koinfekcja HBV

Koinfekcja HBV (wirusem zapalenia wątroby typu B) odnosi się do jednoczesnego zakażenia organizmu wirusem HBV oraz innym patogenem, najczęściej wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV), wirusem zapalenia wątroby typu D (HDV) lub ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV). Takie współzakażenie ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż może prowadzić do bardziej agresywnego przebiegu choroby wątroby oraz komplikować proces diagnostyczny i terapeutyczny.

W przypadku koinfekcji HBV/HCV obserwuje się często zjawisko supresji replikacji jednego wirusa przez drugi, co może utrudniać diagnostykę. Współzakażenie HBV/HDV jest szczególnie niebezpieczne, ponieważ HDV jest wirusem niekompletnym, wymagającym obecności HBV do replikacji, a ich wspólne działanie prowadzi do cięższych postaci zapalenia wątroby z szybszą progresją do marskości. Koinfekcja HBV/HIV zwiększa ryzyko przewlekłego zakażenia HBV oraz przyspiesza postęp włóknienia wątroby.

Leczenie koinfekcji HBV wymaga starannego podejścia terapeutycznego, uwzględniającego interakcje między stosowanymi lekami przeciwwirusowymi oraz monitorowanie aktywności replikacyjnej wszystkich obecnych wirusów. W niektórych przypadkach może być konieczne sekwencyjne leczenie poszczególnych zakażeń. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reaktywacji HBV podczas terapii przeciw innym wirusom, zwłaszcza przy stosowaniu bezpośrednio działających leków przeciwwirusowych w leczeniu HCV.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Efawirenz – Dawkowanie i sposób podawania

Terapia efawirenzem powinna być prowadzona przez lekarza doświadczonego w leczeniu HIV, zwykle w skojarzeniu z emtrycytabiną (200 mg) i tenofowirem dizoproksylu (245 mg) w preparatach złożonych, podawanych w dawce 600 mg efawirenzu raz na dobę, doustnie na czczo, najlepiej przed snem. W przypadku pominięcia dawki, jeśli minęło mniej niż 12 godzin, należy ją przyjąć jak najszybciej; jeśli więcej niż 12 godzin, pominiętą dawkę pomija się. Wymioty w ciągu godziny od podania wymagają powtórzenia dawki. U pacjentów stosujących ryfampicynę i ważących ≥50 kg zaleca się zwiększenie dawki efawirenzu do 800 mg/dobę. Preparat nie jest zalecany u pacjentów z CrCl < 50 ml/min ze względu na konieczność modyfikacji dawkowania składników złożonych. U osób z łagodnymi zaburzeniami wątroby (CPT A) stosuje się standardową dawkę z uważnym monitorowaniem działań niepożądanych, natomiast u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (CPT B i C) stosowanie jest przeciwwskazane.
badanie biochemiczne wątroby, działanie niepożądane, działanie niepożądane układu nerwowego, emtrycytabina, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, koinfekcja HBV, koinfekcja HIV-HBV, lek przeciwretrowirusowy, metabolizm leku, objawy neurologiczne, objawy neuropsychiatryczne, okres półtrwania, oporność na leki, skala Childa-Pugha, tenofowir, tenofowir dizoproksyl, wiremia, WZW B, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV, zaostrzenie zapalenia wątroby
Leksykon leków
Interakcje leku – Atazanavir Accord 150 mg

Atazanawir jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4 i jednocześnie działa jako jego inhibitor, co prowadzi do licznych interakcji lekowych, zwłaszcza w terapii skojarzonej z rytonawirem, silniejszym inhibitorem CYP3A4. Przeciwwskazane jest łączenie atazanawiru z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak kwetiapina, pimozyd, astemizol, terfenadyna, cyzapryd, chinidyna, beprydyl, triazolam, midazolam (doustnie), lomitapid, ergotamina, dihydroergotamina oraz alfuzosyna. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwirusowe leki stosowane w leczeniu HCV, w tym grazoprewir, elbaswir, glekaprewir i pibrentaswir, których stężenia w osoczu mogą wzrosnąć nawet o ponad 1000% (grazoprewir AUC ↑958%, Cmax ↑524%, Cmin ↑1064%), co wiąże się z wysokim ryzykiem hepatotoksyczności (wzrost aktywności AlAT) i stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania.
alfa-adrenolityk, alkaloid sporyszu, apiksaban, atazanawir, benzodiazepina, buprenorfina, dabigatran, dehydrogenaza alkoholowa, depresja oddechowa, działanie hepatotoksyczne, etynyloestradiol, famotydyna, fenobarbital, fenytoina, glekaprewir, grazoprewir, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, koinfekcja HBV, lamotrygina, lek antyarytmiczny, lek hipolipemizujący, lek neuroleptyczny, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lekooporność, metabolizm wątrobowy, midazolam, rywaroksaban, sedacja przedłużona, tenofowir, triazolam, worykonazol, wzmacniacz farmakokinetyczny

koinfekcja HBV

Powiązane wpisy

Efawirenz – Dawkowanie i sposób podawania

Interakcje leku – Atazanavir Accord 150 mg