ognisko niedokrwienne

Ognisko niedokrwienne to obszar tkanki, najczęściej mózgowej, który uległ uszkodzeniu w wyniku niewystarczającego dopływu krwi. Jest to podstawowa zmiana patologiczna występująca w udarze niedokrwiennym mózgu, który stanowi około 80-85% wszystkich udarów.

Patofizjologia ogniska niedokrwiennego obejmuje kaskadę zdarzeń biochemicznych, które rozpoczynają się od niedoboru tlenu i glukozy w tkance. Prowadzi to do zaburzeń metabolizmu komórkowego, wyczerpania ATP, uwalniania nadmiaru glutaminianu i w konsekwencji do śmierci komórek. W centrum ogniska niedokrwiennego dochodzi do martwicy (nieodwracalnego uszkodzenia), natomiast wokół centrum formuje się strefa penumbry – obszar potencjalnie odwracalnego uszkodzenia.

W diagnostyce obrazowej ogniska niedokrwiennego kluczową rolę odgrywają badania TK, MRI (zwłaszcza sekwencje DWI/ADC, FLAIR), a także badania perfuzyjne. W ostrej fazie udaru TK bez kontrastu może nie uwidaczniać zmian przez pierwsze godziny, podczas gdy MRI DWI pozwala na wykrycie ogniska niedokrwiennego już po kilkunastu minutach od początku niedokrwienia.

Leczenie ognisk niedokrwiennych zależy od ich lokalizacji, rozległości i czasu, jaki upłynął od początku niedokrwienia. W przypadku świeżych zmian w mózgu stosuje się trombolizę dożylną (do 4,5 godziny) lub trombektomię mechaniczną (do 24 godzin u wybranych pacjentów). Profilaktyka wtórna obejmuje leki przeciwpłytkowe lub przeciwzakrzepowe, kontrolę czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz w wybranych przypadkach zabiegi na tętnicach szyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl