nadczynny guzek tarczycy
Nadczynny guzek tarczycy (guzek autonomiczny tarczycy) to ograniczona zmiana w obrębie gruczołu tarczowego, wykazująca zdolność do autonomicznej produkcji hormonów tarczycy, niezależnie od regulacji przez TSH. Może być pojedynczy (choroba Plummera) lub występować jako jeden z kilku guzków w wolu wieloguzkowym toksycznym.
Nadczynność guzka wynika najczęściej z mutacji somatycznych prowadzących do konstytutywnej aktywacji receptora TSH lub białka G. Prowadzi to do niekontrolowanej produkcji hormonów tarczycy, co może skutkować obrazem klinicznym hipertyreozy o różnym nasileniu – od subklinicznej do jawnej.
W diagnostyce kluczową rolę odgrywa scyntygrafia tarczycy uwidaczniająca obszar wzmożonego wychwytu radioznacznika („gorący guzek”) przy jednoczesnym zahamowaniu pozostałego miąższu. Badania laboratoryjne wykazują obniżone stężenie TSH i podwyższone stężenia fT3 i fT4. USG pozwala na ocenę morfologii guzka.
Leczenie obejmuje terapię radiojodem (metoda z wyboru), leczenie operacyjne lub termoablację. Farmakoterapia tyreostatykami ma zwykle charakter przygotowawczy przed leczeniem radykalnym. Powikłaniem nieleczonego nadczynnego guzka tarczycy może być przełom tarczycowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Optiray 300
Jowersol 636 mg/ml (300 mg jodu/ml) jest jodowym środkiem kontrastowym do donaczyniowego podawania, wymagającym szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ciężkich reakcji niepożądanych, w tym wstrząsu anafilaktycznego, reakcji skórnych typu SCAR (SJS/TEN, AGEP, DRESS) oraz powikłań sercowo-naczyniowych. Personel medyczny musi zapewnić natychmiastowy dostęp do sprzętu ratującego życie oraz monitorować pacjentów przez co najmniej 30-60 minut po podaniu środka, zwłaszcza u osób z historią alergii, astmy, nadwrażliwości lub chorób układu sercowo-naczyniowego. Premedykacja przeciwhistaminowa lub kortykosteroidowa może zmniejszyć częstość i nasilenie reakcji alergicznych, ale nie eliminuje ryzyka poważnych powikłań. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, chorobami wątroby, anurią, niedokrwistością sierpowatokrwinkową oraz u osób z ryzykiem przełomu tarczycowego lub guza chromochłonnego.
afazja, anuria, astma oskrzelowa, ciężkie skórne reakcje niepożądane, ciśnienie tętnicze krwi, cukrzyca, encefalopatia, guz chromochłonny, jodowy środek kontrastowy, katar sienny, lek przeciwhistaminowy, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadczynny guzek tarczycy, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niedowład połowiczy, obrzęk mózgu, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, paraproteinemia, przełom nadciśnieniowy, przełom tarczycowy, reakcja polekowa z eozynofilią, ślepota korowa, szpiczak mnogi, toksyczna nekroliza naskórka, udar, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności nerek, zakrzepowo-zarostowe zapalenie naczyń, zastoinowa niewydolność serca, zator mózgowy, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona