inaktywowany szczep wirusa
Inaktywowany szczep wirusa to szczep wirusowy, który został poddany procesom fizycznym lub chemicznym (np. ogrzewaniu, promieniowaniu UV, formaldehydowi) w celu pozbawienia go zdolności do replikacji, przy jednoczesnym zachowaniu jego struktury antygenowej. Jest to kluczowy komponent wielu szczepionek, w tym przeciwko polio (IPV), grypie, wściekliźnie, wirusowemu zapaleniu wątroby typu A oraz japońskiemu zapaleniu mózgu.
Szczepionki zawierające inaktywowane szczepy wirusów są uważane za bezpieczniejsze niż szczepionki z żywymi atenuowanymi wirusami, ponieważ eliminują ryzyko rewersji do formy zjadliwej. Jednakże, ze względu na brak replikacji wirusa w organizmie, często wymagają podania wyższych dawek antygenu oraz stosowania adiuwantów w celu wzmocnienia odpowiedzi immunologicznej. Zazwyczaj konieczne jest też podanie kilku dawek w celu uzyskania długotrwałej odporności.
Proces inaktywacji musi być starannie kontrolowany, aby zapewnić całkowitą utratę zjadliwości przy jednoczesnym zachowaniu kluczowych epitopów, które są rozpoznawane przez układ odpornościowy. Nowoczesne metody produkcji szczepionek z inaktywowanymi wirusami obejmują zaawansowane techniki oczyszczania, które pozwalają na usunięcie niepożądanych składników komórkowych i zwiększenie bezpieczeństwa preparatów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wirus wścieklizny – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wścieklizna stanowi chorobę o wysokiej śmiertelności, co wymaga bezwzględnego stosowania szczepień ochronnych u kobiet ciężarnych i karmiących piersią w przypadku ekspozycji na wirusa. Szczepionka Verorab, zawierająca inaktywowany szczep wirusa wścieklizny Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M w dawce 3,25 j.m. na 0,5 ml, nie wykazuje szkodliwego wpływu na płodność, przebieg ciąży ani rozwój płodu na podstawie badań toksyczności u zwierząt oraz ograniczonych danych klinicznych. W okresie laktacji szczepionka jest bezpieczna i nie wymaga przerwania karmienia piersią. Zawartość fenyloalaniny (4,1 µg) w szczepionce nie stanowi przeciwwskazania, nawet u pacjentek z fenyloketonurią, ze względu na bardzo niską ilość substancji.
ekspozycja na wirusa, fenyloalanina, fenyloketonuria, inaktywowany szczep wirusa, inaktywowany wirus wścieklizny, karmienie piersią, komórki Vero, profilaktyka, schemat szczepień ochronnych, schemat szczepienia, szczepionka przeciw wściekliźnie, test ELISA, wirus wścieklizny, wścieklizna, zaburzenie płodności - Leksykon leków
Działania niepożądane – Avaxim 160 U 160 jednostek antygenowych ELISA wirusa zapalenia wątroby typu A, szczep GBM/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Avaxim 160 U przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A, zawierająca inaktywowany szczep GBM wirusa, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to miejscowy ból w miejscu wstrzyknięcia (bardzo często), astenia (bardzo często), bóle głowy, nudności, wymioty, biegunka, bóle mięśni i stawów oraz wysypki skórne (często). Objawy te mają zwykle charakter łagodny i przejściowy, ustępując samoistnie w ciągu kilku dni. Reakcje anafilaktyczne, choć o częstości nieznanej, stanowią poważne powikłanie wymagające natychmiastowej interwencji. Rzadko obserwuje się niewielkie, odwracalne podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Tolerancja szczepionki jest porównywalna u osób seropozytywnych i seronegatywnych, a działania niepożądane występują rzadziej po dawce uzupełniającej niż po pierwszej dawce.
astenia, Avaxim, działanie niepożądane, farmakowigilancja, guzek podskórny, inaktywowany szczep wirusa, nadwrażliwość, omdlenie wazowagalne, podwyższone enzymy wątrobowe, podwyższone transaminazy, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, przeciwciała anty-HAV, reakcja anafilaktyczna, rumień, seronegatywność, seropozytywność, szczepionka przeciw WZW, tolerancja leku, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wysypka ze świądem