nienerkowy, klirens nikotyny, kotynina, kwas glukuronowy, metabolit nikotyny, N’-tlenek kotyniny, nikotyna, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pastylka do ssania, pH moczu, proces farmakokinetyczny, przemiana metaboliczna, stężenie nikotyny, trans-3′-hydroksykotynina, właściwość farmakokinetyczna
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Niquitin przezroczysty 7 mg/24 h (36 mg)

Nikotyna, będąca głównym alkaloidem w produktach tytoniowych, działa jako agonista receptorów nikotynowych w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym, wpływając istotnie na funkcje neuropsychiczne oraz układ sercowo-naczyniowy. Nagłe odstawienie nikotyny u osób uzależnionych wywołuje zespół abstynencyjny obejmujący objawy psychiczne (np. silna potrzeba zapalenia papierosa, nerwowość, zaburzenia nastroju), zaburzenia snu, objawy metaboliczne (wzmożony apetyt, przyrost masy ciała) oraz łagodne dolegliwości somatyczne (ból głowy, bóle mięśni). Kontrolowane badania kliniczne wykazały, że utrzymanie stałego, lecz niższego niż po wypaleniu papierosa, stężenia nikotyny w organizmie skutecznie łagodzi te objawy, zwłaszcza redukując głód nikotynowy o co najmniej 35% w porównaniu do placebo (p < 0,05) w ciągu pierwszych dwóch tygodni abstynencji.
agonista receptorów nikotynowych, głód nikotynowy, grupa farmakoterapeutyczna, klasyfikacja ATC, nikotynowa terapia zastępcza, objawy abstynencyjne, ośrodkowy układ nerwowy, stężenie nikotyny, stężenie w osoczu, system transdermalny, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie substancji aktywnej, zaburzenia metaboliczne, zaburzenia nastroju, zaburzenia snu, zespół abstynencyjny