wirus upośledzenia odporności

Wirus upośledzenia odporności (HIV – Human Immunodeficiency Virus) to retrowirus atakujący komórki układu odpornościowego człowieka, głównie limfocyty T CD4+. Zakażenie HIV prowadzi do stopniowego niszczenia układu immunologicznego, co skutkuje rozwojem zespołu nabytego niedoboru odporności (AIDS).

Transmisja wirusa HIV następuje głównie poprzez kontakty seksualne, ekspozycję na zakażoną krew (np. używanie wspólnych igieł) oraz z matki na dziecko podczas ciąży, porodu lub karmienia piersią. Po zakażeniu występuje faza ostra przypominająca mononukleozę, następnie długotrwała faza bezobjawowa, która bez leczenia prowadzi do AIDS.

Diagnostyka zakażenia HIV opiera się na testach wykrywających przeciwciała anty-HIV oraz antygen p24. Współczesne leczenie antyretrowirusowe (ART) skutecznie hamuje replikację wirusa, przywracając funkcję układu immunologicznego i zmniejszając ryzyko transmisji. Wczesne rozpoznanie i rozpoczęcie terapii znacząco poprawia rokowanie, umożliwiając pacjentom prowadzenie normalnego życia z przewidywaną długością życia zbliżoną do populacji ogólnej.

Profilaktyka zakażeń HIV obejmuje bezpieczne zachowania seksualne, używanie sterylnego sprzętu medycznego, stosowanie profilaktyki przedekspozycyjnej (PrEP) i poekspozycyjnej (PEP) oraz skuteczne leczenie osób zakażonych, co minimalizuje ryzyko transmisji (strategia U=U – niewykrywalny = nietransmisyjny).

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl